II SA/Rz 395/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] sierpnia 1994 r., Nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Skargą wniesioną do tutejszego Sądu skarżący zaskarżył decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] sierpnia 1994 r., Nr [...] o pozbawieniu uprawnień kombatanckich. Ze zwrotnego zawiadomienia o terminie rozprawy wynikało, że adresat zmarł. Informacja ta została potwierdzona odpisem skróconego aktu zgonu, zgodnie z którym, wyżej wymieniony zmarł w dniu 19 września 1994 r. jako wdowiec. Postanowieniem z dnia 10 października 1995 r., sygn. akt SA/Rz 976/94 Sąd zawiesił przedmiotowe postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem niniejszej skargi jest decyzja o pozbawieniu uprawnień kombatanckich S. M.. Skarżący zmarł po wniesieniu skargi do tutejszego Sądu, co stało się przyczyną zawieszenia postępowania sądowego. W normalnym toku postępowania, w przypadku śmierci strony w jej miejsce wstępują następcy prawni, chyba, że sprawa dotyczy praw i obowiązków o charakterze osobistym, które wygasają z chwilą śmierci uprawnionego, wówczas dalsze prowadzenie postępowania staje się co do zasady bezprzedmiotowe. Jakkolwiek niektóre z uprawnień kombatanckich mają charakter majątkowy i przechodzą na następców prawnych, to jednak ustawodawca ograniczył krąg osób, które mogą wstąpić w te uprawnienia. Takiego rodzaju uprawnienia przysługują na mocy art. 20 ust 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1994 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego ( Dz. U. z 2002 r., Nr 42, poz. 371 ze zm. ) jedynie wdowom lub wdowcom - art. 20 ust 3 wyżej cytowanej ustawy. Z akt sprawy wynika, że skarżący był w chwili śmierci wdowcem, a więc nie pozostawił po sobie osoby - wdowy, która z tych uprawnień mogłaby skorzystać. Tym samym dalsze postępowanie w przedmiotowej sprawie stało się bezprzedmiotowe ze względu na brak podmiotu, który mógłby ewentualnie poprzeć przedmiotową skargę. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 161 § pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.