II SA/Rz 402/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Ewa Wojtyna po rozpoznaniu w dniu 13 października 2009r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2009r. znak: [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym - postanawia – I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, II. zwrócić skarżącej M. L. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem uiszczonego w sprawie wpisu. M. L. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2009r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] grudnia 2008r. znak: [...], która cofała wyżej wymienionej – właścicielce Firmy Przewozowej "[...]" zezwolenie na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym w ramach linii regularnej K. – D. - J. W dniu 9 września 2009r. wpłynęło do tut. Sądu pismo pełnomocnika skarżącej zawierające oświadczenie o cofnięciu niniejszej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wedle art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej jako P.p.s.a. skarżący uprawniony jest do cofnięcia złożonej przez siebie skargi, zaś Sąd jest związany tego rodzaju oświadczeniem. Tylko w przypadku, gdy cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa bądź też spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, Sąd obowiązany jest do uznania takiego oświadczenia za niedopuszczalne. Skutkiem procesowym cofnięcia skargi jest konieczność umorzenia postępowania, na co wskazuje art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Okoliczności niniejszej sprawy nie wskazują na występowanie zagrożeń wskazanych w powołanym wyżej art. 60 P.p.s.a., dlatego też uzasadnionym jest umorzenie postępowania sądowego zainicjowanego skargą M. L. na podstawie tego przepisu w zw. art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. Orzeczenie o kosztach postępowania opiera się o art. 232 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a.