II SA/Rz 399/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2010 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2010r. znak: [...] w przedmiocie uregulowania stosunków wodnych na gruncie - postanawia - odrzucić skargę. J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2010r. znak: [...] uchylającą decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2009r. znak: [...] w przedmiocie uregulowania stosunków wodnych oraz przekazującą sprawę do ponownego rozpoznania. Ze względu na fakt, iż skarga nie była opłacona, jak też zawierała brak formalny wezwano J. M. do uiszczenia kwoty 300 zł tytułem wpisu oraz do przedłożenia jednego odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego. W wezwaniu wskazano termin 7 dni, liczonych od daty jego doręczenia oraz rygor w postaci odrzucenia skargi na wypadek niezastosowania się do treści wezwania. Przedmiotowe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 14 maja 2010r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie jego odbioru. Termin do wykonania wezwania upłynął bezskutecznie względem wyżej wymienionego dnia 21 maja 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem tego rodzaju według § 2 powołanego przepisu jest m. in. skarga. Zgodnie z kolei z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Konsekwencję nieopłacenia skargi, mimo stosownego wezwania w tym przedmiocie ustanawia art. 220 § 3 P.p.s.a. i jest nią odrzucenie skargi. Ponadto wedle art. 47 § 1 w zw. z art. 57 § 1 P.p.s.a. do skargi należy dołączyć odpowiednią ilość jej odpisów celem doręczenia uczestnikom postępowania. Brak dokonania powyższej czynności, mimo wezwania w tym zakresie powoduje konieczność odrzucenia skargi. Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy, Sąd stwierdza, iż skardze J. M. nie można nadać dalszego biegu. Nie została bowiem opłacona, jak też nie przedłożono jednego jej odpisu. W tym miejscu trzeba zaznaczyć, iż wnoszący skargę razem z wezwaniem do podjęcia wymienionych wyżej czynności pouczony został o skutkach prawnych związanych z milczeniem wobec treści wezwania. Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 220 § 1 i § 3 w zw. z art. 230 oraz na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 47 § 1 i z art. 57 § 1 P.p.s.a.