II SA/Rz 403/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2014 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. sp. z o.o. z/s w [...] na postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu na czynności kontrolne - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargę, II. zwrócić K. sp. z o.o. z/s w [...] kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem wpisu od odrzuconej skargi. W dniu 1 kwietnia 2015 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga K. sp. z o.o. z/s w [...] (dalej: "Spółka") na opisane w sentencji postanowienie, którym utrzymano w mocy postanowienie [...] Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] (dalej: "PPIS w [...]") z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...]. Rozstrzygnięcia te podjęto na skutek sprzeciwu zgłoszonego przez Spółkę w dniu 13 listopada 2014 r. (data wpływu do organu – 18 listopada 2014 r.), wniesionego w trybie art. 84c ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 672 z późn. zm.; dalej: "ustawa"), w związku z kontrolą przeprowadzoną przez PPIS w [...] w dniu 13 listopada 2014 r. w sklepie [...] przy ul. [...] w [...]. W uzasadnieniu postanowienia PPIS w [...] podał, że sprzeciw został wniesiony po zakończeniu czynności kontrolnych, wobec czego nie było możliwe wydanie postanowienia w trybie art. 84c ust. 9 ustawy o odstąpieniu lub kontynuowaniu czynności kontrolnych. Skoro zatem postępowanie w sprawie rozpatrzenia sprzeciwu nie mogło zostać wszczęte, organ był zobligowany do wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w oparciu o treść art. 61a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.; dalej: "Kpa"). W skardze Spółka zakwestionowała legalność zaskarżonego postanowienia i wniosła się uchylenie obu wydanych w sprawie postanowień. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy zainicjowanej skargą sąd administracyjny obowiązany jest ocenić jej dopuszczalność, w tym dopuszczalność drogi sądowej. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej: "Ppsa", jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego sąd skargę odrzuca. Jej rozpoznanie rodziłoby bowiem nieważność postępowania (art. 183 § 2 pkt 1 Ppsa). Przedmiotem skargi uczyniono postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wniesionego przez Spółkę sprzeciwu w trybie art. 84c ust. 1 ustawy. Zgodnie z ww. regulacją, przedsiębiorca może wnieść sprzeciw wobec podjęcia i wykonywania przez organy kontroli czynności z naruszeniem przepisów art. 79 - 79b, art. 80 ust. 1 i 2, art. 82 ust. 1 oraz art. 83 ust. 1 i 2, z zastrzeżeniem art. 84d. Ostatnio wymieniony przepis stanowi zaś, że wniesienie sprzeciwu nie jest dopuszczalne, gdy organ przeprowadza kontrolę, powołując się na przepisy art. 79 ust. 2 pkt 2, art. 80 ust. 2 pkt 2, art. 82 ust. 1 pkt 2, art. 83 ust. 2 pkt 2 i art. 84a. Mając na względzie powyższe należy wskazać, że ocena, czy zaskarżone postanowienia podlegają kontroli sądu administracyjnego, a zatem czy możliwe jest ich zaliczanie do kategorii aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2 i ewentualnie pkt 4 Ppsa, została pośrednio dokonana w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2014 r. sygn. II GPS 3/13. Zgodnie ze sformułowaną tezą, na odmowę rozpatrzenia sprzeciwu wniesionego na podstawie art. 84c ust. 1 ustawy nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Nie mniej istotne są rozważania zawarte w uzasadnieniu uchwały, ponieważ poddano w niej analizie postępowanie prowadzone w trybie przepisów art. 84c ustawy. Uznano, że samo nawiązanie do stosowania przepisów Kpa, jak to ma miejsce w art. 84c ust. 16 ustawy, nie pozwala przypisać temu postępowaniu charakteru postępowania administracyjnego. Przedmiot kontroli działalności gospodarczej nie odpowiada bowiem przedmiotowi postępowania administracyjnego określonego w art. 1 Kpa. Wobec tego, postępowanie prowadzone w trybie art. 84c ustawy nie jest postępowaniem administracyjnym. Przeto, postanowienia wydane wskutek rozpoznania sprzeciwu nie są postanowieniami wydanymi w postępowaniu administracyjnym, jak tego wymaga art. 3 § 2 pkt 2 Ppsa. Postanowienia te nie rozstrzygają również bezpośrednio o konkretnych obowiązkach lub uprawnieniach kontrolowanego przedsiębiorcy. Dopiero wynik kontroli może stanowić podstawę do podejmowania władczych środków wobec działania podmiotu niezgodnego z wzorcem prawidłowego działania. Postanowienie podjęte na podstawie art. 84c ust. 9 lub 10 ustawy wpływają więc jedynie na sytuację faktyczną, a nie prawną kontrolowanego przedsiębiorcy. Z analogicznych przyczyn nie można uznać postanowień o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie rozpatrzenia wniesionego sprzeciwu na czynności kontrolne za postanowienia zaskarżalne i podlegające kontroli sądu administracyjnego. Wprawdzie w rozstrzygnięciu postanowienia organu I instancji błędnie odmówiono wszczęcia postępowania "administracyjnego", jednakże okoliczność ta nie powoduje zmiany kwalifikacji postępowania zainicjowanego sprzeciwem na postępowanie administracyjne. Jak bowiem wskazano powyżej, postępowanie to nie jest postępowaniem administracyjnym, a zatem zapadłe w nim rozstrzygnięcia, bez względu na formę oraz wskazaną podstawę prawną, nie mogą zostać poddane kontroli sądowoadministracyjnej. W tym stanie rzeczy skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Ppsa, ponieważ sprawa zainicjowana skargą Spółki nie należy do właściwości sądu administracyjnego. O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.