II SA/Rz 406/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 sierpnia 2008 r. wniosku R. S. W. – U. w G. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] kwietnia 2008 r., [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty naliczonej w związku ze zbyciem nieruchomości w sprawie ze skargi na wyżej wymienioną decyzję postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie przez R. S. W. – U. w G. jak również wniosku o wstrzymanie, jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] kwietnia 2008 r., Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy Ł. z dnia [...] stycznia 2008 r., Nr [...] w sprawie ustalenia jednorazowej opłaty, w wysokości 366,30 zł, w związku ze zbyciem nieruchomości nr E.1117/26 o powierzchni 1233 m2 położonej w S. gm. Ł., przez R. S. W. – U.w G. We wniosku o wstrzymanie strona skarżąca podała, że natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia konsekwencje finansowe, a wstrzymanie jej wykonania nie kłóci się z interesem publicznym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ) – zwanej dalej P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Orzeczenie w przedmiocie wstrzymania wykonania oderwane jest od oceny zasadności skargi i sprowadza się do badania czy wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia doprowadzi do sytuacji, o której mowa we wspominanym wyżej art. 61 § 3 P.p.s.a. Ma ono charakter ochrony tymczasowej, na czas toczącego się postępowania sądowego, celem zapobieżenia nieodwracalnym skutkom niezgodnych z prawem decyzji administracyjnych. Ciężar wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na wnioskodawcy. To bowiem od uprawdopodobnienia tych okoliczności, zależeć będzie powodzenie wniosku. Niewątpliwie ważniejszą od oceny trafności podnoszonych argumentów będzie jednak ocena charakteru zaskarżonego rozstrzygnięcia. Już z logicznego punktu widzenia wynika, że wstrzymaniu wykonania podlegać mogą tylko te akty, które nadają się do wykonania. Brak tej cechy, pozbawiać będzie dalsze rozważania sądu, jakiejkolwiek zasadności. Skoro bowiem akt nie podlega wykonaniu to nie można zastanawiać się nad skutkami jego wykonania. Przedmiotem niniejszego wniosku jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy Ł. w sprawie ustalenia jednorazowej opłaty związanej ze sprzedażą nieruchomości, co do której uchwalono miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Niewątpliwie decyzja ta podlega wykonaniu, zatem wniosek o wstrzymanie jej wykonania jest uprawniony. Przechodząc do oceny podniesionych w nim argumentów Sąd uznał je za uzasadnione. Choć argumenty podniesione w samym wniosku wydają się być zbyt lakoniczne to czytane łącznie ze skargą, pozwalają Sądowi na dokonanie ich oceny pod kątem przesłanek opisanych we wcześniej wspominanym artykule 61 § 3P.p.s.a. Mianowicie strona skarżąca we wniosku o wstrzymanie podnosi, że wykonanie decyzji doprowadzi do trudnych do odwrócenia skutków finansowych. Trudno byłoby się z tym twierdzeniem zgodzić, w sytuacji gdy opłata 366,30 zł byłaby jedyną opłatą jaką Spółdzielnia zobowiązana byłaby zapłacić, ale jak czytamy w skardze, łączna kwota jaką Spółdzielnia jest zobowiązana do zapłaty sięga kwoty rzędu 100.000 zł. Ponadto jak podaje dalej strona skarżąca od momentu sprzedaży nieruchomości minęło 3 a nawet 4 lata i uzyskany z niej dochód został przeznaczony na bieżącą działalność Spółdzielni, przez co w chwili obecnej nie posiada środków finansowych na pokrycie należności z tytułu naliczonych opłat. Wyegzekwowanie tego obowiązku mogłoby doprowadzić do jej upadłości. Choć obowiązek zapłaty świadczenia pieniężnego z natury rzeczy jest świadczeniem odwracalnym to jednak wziąwszy pod uwagę trudną sytuację majątkową strony skarżącej i grożące jej konsekwencje, Sąd uznał , że w tym konkretnym przypadku uiszczenie świadczenia pieniężnego mogłoby doprowadzić do trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji działając przy tym na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.