II SA/Rz 413/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Małgorzata Wolska Sędziowie WSA Paweł Zaborniak WSA Piotr Godlewski /spr./ Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lipca 2018 r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia w całości postępowania I instancji prowadzonego w sprawie budowy obiektu budowlanego -skargę oddala- II SA/Rz 413/18 U z a s a d n i e n i e Przedmiotem skargi J. G. jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: WINB) z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] wydana w sprawie legalności budowy kompostownika. Z uzasadnienia i akt administracyjnych sprawy wynika, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: PINB) - w związku z wnioskiem J. G. (właścicielki działki nr 203) z [...] czerwca 2017 r. - prowadził postępowanie w sprawie legalności budowy murowanego obiektu budowlanego (kompostownika) na działce nr 202 w N. przy ul. [...], której właścicielem jest M. W., M. K. oraz T. M. Po przeprowadzeniu kontroli ustalono, że na w/w działce znajduje się kompostownik o wym. 0,94 x 1,69 m i głębokości 0,80 m, a także wędzarnia i palenisko. Przedmiotowy kompostownik z cegły pełnej posiada szczelne dno oraz przekrycie z desek i usytuowany jest w północno - wschodnim narożu działki, ok. 0,20 m od ogrodzenia z siatki. Został wybudowany w maju 2017 r. Obecny podczas kontroli M. W. nie przedstawił dokumentów związanych z przedmiotową budową. Wg poczynionych ustaleń, obiekt miał służyć utrzymaniu porządku i został przez PINB zakwalifikowany jako obiekt małej architektury (art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, Dz. U. z 2017 r., poz. 1332, dalej: u.P.b.), którego budowa nie wymagała ani zgłoszenia, ani pozwolenia na budowę (zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 4 u.P.b., zgłoszenia wymaga budowa obiektów małej architektury wyłącznie w miejscach publicznych). Budowa takiego obiektu wymagała jednakże uwzględnienia przepisów dotyczących jego lokalizacji; PINB uznał, że usytuowanie kompostownika w odległości 0,20 m od granicy z sąsiednią działką narusza przepisy § 36 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1422). Wobec tego, że obiekt narusza przepisy techniczno - budowlane w stopniu uniemożliwiającym doprowadzenie go do stanu zgodnego z prawem, PINB - na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 50 ust. 1 pkt 4 u.P.b. oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257, dalej: K.p.a.) – decyzją z 2 października 2017 r. nr PINB.I.5160.13.2017 nakazał M. W., M. K. i T. M. rozbiórkę obiektu budowlanego (kompostownika) położonego na działce nr 202 w N. W odwołaniu M. W. wniósł o "anulowanie decyzji". Wyjaśnił, że sporny obiekt nie jest budowlą wymagającą planów czy zezwoleń. Stanowi jedynie miejsce składowania skoszonej trawy i innych odpadów naturalnych, które po okresie rozkładu trafiają z powrotem na teren działki, użyźniając ziemię. Kompostownik został trwale zabezpieczony przed przedostaniem się zawartości do gleby i jest przykrywany. Umiejscowiony jest bezpośrednio naprzeciw miejsca, gdzie na swojej działce niesegregowane odpady składuje J. G. Odpady były w tym miejscu składowane od zawsze i nigdy wcześniej nikt nie wnosił zastrzeżeń. WINB wskazaną na wstępie decyzją z [...] stycznia 2018 r. - działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. - uchylił w całości decyzję PINB i umorzył w całości postępowanie organu I instancji prowadzone w sprawie legalności budowy murowanego obiektu budowlanego (kompostownika). Podał, że z ustalonego niespornie materiału dowodowego wynika, że znajdujący się w północno - wschodnim narożu działki nr 202 w N. murowany obiekt budowlany o wymiarach 1,69 x 0,94 x 0,8 m (pojemności 1,27 m³) posiada szczelne dno i przekryty jest drewnianym wiekiem, wystając ponad teren na wysokość trzech cegieł ułożonych na płasko na zaprawie na wysokość ok. 25 cm. Roboty budowlane przy tym obiekcie zostały zakończone. Służy on utrzymaniu porządku na działce. WINB podał, że kompostownik ogrodowy jest obiektem budowlanym w rozumieniu art. 3 ust. 1 u.P.b. i z uwagi na wymiary oraz przeznaczenie (utrzymanie czystości w ogrodzie), należało go zakwalifikować do obiektów małej architektury (art. 3 pkt 4 lit. c u.P.b.). W tym zakresie jako prawidłowe ocenił stanowisko PINB, że budowa obiektów małej architektury zwolniona została z uzyskania pozwolenia na budowę (art. 29 ust. 1 pkt 22 u.P.b.) i nie wymagała także zgłoszenia (wg art. 30 ust. 1 pkt 4 u.P.b., zgłoszenia wymaga budowa takich obiektów w miejscach publicznych). Obiekt nie został zatem wybudowany w warunkach samowoli budowlanej. WINB stwierdził także, że przywołane przez organ I instancji przepisy § 36 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych (...) nie dotyczą obiektów małej architektury lecz urządzeń sanitarno - gospodarczych i nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie. Przez urządzenia budowlane w myśl art. 3 pkt 9 u.P.b. należy rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki. Przedmiotowy kompostownik stanowi obiekt małej architektury, a nie urządzenie budowlane. Obiekty małej architektury pełniące funkcję utrzymania czystości nie podlegają rygorom przepisów wskazanego rozporządzenia. W tych okolicznościach WINB stwierdził, że nie doszło do naruszenia prawa na gruncie u.P.b. i brak było podstaw do zastosowania art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z ust. 7 u.P.b., zatem decyzja organu I instancji podlega uchyleniu. Natomiast brak normy prawnej udzielającej organowi kompetencji do wydania decyzji uzasadnia umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na decyzję WINB J. G. zawnioskowała o wznowienie postępowania na podstawie art. 147 K.p.a., ewentualnie uchylenie decyzji obu instancji, zobowiązanie organu do przyjęcia oceny prawnej Sądu i wskazań co do dalszego postępowania oraz o zwrot kosztów postępowania. Kwestionowanej decyzji zarzuciła rażące naruszenie przepisów postępowania które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie art. 10 § 1, art. 78 § 1, art. 79 i art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. poprzez uniemożliwienie jej udziału w postępowaniu, nieudostępnienie do wglądu akt sprawy przed wydaniem decyzji, pozbawienie możliwości wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Wskazała ponadto na naruszenie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., gdyż w dniu wydania decyzji istniały inne okoliczności i nowe dowody, a także na naruszenie art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 10, art. 11, art. 73, art. 81 oraz art. 79, art. 82 i art. 83 K.p.a. W obszernym uzasadnieniu skarżąca rozwinęła powyższe zarzuty przedstawiając szczegółowo przebieg postępowania. W jej ocenie, organy zmieniły przedmiot sprawy, ograniczając go do jednego obiektu, w sytuacji gdy ona zwróciła się o nakazanie usunięcia wszystkich budowli wymurowanych na granicy działek nr 202 i 203 niezgodnie z obowiązującymi przepisami. W odpowiedzi na skargę WINB wniósł o jej oddalenie z przyczyn, które stanowiły podstawę wydania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jej zakres wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej P.p.s.a.), wg którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie do art. 145 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia (jeżeli dotknięte są naruszeniem prawa materialnego które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź innym naruszeniem przepisów postępowania jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy), do stwierdzenia ich nieważności lub ich wydania z naruszeniem prawa (jeżeli zachodzą przyczyny określone w K.p.a. lub innych przepisach). Przedmiotem kontroli Sądu pozostaje decyzja WINB z [...] stycznia 2018 r. uchylająca w całości decyzję PINB z [...] października 2017 r. nakazującą M. W., M. K. i T. M. jako właścicielom działki nr 202 w N. rozbiórkę zlokalizowanego na niej obiektu budowlanego w postaci osadzonego w gruncie murowanego kompostownika i umarzająca postępowanie pierwszej instancji w całości. Oceniając zaskarżoną decyzję we wskazanym wyżej zakresie Sąd nie stwierdził naruszeń prawa uzasadniających jej wyeliminowanie z obrotu prawnego. W sprawie nie jest kwestionowane, że do wykonania przedmiotowego obiektu doszło w maju 2017 r. i jak wykazały przeprowadzone oględziny (wraz ze sporządzoną dokumentacją fotograficzną), pełni on funkcję kompostownika na odpady organiczne pochodzenia roślinnego, które wg informacji współinwestora M. W., po okresie rozkładu ponownie trafiają na teren działki użyźniając glebę. W tym zakresie obiekt ten z racji niewielkich rozmiarów i przeznaczenia prawidłowo został tak przez WINB jak i PINB zakwalifikowany jako obiekt małej architektury; zgodnie z art. 3 pkt 4 u.P.b., należy przez nie rozumieć niewielkie obiekty, w szczególności: a) kultu religijnego, jak: kapliczki, krzyże przydrożne, figury, b) posągi, wodotryski i inne obiekty architektury ogrodowej, c) użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku, jak: piaskownice, huśtawki, drabinki, śmietniki. Co istotne w sprawie, wyliczenie to ma charakter przykładowy, przy czym w pełni adekwatna do charakteru i funkcji obiektu związanego z przedmiotem postępowania (służącej okresowemu gromadzeniu odpadków roślinnych) pozostaje kategoria określona zbiorczo jako "użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku". "Wspólną cechę wszystkich obiektów małej architektury stanowią ich niewielkie rozmiary. Lista obiektów z art. 3 pkt 4 p.b. nie jest wyczerpująca i do obiektów małej architektury można zaliczyć także inne obiekty, poza wyraźnie w nim wymienionymi, jednak mogą to być jedynie obiekty niewielkie i rodzajowo podobne do tych, które zostały wymienione w art. 3 pkt 4 p.b." (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2016 r. II OSK 1528/15, LEX nr 2227698). Charakter powyższego obiektu determinował tryb postępowania, jaki miał zastosowanie do jego budowy. Wśród licznych przewidzianych ustawowo wyjątków od głównej zasady realizacji obiektów budowlanych na podstawie pozwolenia na budowę (art. 28 ust. 1 u.P.b.) jest przewidziane w art. 29 ust. 1 pkt 22 u.P.b. zwolnienie od tego obowiązku obiektów małej architektury, z zastrzeżeniem wynikającym z art. 30 ust. 1 pkt 4 tej ustawy, statuującym wymóg dokonania zgłoszenia organowi administracji architektoniczno - budowlanej budowy takiego obiektu w miejscu publicznym. Ponieważ prywatna działka będąca współwłasnością osób fizycznych takim miejscem nie jest, budowa na jej terenie służącego utrzymaniu czystości kompostownika nie była związana z dopełnieniem formalnego wymogu dokonania zgłoszenia. "Miejscem publicznym jest takie miejsce, z którego korzysta nieokreślona liczba, niezidentyfikowanych osób. O tym zatem, czy określone miejsce będzie miało charakter publiczny, decyduje to, czy będzie miała do niej dostęp nieograniczona ilość osób, niezależne od tego komu przysługuje prawo własności. Ta ogólna dostępność musi być rozumiana jako obiektywna możliwość, tj. sytuacja, w której każdy, bez konieczności ustanawiania np. stosownych służebności może z takiej nieruchomości (miejsca) korzystać" (wyrok NSA z dnia 7 listopada 2017 r. II OSK 342/17, LEX nr 2395580). Ustalenie w sposób nie budzący wątpliwości charakteru przedmiotowego kompostownika jako obiektu małej architektury oraz braku obowiązku uzyskania na jego budowę pozwolenia /dokonania zgłoszenia przekładało się - wobec zakwestionowania przez skarżącą jego zlokalizowania w zbytnim zbliżeniu do jej nieruchomości - na obowiązek ustalenia, czy w tym zakresie inwestorów wiązały jakieś regulacje. Jak uznał organ I instancji nakładając na właścicieli działki nr 202 na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 u.P.b. obowiązek rozbiórki kompostownika, zastosowanie w tym zakresie miały przepisy rozporządzenia MI z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, nakazujące sytuowanie takich obiektów w odległości nie mniejszej niż 2 m od granicy z działką sąsiednią; stosownie bowiem do jego § 36 ust. 2 pkt 2, w zabudowie jednorodzinnej, zagrodowej i rekreacji indywidualnej odległość pokryw i wylotów wentylacji ze zbiorników bezodpływowych na nieczystości ciekłe, dołów ustępów nieskanalizowanych o liczbie miejsc nie większej niż 4 i podobnych urządzeń sanitarno - gospodarczych o pojemności do 10 m3 powinna wynosić co najmniej 2 m od granicy działki sąsiedniej, drogi (ulicy) lub ciągu pieszego. Rzecz jednak w tym, że jak trafnie stwierdził w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji WINB, wskazany przepis odnosi się do urządzeń sanitarno - gospodarczych przeznaczonych do gromadzenia nieczystości, której to funkcji trudno przypisać kompostownikowi. W tej sytuacji Sąd w pełni podziela stanowisko WINB, że obiekt małej architektury jakim jest przedmiotowy kompostownik o pojemności 1,27 m³ pełniący funkcję utrzymania porządku (czystości) nie podlega rygorom wskazanego rozporządzenia i niezasadne było - wobec stwierdzenia przez PINB braku możliwości doprowadzenia go do stanu zgodnego z prawem - nakazanie jego rozbiórki z powodu zbyt bliskiego usytuowania względem granicy z działką nr 203. Na potwierdzenie trafności tego stanowiska Sąd dodatkowo zwraca uwagę na regulację ust. 3 wskazanego rozporządzenia, wg którego odległości pokryw i wylotów wentylacji z dołów ustępów nieskanalizowanych o liczbie miejsc większej niż 4 oraz zbiorników bezodpływowych na nieczystości ciekłe i kompostowników o pojemności powyżej 10 m3 do 50 m3 powinny wynosić co najmniej: 1) od okien i drzwi zewnętrznych do pomieszczeń wymienionych w ust. 1 pkt 1 - 30 m; 2) od granicy działki sąsiedniej - 7,5 m; 3) od linii rozgraniczającej drogi (ulicy) lub ciągu pieszego - 10 m. Niezależnie od tego, że kompostownik związany z przedmiotem postępowania nie spełnia wynikającego z tego przepisu parametru pojemności, wyraźnego podkreślenia wymaga, że skoro przepis ten wprost odnosi się do kompostowników, brak jest podstaw, by w drodze wykładni traktować je jako urządzenia sanitarno - gospodarcze o których mowa w ust. 1 i 2 tego paragrafu, skoro - w przeciwieństwie do ust. 3 - kompostowniki nie zostały w nich ujęte. Tym samym kompostowniki o pojemności do 10 m³ nie są w ogóle objęte dyspozycją § 36 rozporządzenia i nie podlegają regulacjom normującym ich sytuowanie od granic działek sąsiednich. W tej sytuacji okoliczności sprawy nie stwarzały organom nadzoru budowlanego podstaw do władczej ingerencji w wybudowanie kompostownika, co prawidłowo stwierdził WINB, uchylając nakazującą rozbiórkę decyzję PINB i umarzając w całości postępowanie pierwszej instancji. Mimo że objęta skargą decyzja i uchylona nią decyzja organu I instancji dotyczyły wyłącznie legalności budowy obiektu w postaci kompostownika - w związku z zarzutami skarżącej dokonania przez organy administracji I i II instancji samowolnej zmiany przedmiotu sprawy i pominięcia w wydanych rozstrzygnięciach pozostałych obok kompostownika obiektów w postaci wędzarni i paleniska - należy zauważyć, że PINB dał temu wyraz w poprzedzającym jego decyzję piśmie z dnia [...] października 2017 r. nr [...] (doręczonym skarżącej [...] października 2017 r.), wskazując na brak podstaw do wszczęcia postępowania w tym zakresie. Wskazał w nim - którą to argumentację Sąd w pełni podziela - że tworzące palenisko, ułożone w okrąg o średnicy 1,03 m kamienie nie stanowią obiektu budowlanego w rozumieniu u.P.b. (za taki zgodnie z art. 3 pkt u.P.b. należy rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych). Odnośnie natomiast wędzarni WINB wyjaśnił, że jest ona małym urządzeniem ogrodowym (wybudowana na działce nr 202 posiada wymiary 1,22 x 1,17 - 1,34 m), a budowa obiektów małej architektury ogrodowej (murowany grill, wędzarnia, altana czy pergola) nie wymaga pozwolenia na budowę ani dokonania zgłoszenia (brak jest też przepisu normującego powstawanie takiego obiektu w rozporządzeniu MI w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie). Chociaż wszystkie te obiekty pełnią funkcję użytkową (służąc utrzymaniu porządku i rekreacji), są zlokalizowane w jednym miejscu (północno - wschodniej części działki nr 202) i niewielkiej wzajemnej odległości (wg szkicu dołączonego do protokołu oględzin, palenisko 0,44 m od kompostownika, wędzarnia ok. 0,9 m od paleniska), wbrew twierdzeniu skarżącej, brak jest na gruncie prawa budowlanego podstaw do ich wspólnej kwalifikacji (jako "kompleksu"). Dotyczy to również ich ewentualnego negatywnego wpływu na ogrodzenie z działką nr 203 i potencjalnej uciążliwości dla terenów sąsiednich (niejako na marginesie należy zauważyć, że chociaż nie wskazuje na to zebrany w sprawie materiał dowodowy, także wyłącznie z praktycznego punktu widzenia podyktowanego doświadczeniem życiowym, przeciwko uznaniu obiektu kompostownika za sugerowany zbiornik na nieczystości ciekłe przemawia jego położenie w bezpośrednim sąsiedztwie paleniska i wędzarni). Niezależnie od braku podstaw do zakwestionowania dokonanej zaskarżoną decyzją oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, z akt administracyjnych sprawy nie wynika również, by orzekające w sprawie organy dopuściły się zarzucanych im nieprawidłowości w postaci uniemożliwienia skarżącej udziału w postępowaniu, nieudostępnienia do wglądu akt sprawy oraz pozbawienia - przed wydaniem decyzji - możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Analiza toku postępowania wskazuje, że skarżąca była prawidłowo informowana o wszystkich podejmowanych w sprawie czynnościach, w tym m.in. o dokonanych [...] sierpnia 2017 r. oględzinach w których mimo odmowy podpisania protokołu brała udział, prawie wglądu do akt sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii i odpisów (pismo z dnia [...] sierpnia 2017 r.; za pismem tym doręczono jej także kopię protokołu oględzin), a także zapoznania się i wypowiedzenia co do zgromadzonego materiału dowodowego (mimo że dotyczące tego zawiadomienie z [...] września 2017 r. skierowane zostało do ustalonych współwłaścicieli działki nr 202 M. K. i T. M., otrzymali je również M. W. i J. G.). Zostały jej także doręczone wydane w sprawie rozstrzygnięcia, zaś po wniesieniu przez M. W. odwołania, zawiadomienie PINB o możliwości zapoznania się z nim w siedzibie tego organu i wypowiedzenia - w oznaczonym terminie, w związku z zamiarem jego przekazania do WINB - co do jego treści; mimo braku w aktach sprawy organu I instancji zwrotnego potwierdzenia odbioru przez skarżącą tego zawiadomienia, fakt jego otrzymania wynika z jej pisma z [...] listopada 2017 r. (k. 6 akt sprawy organu II instancji). W związku z upływem oznaczonego przez PINB terminu i przekazaniem odwołania do WINB, o możliwości przeglądania akt sprawy J. G. została także pouczona w piśmie tego organu z [...] grudnia 2017 r., doręczonym [...] stycznia 2018 r. (a więc przed wydaniem zaskarżonej decyzji). Podkreślić w związku z tym należy także, że z uwagi na zawarty w skardze jej wniosek wskazujący w oparciu o art. 145 § 1 pkt 4 i 5 K.p.a. na brak możliwości wzięcia udziału w postępowaniu, nieudostępnienie przed wydaniem decyzji akt sprawy do wglądu oraz pozbawienie możliwości wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego w sytuacji zaistnienia okoliczności faktycznych i nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji a nieznanych organowi który ją wydał, WINB postanowieniem z [...] kwietnia 2018 r. wznowił postępowanie administracyjne zakończone swą decyzją z [...] stycznia 2018 r.; po wezwaniu skarżącej do ich wskazania i uzyskaniu jej oświadczenia, iż jej zamiarem nie było wznowienie postępowania lecz zakwestionowanie braku możliwości (z winy organu) zapoznania się z całością zebranych w sprawie dokumentów, WINB decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] umorzył wznowione postępowanie. Powyższe okoliczności w ocenie Sądu wykluczają skuteczność zarzutów skargi naruszenia przepisów postępowania wynikających z powołanych w niej art. 6 - 11, art. 73, art. 78 § 1, art. 79, art. 81 - 83 oraz art. art. 145 § 1 pkt 4 i 5 K.p.a. Podsumowując, budowa na prywatnej działce inwestora obiektu małej architektury jakim był opisany kompostownik, nie stanowiła budowy w miejscu publicznym. Z uwagi na brak norm prawnych odnoszących się do sytuowania takiego obiektu lub przewidujących inne dodatkowe wymagania, dotyczące go postępowanie podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe, o czym trafnie postanowił zaskarżoną decyzją WINB uznając brak możliwości nałożenia obowiązku jego rozbiórki. Niezależnie od tego, że nie znalazły potwierdzenia zarzuty sformułowane w skardze, Sąd nie dopatrzył się również innych uchybień, które powinien wziąć pod uwagę z urzędu, a które wskazywałyby na wadliwość zaskarżonej decyzji w stopniu uzasadniającym jej wyeliminowanie z obrotu prawnego. W związku z powyższym skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 151 P.p.s.a.