II SA/Rz 411/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. M. O. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi E. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie wyjaśnienia treści decyzji postanawia przyznać pełnomocnikowi skarżącego adw. M. O. kwotę 146,40 zł. (sto czterdzieści sześć złotych 40/100) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (w tym 26,40 zł. jako 22 % podatku od towarów i usług od należnej tytułem wynagrodzenia opłaty w wysokości 120 zł.). Wyrokiem z dnia 5 października 2010 r. sygn. akt j.w. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę E. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2009 r. Nr [...]. Wyrokiem tym przyznano także ustanowionemu dla skarżącej adwokatowi M. O. wynagrodzenie tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 292,80 zł. W dniu 17 listopada 2010 r. do Sądu wpłynęło pismo procesowe pełnomocnika skarżącej (oznaczone datą 12 listopada 2010 r.) wraz z opinią o braku podstaw do sporządzenia od wydanego w sprawie wyroku skargi kasacyjnej, w którym wniósł on o przyznanie wg norm przepisanych kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oświadczając, że koszty te nie zostały pokryte ani w całości ani w części. Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z regulacją zawartą w § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.), koszty tej pomocy obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie stanowiącej przedmiot zaskarżenia wynosiła 240 zł. W drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – o ile sprawę prowadził ten sam adwokat - jest to 50 % tej stawki, nie mniej jednak niż 120 zł. (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. b w/w rozporządzenia). Uwzględniając nakład pracy pełnomocnika (pozostający w związku z reprezentowaniem skarżącej w postępowaniu I-instancyjnym) i charakter sprawy przyznano tytułem opłaty za nieopłaconą pomoc prawną kwotę 120 zł. podwyższoną na podstawie § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia o należny podatek od towarów i usług, tj. 26,40 zł. Pełnomocnik skarżącej nie wykazał żadnych poniesionych przez siebie a związanych ze sporządzeniem opinii wydatków. W związku z powyższym na podstawie powołanych przepisów orzeczono jak w sentencji postanowienia.