II SA/Rz 400/18

Dnia 29 października 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 29 października 2018r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry w związku ze skargą kasacyjną wniesioną przez adw. E. N. od wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 10 maja 2018r. - postanawia- odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 10 maja 2018r. tut. Sąd oddalił skargę R. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. Skarżący, reprezentowany przez adwokat E. N. złożył skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Tut. Sąd przekazał więc akta sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Jednakże NSA, na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II Izby Gospodarczej z dnia 26 września 2018r. przekazał skargę kasacyjną WSA w Rzeszowie w celu usunięcia braków formalnych w zakresie pełnomocnictwa do reprezentowania Skarżącego w postępowaniu przed NSA. Mając na względzie powyższe, tut. Sąd pismem z dnia 9 października 2018r. skierował do adw. E. N. wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie oryginału lub odpisu pełnomocnictwa do reprezentowania Skarżącego w postępowaniu przed NSA, poświadczonego za zgodność z oryginałem w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 12 października 2018r. Mimo upływu terminu, brak formalny skargi kasacyjnej nie został usunięty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018r., poz. 1302), dalej P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Na podstawie art. 176 § 2 P.p.s.a. skarga kasacyjna, poza wymaganiami, o których mowa w art. 176 § 1, powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony. Jak stanowi art. 46 § 3 P.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Brak pełnomocnictwa stanowi brak formalny, podlegający usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga kasacyjna, niewykonanie w terminie wezwania do usunięcia braków formalnych tejże skargi, obliguje sąd, zgodnie z art. 178 P.p.s.a., do jej odrzucenia. W niniejszej sprawie pełnomocnik Skarżącego, po wydaniu wyroku, złożył w dniu 14 maja 2018r. pełnomocnictwo, które obejmowało reprezentację Skarżącego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Pełnomocnictwo zostało złożone w formie kserokopii, bez poświadczenia za zgodność z oryginałem. Na podstawie art. 48 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a., zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Pełnomocnik Skarżącego, pomimo skierowanego do niego wezwania, skutecznie doręczonego, nie przedstawił Sądowi oryginału pełnomocnictwa lub też kopii ww. dokumentu, która byłaby poświadczona za zgodność z oryginałem przez uprawnioną do tego osobę, zgodnie z art. 48 § 3 P.p.s.a. Mając na względzie powyższe skarga kasacyjna złożona przez pełnomocnika Skarżącego była obarczona brakiem formalnym, który nie został usunięty. Z tej przyczyny Sąd orzekł jak w sentencji i odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 178 w związku z art. 176 § 2 P.p.s.a.