II SA/Rz 407/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku J.W. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zadłużenia z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego - postanawia – zmienić postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 10 kwietnia 2018 r. sygn. II SA/Rz 407/18 w pkt II i ustanowić dla J.W. adwokata. Sygn. II SA/Rz 407/18 U Z A S A D N I E N I E J.W. (dalej: "Skarżący") zwrócił się po raz kolejny o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata, jak podał do napisania skargi kasacyjnej (WSA wyrokiem z dnia 13 czerwca2018 r. oddalił skargę na decyzję opisaną w sentencji niniejszego postanowienia). W uzasadnieniu wniosku podał, że nie stać go na adwokata z wyboru. Opiekuje się niepełnosprawną matką i pobiera zasiłek w kwocie 520 zł, matka uprawniona jest do renty, której kwota wynosi 1175,84 zł. Rachunki ogółem wynoszą ok.1000zł miesięcznie- reszta na wyżywienie i inne niezbędne wydatki (338 zł na osobę). W uzasadnieniu wniosku Skarżący dopowiedział również o swojej sytuacji zdrowotnej i zawodowej. Jako majątek wskazał dom matki o wartości ok. 100000 zł do remontu i będącą jej własnością nieruchomość rolną o pow. 1,41 ha. Na potwierdzenie pozostawania w trudnej sytuacji załączył obszerną dokumentację. Rozpoznając wniosek stwierdzono, co następuje: Wniosek Skarżącego należało potraktować jako wniosek o zmianę postanowienia z dnia 10 kwietnia 2018 r. sygn.. II SA/Rz 407/18. Jest on bowiem kolejnym żądaniem w zakresie przyznania prawa pomocy, podobnym w swojej treści, jak wniosek rozpoznany ww. postanowieniem. W takich więc okolicznościach należało dokonać porównania sytuacji majątkowej i możliwości finansowych istniejących w dacie zgłoszenia poprzedniego wniosku z sytuacją przedstawioną w niniejszym wniosku. Zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy ma art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302)- zwanej dalej P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem postanowienia niekończące postępowania w sprawie – a do takiej kategorii należy zaliczyć postanowienia w przedmiocie prawa pomocy- mogą być uchylane lub zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Należy podkreślić, że bez zmiany okoliczności sprawy sąd nie może zmienić lub uchylić swego postanowienia, nawet gdyby doszedł do wniosku, że jego poprzednia ocena tych okoliczności była błędna (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 listopada 1970 r. , sygn. II CZ 139/70, OSPiKA 1971, nr 10, poz. 178). Przez pojęcie "zmiany okoliczności sprawy", zgodnie z orzecznictwem i doktryną, należy rozumieć wszelkie zmiany w okolicznościach faktycznych sprawy, jak i obowiązujących przepisach prawnych, które uzasadniają wydanie postanowienia odmiennej treści niż uprzednio wydane (zob. B. Dauter w: B.Dauter, B.Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 382-383). W przypadku sprawy dotyczącej prawa pomocy zmiana musiałaby być tego rodzaju, by przyznanie prawa pomocy stało się zasadne. W rozpoznawanej sprawie Skarżący wskazał na okoliczności, które należy ocenić w sposób, który uzasadnia wzruszenie prawomocnego postanowienia z dnia 10 kwietnia 2018 r. Skarżący nie jest w stanie opłacić pełnomocnika z wyboru, co uprawdopodobnił a chce wnieść skargę kasacyjną od ww. wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Na tym etapie sprawy udział zawodowego pełnomocnika jest wymagany przez przepisy prawa. Z kolei z uwagi na stan zdrowia Skarżącego trudno byłoby mu znaleźć pracę, a poczynienie oszczędności w innych wydatkach rodziny, jest niezwykle trudne i wymagałoby rezygnacji z niektórych wydatków w dłuższej perspektywie czasu, co z kolei byłoby nie do pogodzenia w terminami przewidzianymi w P.p.s.a. W takiej sytuacji argumenty wniosku należy uznać za zasadne i w konsekwencji zmienić postanowienie z dnia 10 kwietnia 2018 r., ponieważ zaistniały okoliczności, które dają postawę do przyjęcia, że wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 165 P.p.s.a. Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1, art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 165 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.