II SA/Rz 400/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Ewa Wojtyna po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2008 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2007r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy - postanawia - przywrócić A. K. termin do wniesienia skargi. Przedmiot skargi A. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie stanowi decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2007r. znak: [...] utrzymująca w mocy własną decyzję z dnia [...] października 2007r,. znak: [...]. Ostatnia ze wskazanych decyzji odmawiała stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza z dnia [...] marca 2006r. znak: [...], która ustalała dla H. R. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego oraz tymczasowego zbiornika ścieków ze stosownymi elementami zagospodarowania działki służącymi zabudowie (drogi wewnętrzne, place, inne niezbędne) na działce nr ew. [...]. Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2007r. została doręczona skarżącej w dniu 7 lutego 2008r. (w drodze przyjęcia fikcji prawnej doręczenia). Skarga na tę decyzję została wniesiona do tut. Sądu w dniu 19 marca 2008r. (data nadania w urzędzie pocztowym w D.). Do skargi dołączono wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia. W jego uzasadnieniu A. K. podniosła, iż w dniu kiedy doręczono jej decyzję (w drodze domniemania) przebywała w sanatorium, natomiast po powrocie do miejsca zamieszkania zapadła na obłożną chorobę i nie mogła zlecić sporządzenia skargi, której to czynności nie jest w stanie sama wykonać będąc osobą w podeszłym wieku (74 lata). Do wniosku skarżąca dołączyła kserokopię zaświadczenia lekarskiego z dnia 7 marca 2008r. potwierdzającego jej pobyt w sanatorium uzdrowiskowym w B. w dniach od 21 stycznia do 14 lutego 2008r. oraz kserokopię zaświadczenia lekarskiego z dnia 25 lutego 2008r. stwierdzającego u wyżej wymienionej oskrzelowe zapalenie płuc oraz zawierające zalecenie leżenia przez chorą w dniach od 25 lutego do dnia 14 marca 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Uchybienie terminu przez stronę postępowania sądowoadministracyjnego a więc nie dokonanie przez nią określonej czynności w ciągu zakreślonego dla tejże czynności terminu ustawowego lub sądowego skutkuje tym, iż czynność jest bezskuteczna – art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a. Ustawodawca przewidział jednakże możliwość usunięcia ujemnych następstw procesowych niedochowania terminu. Stosownie bowiem do art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona uchybiła terminowi bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie tego terminu. Pismo zawierające stosowny wniosek należy wnieść do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając równocześnie okoliczności przemawiające za uwzględnieniem wniosku oraz dokonując czynności, której nie dokonano w terminie. Mając powyższe uwagi na względzie Sąd stwierdza, iż wniosek A. K. jest uzasadniony. Jak już wyżej wskazano skuteczne doręczenie skarżącej - zakwestionowanej w drodze skargi do Sądu - decyzji SKO z dnia [...] grudnia 2007r. nastąpiło w dniu 7 lutego 2008r., na co wskazuje brzmienie art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a. Stanowi on, że w razie niemożności doręczenia pisma jego adresatowi w sposób wskazany w art. 42 i 43 k.p.a. (osobiście, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi, dozorcy) poczta przechowuje takie pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej (§ 1 pkt 1 ), doręczenie uważa się zaś za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu (§ 4). W niniejszej sprawie pierwsze awizo miało miejsce w dniu 24 stycznia 2008r., zaś drugie w dniu 1 lutego 2008r., zatem czternastodniowy termin, o którym mowa w art. 44 § 4 k.p.a. upłynął w dniu 7 lutego 2008r. Zgodnie z kolei z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę należy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, tj. w przedmiotowej sprawie do dnia 10 marca 2008r. [przy uwzględnieniu regulacji z art. 83 § 2 P.p.s.a. tzn. przesunięciu ostatniego dnia terminu na dzień następny po dniach ustawowo wolnych od pracy (8 i 9 marca 2008r.)]. Tymczasem A. K. złożyła skargę w dniu 19 marca 2008r. Przeszkoda do terminowego dokonania tej czynności procesowej ustała w dniu 15 marca 2008r. a więc w pierwszym dniu następującym po okresie choroby, zaś wniosek o przywrócenie terminu złożono razem ze skargą czyli 19 marca 2008r., przy zachowaniu siedmiodniowego terminu z art. 87 § 1 P.p.s.a. Nie budzi przy tym wątpliwości Sądu, iż A. K. bez swojej winy nie złożyła niniejszej skargi, bowiem w dniach od 25 lutego do dnia 14 marca 2008r. (tj. w czasie, gdy upłynął termin do podjęcia owej czynności) chorowała na oskrzelowe zapalenie płuc z zaleceniem lekarskim "chora powinna leżeć". Z podanych wyżej przyczyn orzeczono jak w sentencji, działając w oparciu o art. 86 § 1 P.p.s.a.