II SA/Rz 397/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Jerzy Solarski Sędziowie WSA Elżbieta Mazur-Selwa /spr./ AWSA Jolanta Kłoda-Szeliga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 6 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej [...] w [...] z dnia 17 grudnia 2024 r. nr OKS/DOS/2024 w przedmiocie odmowy przyznania stypendium socjalnego I. uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję Komisji Stypendialnej [...] w [...] z dnia 5 grudnia 2024 r. nr 41223.2.2024; II. zasądza od Odwoławczej Komisji Stypendialnej [...] w [...] na rzecz skarżącej Z. S. kwotę 497 zł /słownie: czterysta dziewięćdziesiąt siedem złotych/ tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Przedmiotem skargi Z.S. (dalej: "skarżąca") jest decyzja Odwoławczej Komisji Stypendialnej [...] (dalej: "Odwoławcza Komisja Stypendialna" lub "organ") z dnia 17 grudnia 2024 r. nr OKS/DOS/2024 w sprawie odmowy przyznania stypendium socjalnego. Jak wynika z akt sprawy, decyzją z dnia 5 grudnia 2024 r., Komisja Stypendialna [...] (dalej: "Komisja Stypendialna" lub "organ I instancji"), w wyniku rozpoznania wniosku skarżącej z dnia 30 września 2024 r. odmówiła przyznania jej stypendium socjalnego w zwiększonej wysokości na rok akademicki 2024/2025. Komisja Stypendialna wskazała, że zgodnie z art. 87 ust. 1 i ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 742 z późn. zm.; dalej: "p.s.w.n.") oraz § 19 ust. 1 i ust. 3 Regulaminu świadczeń dla studentów [....] w [...] z dnia 28 czerwca 2024 r. (dalej: "Regulamin"), stypendium socjalne może otrzymać student znajdujący się w trudnej sytuacji materialnej. Wysokość miesięcznego dochodu na osobę w rodzinie studenta uprawniająca do ubiegania się o stypendium socjalne nie przekracza 45% minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalonego od dnia 1 stycznia roku poprzedzającego rok akademicki, na który przyznawane jest stypendium socjalne, na podstawie ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, tj. kwoty 1570,50 zł. Organ I instancji wyjaśnił, że student może ponadto otrzymać stypendium socjalne w zwiększonej wysokości, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, za które zgodnie z § 24 ust. 1 Regulaminu mogą zostać uznane następujące okoliczności: 1) wysokość miesięcznego dochodu na osobę w rodzinie studenta nie przekracza kwoty określonej w art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tj. kwoty 600 zł); 2) student zamieszkuje w domu studenckim [....] w [...] lub w obiekcie innym niż dom studencki i dojazd studenta z miejsca stałego zamieszkania do uczelni uniemożliwiałby lub w znacznym stopniu utrudniał studiowanie; 3) półsieroctwo; 4) sieroctwo zupełne. Komisja stypendialna stwierdziła, że w dniu złożenia wniosku skarżąca nie spełniła warunków uprawniających do przyznania świadczenia. Miesięczny dochód przypadający na jednego członka rodziny wyniósł 2100,00 zł i przekroczył kwotę dochodu 1570,50 zł, uprawniającą do stypendium socjalnego w roku akademickim 2024/2025. W wyniku rozpoznania odwołania skarżącej, Odwoławcza Komisja Stypendialna, działając na podstawie m.in. art. 86 ust. 2, ust. 3 i ust. 4 w zw. z art. 86 ust. 1 pkt 1, art. 87, art. 88, art. 92 ust. 1 i ust. 3, art. 93 oraz art. 94 p.s.w.n., art. 104 § 1, art. 107 i art. art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 775; dalej: "k.p.a.") oraz w zw. z § 19-24 i § 33 Regulaminu, w pkt 1 utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję Komisji Stypendialnej z dnia 5 grudnia 2024 r.; w pkt 2 odmówiła przyznania skarżącej świadczenia socjalnego. Organ odwoławczy wskazał, że z przedłożonych dokumentów wynika, że rodzina studentki składa się z jednej osoby i jest samodzielna finansowo. Podał, że do ustalenia dochodu z roku bazowego 2023 przyjęto dochody studentki w wysokości 12 141,60 zł. Dochody uzyskane w 2024 r. z umowy o pracę zawartej 2 stycznia 2024 r. na czas nieokreślony wynoszą obecnie 2300 zł miesięcznie. Organ stwierdził, że ustalony miesięczny dochód na osobę w rodzinie jednoosobowej za rok 2023 wyniósł 2100 zł i przekroczył kwotę dochodu (1570,50 zł) ustaloną Zarządzeniem Rektora na rok akademicki 2024/2025. Odnosząc się do argumentu, że w wyliczeniach nie wzięto pod uwagę potrąceń z tytułu wynagrodzenia pracownika, Odwoławcza Komisja Stypendialna wyjaśniła, że w załączonej przez skarżącą dokumentacji odnośnie wysokości dochodów, nie widnieje potrącona kwota na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, podatek - łączna kwota za miesiąc luty 2024 w wysokości 0,00 zł, w związku z tym kwota netto do wypłaty wynosi 2100 zł. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skarżąca reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika – adwokata, wniosła o uchylenie wydanych w sprawie decyzji organu I i II instancji oraz o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, zarzucając naruszenie: art. 86 ust. 1 pkt 1, art. 88 ust. 2 pkt. 5 i art. 87 oraz art. 95 p.s.w.n. w zw. z § 19 ust. 6 i 7 oraz § 20 Regulaminu, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie skutkujące odmową przyznania stypendium socjalnego w związku ze spełnieniem kryterium posiadania stałego źródła dochodów, który jest wyższy lub równy 40% minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalonego od dnia 1 stycznia roku poprzedzającego rok akademicki, na który przyznawane jest stypendium socjalne, na podstawie ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, tj. 1396 zł, w poprzednim roku podatkowym oraz w roku bieżącym w miesiącach poprzedzających miesiąc złożenia oświadczenia, o nieprowadzeniu wspólnego gospodarstwa domowego z żadnym z rodziców, opiekunów pranych lub faktycznych; art. 7 i 107 § 3 k.p.a., poprzez wydanie decyzji bez rozpatrzenia istoty sprawy i wyjaśnienia, czy skarżąca spełnia kryteria wskazane w treści art. 88 ust. 2 pkt 5 oraz art. 95 p.s.w.n. w zw. z § 19 ust. 6 i 7 oraz § 20 Regulaminu. W uzasadnieniu skargi skarżąca ponowiła zarzuty wskazane w odwołaniu. Podniosła, że postanowienia Regulaminu świadczeń dla studentów [...], tożsamo jak w art. 88 ust. 2 pkt 5 p.s.w.n, w § 19 ust. 2 pkt 6 wskazują, że student, który nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego z żadnym z rodziców, opiekunów prawnych lub faktycznych, może ubiegać się o stypendium socjalne bez wykazywania dochodów osiąganych przez te osoby, jeżeli posiada stałe źródło dochodów i jego przeciętny miesięczny dochód w miesiącach poprzedzających miesiąc złożenia oświadczenia, o którym mowa w ust. 7, jest wyższy lub równy 40% minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalonego od dnia 1 stycznia roku poprzedzającego rok akademicki, na który przyznawane jest stypendium socjalne, na podstawie ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę. Skarżąca wskazała, że warunkiem przyznania prawa do stypendium w jej przypadku jest więc osiągnięcie w poprzednim roku podatkowym (2023) oraz w bieżącym roku w miesiącach poprzedzających miesiąc złożenia wniosku o stypendium, dochodu przekraczającego kwotę 1396 zł (3490 zł - najniższe wynagrodzenie za pracę w roku 2023 x 40% = 1396 zł) lub równego tej kwocie. Z kolei wykazanie okoliczności nieprowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego następuje przez złożenie oświadczenia o nieprowadzeniu wspólnego gospodarstwa domowego z żadnym z rodziców, opiekunów prawnych lub faktycznych. W rozpatrywanej sprawie organ powinien kierować się więc kryteriami, o których mowa w art. 88 ust. 2 pkt 5 p.s.w.n. Tymczasem z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że organ w kontekście sytuacji skarżącej analizuje inne przesłanki przyznania stypendium socjalnego (obliczanie wysokości dochodu na osobę w rodzinie studenta) i wskazuje, że u podstaw wydanego rozstrzygnięcia znajdował się inny przepis ustawy niż art. 88 ust. 2 pkt 5 p.s.w.n. Organ nie przedstawił również wyliczenia przeciętnego dochodu skarżącej w roku 2023 i w miesiącach poprzedzających złożenie wniosku, tj. od stycznia do sierpnia 2024 r., ograniczając się do stwierdzenia, że dochód miesięczny na osobę w rodzinie za rok 2023 wyniósł 2100 zł i przekroczył kwotę dochodu - 1570,50 zł ustaloną Zarządzeniem Rektora na rok akademicki 2024/2025. W ocenie skarżącej organ wydał decyzję w sprawie, ale jej nie rozpoznał. Nie odniósł się do argumentacji, wyliczeń i zarzutów skarżącej zawartych w odwołaniu. Zasadny jest zatem również zarzut naruszenia art. 7 i art. 107 § 3 k.p.a. Argumentacja organu jest niespójna i wzajemnie sprzeczna, a przy tym tak skrótowa i lakoniczna, że trudno się domyślić jakie kryteria organ miał na uwadze przy rozpatrywaniu wniosku. Odwoławcza Komisja Stypendialna nie podzieliła zarzutów skargi i wniosła o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, że kwota 1396 zł nie jest miarą otrzymania stypendium socjalnego, a jest to kwota, którą musi osiągnąć student, aby stwierdzić jego samodzielność finansową. Nie podzielił również zarzutów naruszenia przepisów postępowania, wskazując, że zebrał oraz rozpatrzył dostępny materiału dowodowy w taki sposób, aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością. Odniósł się także do zarzutów skarżącej formułowanych w jej odwołaniu. Ponadto Odwoławcza Komisja Stypendialna zaprosiła skarżącą na swoje posiedzenie, które odbyło się w dniu 15 stycznia 2025 r., gdzie dokładnie wytłumaczono jej podstawy prawne i faktyczne wydanych decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jej zakres wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: P.p.s.a.), wg którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie do art. 145 § 1 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia (jeżeli dotknięte są naruszeniem prawa materialnego które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź innym naruszeniem przepisów postępowania jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy), do stwierdzenia ich nieważności lub ich wydania z naruszeniem prawa (jeżeli zachodzą przyczyny określone w k.p.a. lub innych przepisach). Poddawszy względem powyższych kryteriów kontroli zaskarżoną decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej z 11 grudnia 2024 r. wraz z poprzedzającą ją decyzją Komisji Stypendialnej z 5 grudnia 2024 r. Sąd stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Materialnoprawną podstawę wydanych w sprawie decyzji stanowiły przepisy p.s.w.n. Stypendium socjalne stanowi jedną z wymienionych w art. 86 ust. 1 p.s.w.n. form pomocy materialnej o którą może ubiegać się student, przy czym zgodnie z art. 87 ust. 1 tej ustawy, może je otrzymać student znajdujący się w trudnej sytuacji materialnej. Zgodnie z art. 87 ust. 2 i 3 p.s.w.n. wysokość miesięcznego dochodu na osobę w rodzinie studenta uprawniająca do ubiegania się o stypendium socjalne nie przekracza 45% minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalonego od dnia 1 stycznia roku poprzedzającego rok akademicki, na który przyznawane jest stypendium socjalne, na podstawie ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz.U. z 2020 r., poz. 2207). W szczególnie uzasadnionych przypadkach student może otrzymać stypendium socjalne w zwiększonej wysokości. Zasady ustalania wysokości miesięcznego dochodu na osobę w rodzinie studenta ubiegającego się o stypendium socjalne zostały określone w art. 88 ust. 1 p.s.w.n., niemniej stosownie do ust. 2 tego artykułu, także "student, który nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego z żadnym z rodziców, opiekunów prawnych lub faktycznych, może ubiegać się o stypendium socjalne bez wykazywania dochodów osiąganych przez te osoby oraz będące na ich utrzymaniu dzieci niepełnoletnie, dzieci pobierające naukę do 26. roku życia, a jeżeli 26. rok życia przypada w ostatnim roku studiów, do ich ukończenia, oraz dzieci niepełnosprawne bez względu na wiek, jeżeli spełnia jeden z następujących warunków: 1) ukończył 26. rok życia; 2) pozostaje w związku małżeńskim; 3) ma na utrzymaniu dzieci, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. d; 4) osiągnął pełnoletność, przebywając w pieczy zastępczej; 5) posiada stałe źródło dochodów i jego przeciętny miesięczny dochód w poprzednim roku podatkowym oraz w roku bieżącym w miesiącach poprzedzających miesiąc złożenia oświadczenia, o którym mowa w ust. 3, jest wyższy lub równy 40% minimalnego wynagrodzenia za prace ustalonego od dnia 1 stycznia roku poprzedzającego rok akademicki, na który przyznawane jest stypendium socjalne, na podstawie ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeni za pracę. Zaś stosowanie do art. 88 ust, 3 p.s.w.n Student, o którym mowa w ust. 2, składa oświadczenie, że nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego z żadnym z rodziców, opiekunów prawnych lub faktycznych. Zgodnie z § 20 regulaminu świadczeń dla studentów [....] w [...] z dnia 29.02.2024r., przyjętym na podstawie art. 95 p.s.w.n. – "Jeżeli student spełnia warunki, o których mowa w § 19 ust, 2 pkt. 6 Regulaminu świadczeń dla studentów [....] w [...] z dnia 29.02.2024r., przy ustaleniu wysokości dochodu uprawniającego się do ubiegania się o stypendium socjalne nie bierze się pod uwagę dochód, o których mowa w §19 ust 4 pkt. 3 Regulaminu świadczeń dla studentów [....] w [....]". Postanowienia regulaminu świadczeń dla studentów [...] w [...] tożsamo jak w art. 88 ust. 2 pkt 5 p.s.w.n w § 19 ust. 2 pkt. 6 wskazują, że student, który nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego z żadnym z rodziców, opiekunów prawnych lub faktycznych, może ubiegać się o stypendium socjalne bez wykazywania dochodów osiąganych przez te osoby jeżeli posiada stałe źródło dochodów i jego przeciętny miesięczny miesiącach poprzedzających miesiąc złożenia oświadczenia, o którym mowa w ust. 7, jest wyższy lub równy 40% minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalonego od dnia 1 stycznia roku poprzedzającego rok akademicki, na który przyznawane jest stypendium socjalne, na podstawie ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę. Zaskarżone rozstrzygniecie jest błędne, gdyż nieprawidłowo zastosowano przy ocenie spełnienia przez skarżącą kryterium przyznania świadczenia przepisy prawa materialnego. W przypadku skarżącej organ powinien kierować się kryteriami, o których mowa w art. 88 ust. 2 pkt 5 p.s.w.n. Tymczasem z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że organ analizuje w kontekście sytuacji skarżącej inne przesłanki przyznania stypendium socjalnego (obliczanie wysokości dochodu na osobę w rodzinie studenta), wskazuje, że u podstaw wydanego rozstrzygnięcia znajdował się inny przepis ustawy niż art. 88 ust. 2 pkt 5 p.s.w.n. Organ nie przedstawił wyliczenia przeciętnego dochodu skarżącej w roku 2023 i w miesiącach poprzedzających złożenie wniosku tj. od stycznia do sierpnia 2024r. ograniczając się do stwierdzenia, że dochód miesięczny na osobę w rodzinie za rok 2023 wyniósł 2100 zł i przekroczył kwotę dochodu - 1570,50 zł ustaloną Zarządzeniem Rektora na rok akademicki 2024/2025. Należy zwrócić uwagę, że w niniejszej sprawie organ wydał decyzję w sprawie, ale jej nie rozpoznał, a przynajmniej nie wynika to z uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia. Organ nie odniósł się do argumentacji, wyliczeń i zarzutów skarżącej zawartych w odwołaniu. Zatem zasadny jest również zarzut naruszenia art, 7 i art. 107 § 3 k.p.a. bowiem zarówno zaskarżona decyzja jak i decyzja ją poprzedzająca nie spełnia wymogów zgodnie z którymi uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Decyzja, która nie zawiera uzasadnienia jest nieczytelna i niezrozumiała dla strony postępowania. W zaskarżonej decyzji organ nie ustosunkował się do zarzutów i argumentacji skarżącej. Argumentacja organu jest niespójna i wzajemnie sprzeczna, a przy tym tak skrótowa i lakoniczna, że trudno się domyślić jakie kryteria organ miał na uwadze przy rozpatrywaniu wniosku skarżącej. Z całą pewnością należy stwierdzić, że organ nie odnosi się do regulacji dot. przyznania stypendium socjalnego dla studenta, który posiada stałe źródło dochodów i jego przeciętny miesięczny dochód w poprzednim roku podatkowy oraz w roku bieżącym w miesiącach poprzedzających miesiąc złożenia oświadczenia o nieprowadzeniu wspólnego gospodarstwa domowego z żadnym z rodziców, opiekunów prawnych lub faktycznych jest równy lub większy kwocie 1 396 zł. Skarżąca złożyła wniosek o stypendium 30 września 2024 r. Według przywołanych regulacji poprzednim rokiem podatkowym, który winien być brany pod uwagę jest rok 2023. Skarżąca, powołując się na dokumenty zalegające w aktach sprawy twierdzi, że w 2023 r. osiągnęła dochód (stosownie do przedłożonych dokumentów) wyższy 40 % minimalnego wynagrodzenia za pracę. Dochód skarżącej w miesiącach poprzedzających miesiąc złożenia oświadczenia jest również wyższy niż 1396 zł, tj. od kwoty odpowiadającej 40 % minimalnego wynagrodzenia za pracę. Skoro na podstawie postanowień § 20 Regulaminu świadczeń dla studentów [...] w [...] do obliczenia dochodu studenta nie bierze się pod uwagę dochodu rodziców, opiekunów itd. nie mają zastosowania regulacje dot. kwoty 1 570,50 zł tj. kwoty miesięcznego dochodu na osobę w rodzinie studenta uprawniającej do ubiegania się o stypendium socjalne, co jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji jest przedmiotem oceny organu. Rzeczą organów będzie zweryfikowanie tych twierdzeń i poczynienie pewnych ustaleń w tym zakresie. Organy nie rozpoznały istoty sprawy nie stosując prawidłowej podstawy materialnoprawnej i co oczywiste nie czyniąc koniecznych ustaleń z obrazą art. 7, art. 77, art. 80, art. 104 § 2 i art. 107 § 3 k.p.a. Słusznie zarzuca skarżąca, że organ ma obowiązek jednoznacznie ustalić i przedstawić stan faktyczny, a następnie wskazać, przytoczyć i wyjaśnić przepisy, które zastosował. Ustalenia faktyczne i podstawa prawna nie mogą stanowić przedmiotu domysłów adresata decyzji, dla którego stanowisko organu jest zupełnie niezrozumiałe. Wydane w sprawie decyzje, są nieprzekonujące i nieczytelne i to zarówno w kwestii poczynionych przez organ ustaleń faktycznych jak i zastosowanych przepisów prawa materialnego. W decyzji Odwoławczej Komisji Stypendialnej praktycznie bezrefleksyjnie powielona została ogólnikowa argumentacja zawarta w uzasadnieniu decyzji Komisji Stypendialnej, bez analizy okoliczności sprawy i pominięciu argumentacji odwołania. Prowadzi to do stwierdzenia, że zarówno zaskarżona decyzja jak i decyzja ją poprzedzająca nie spełnia wymogów o jakich mowa w art. 107 § 3 k.p.a., zgodnie z którym uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. W tej sytuacji decyzje te wymykają się spod kontroli Sądu, gdyż zasadniczo nie wiadomo jakimi motywami kierowały się organy przy rozpatrywaniu sprawy, lakonicznie stwierdzając bez wskazania sposobu wyliczenia, że obliczony dochód wnioskodawczyni przekracza kwotę uprawniającą do przyznania stypendium socjalnego. W przypadku zaskarżonej decyzji Odwoławczej Komisji Stypendialnej zachodzi jeszcze jedna istotna okoliczność przesądzająca o jej wadliwości proceduralnej. Zgodnie z art. 138 § 1 k.p.a., organ odwoławczy wydaje decyzję, w której: 1) utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję, albo 2) uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części, albo 3) umarza postępowanie odwoławcze. Stosownie do § 2 tego artykułu, organ odwoławczy może też uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Jak wynika z sentencji zaskarżonej decyzji, działająca w II instancji Odwoławcza Komisja Stypendialna orzekła o: 1) utrzymaniu w mocy decyzji Komisji Stypendialnej z 5 grudnia 2024 r., oraz 2) odmowie przyznania wnioskodawczyni stypendium socjalnego. Taka konstrukcja decyzji wydawanej na skutek odwołania nie znajduje odzwierciedlenia w art. 138 § 1 i 2 k.p.a., a wynikająca z niej odmowa przyznania stypendium socjalnego (abstrahując od wniosku skarżącej dotyczącego przyznania stypendium socjalnego w zwiększonej wysokości) wskazuje na wydawanie rozstrzygnięcia merytorycznego w zakresie objętym właściwością KS działającej w I instancji. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, iż organy obu instancji wydanymi decyzjami dopuściły się naruszenia przepisów prawa materialnego (art. 88 ust. 2 pkt 5 p.s.w.n. i procesowego (art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a., a Odwoławcza Komisja Stypendialna także art. 138 § 1 k.p.a.), co uzasadniało ich uchylenie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) P.p.s.a. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 205 § 2 P.p.s.a.