II SA/Rz 414/07

WyrokWSA w Rzeszowie2007-11-14

Skład orzekający: Stanisław Śliwa, Maria Zarębska-Kobak, Magdalena Józefczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej jest związany orzeczeniem lekarskim stwierdzającym istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, a w konsekwencji czy może wydać decyzję o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej jest związany orzeczeniem lekarskim stwierdzającym istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. W przypadku istnienia takiego orzeczenia, organ jest zobowiązany do wydania decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami, zgodnie z przepisami Prawa o ruchu drogowym. Sąd administracyjny nie posiada kompetencji do weryfikacji merytorycznej orzeczeń lekarskich.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującej w mocy decyzję Starosty o cofnięciu S. J. uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B. Cofnięcie nastąpiło na podstawie orzeczeń lekarskich stwierdzających istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. S. J. w skardze kwestionował istnienie choroby i potrzebę posiadania uprawnień, wskazując na trudności życiowe. Sąd administracyjny oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Skargę oddala.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Stanisław Śliwa /spr./ Sędziowie NSA Maria Zarębska-Kobak AWSA Magdalena Józefczyk Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 14 listopada 2007 r. sprawy ze skargi S. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi -skargę oddala- do wyroku z dnia 14 listopada 2007 r. Decyzją z dnia [...] lutego 2007 r., Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 KPA po rozpoznaniu odwołania S. J. od decyzji Starosty [...] z dnia [...].12.2006 r., Nr [...] w sprawie cofnięcia S. J. uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi kat. B do czasu uzyskania wymaganego stanu zdrowia do prowadzenia pojazdów mechanicznych według w/w kategorii utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu aktu podano, że w wyniku zawiadomienia dokonanego przez Prokuratora Rejonowego [...], Starosta [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2006 r., Nr [...] skierował S. J. na badanie lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w trybie art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym. W dniu 23 października 2006 r. do Starostwa Powiatowego wpłynęło orzeczenie lekarskie nr [...] z dnia [...] października 2006 r. wystawione na nazwisko S. J. przez lekarza Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy uprawnionego do badań kierowców, w którym stwierdzono istnienie u S. J. przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi wg kat. B. Od powyższego orzeczenia odwołał się S. J., w wyniku czego poddany został ponownym badaniom w Instytucie Medycyny Wsi w L., które miały miejsce w dniu [...] listopada 2006 r. W efekcie ich przeprowadzenia wydane zostało kolejne orzeczenie nr [...], w którym potwierdzono istnienie u S. J. przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi wg kat. B ze wskazaniem ponownego terminu badań lekarskich na dzień 21 listopada 2008 r. W następstwie powyższych ustaleń, Starosta [...] decyzją z [...] grudnia 2006 r., Nr [...] cofnął S. J. uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi wg kat. B - wydane na prawie jazdy nr [...] seria i nr druku [...] wydanym dnia [...] sierpnia 2002 r. przez Starostę [...] do czasu uzyskania wymaganego stanu zdrowia do prowadzenia pojazdów mechanicznych według w/w kategorii. W odwołaniu od tej decyzji S. J. zarzucił, że nie jest chory i nie widzi przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi wg kat. B. Nadto podniósł, iż posiadane uprawnienie jest mu niezbędne w życiu codziennym, zaś jego brak narazi go i jego rodzinę na ogromne trudności. Organ II instancji uznał, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 122 ust 1 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym starosta, w przypadkach nasuwających zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierującego pojazdem, ma prawo skierować go na badania lekarskie przeprowadzane w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem. Badania takie zostały przeprowadzone. Zarówno posiadający stosowne uprawnienia lekarz Wydziału Komunikacji i Transportu Starostwa Powiatowego, jak i lekarz Instytutu Medycyny Wsi w L. orzekli o istnieniu u S. J. przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi wg kat. B. Orzeczenia te wiążą organy prowadzące postępowanie administracyjne. Organy te nie posiadają kompetencji do weryfikacji tych orzeczeń. Tym samym Starosta nie mając innej możliwości zmuszony był wydać zaskarżoną decyzje w jej brzmieniu. Podkreślono, iż nie stanowi uprawnienia SKO rozpatrywanie zasadności orzeczeń lekarskich, lecz badanie, czy decyzja wydana w realiach ich istnienia pozostaje prawidłowa. W sytuacji istnienia orzeczeń lekarskich stwierdzających u kierującego pojazdem istnienie przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów mechanicznych wg kat. B organ był obowiązany wydać decyzje w trybie art. 140 ust 1 pkt 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym. Powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zaskarżył S. J. nie wskazując kierunku jej weryfikacji. W uzasadnieniu skargi zarzucił, że orzeczenia przekreślają jego byt i całej rodziny tylko ze względów jakie wskazała komisja lekarska. Neurolog jest również omylny i niedoskonały. Skarżący domaga się ponownego gruntownego przebadanie stanu jego zdrowia. Zaprzecza, że choruje na stwierdzoną u niego chorobę. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn, które legły u podstaw wydania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Kontrola zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny sprowadza się do badania go pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. Nr 153, poz. 1269) przy czym sąd - z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) - nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując kontroli zaskarżonego aktu administracyjnego we wskazanych wyżej granicach Sąd uznał, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Podstawę materiałnoprawną zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 140 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym zwanej dalej ustawą. Przepis ten przewiduje dla starosty uprawnienie do wydania decyzji o cofnięciu uprawnienie do kierowania pojazdami samochodowymi w razie stwierdzenia na podstawie orzeczenia lekarskiego istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem. W kontrolowanej sprawie poza sporem pozostaje, że skarżący S. J. decyzją Starosty [...] z dnia [...].06.2006 r. został w trybie art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy skierowany na badania lekarskie z uwagi na nasuwające się zastrzeżenia, co do jego stanu zdrowia. W związku z przeprowadzonym badaniem Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy orzeczeniem lekarskim z dnia [...].10.2006 r., nr [...] stwierdził u skarżącego istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi, do których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii "B". Z uwagi na złożenie przez S. J. odwołania od tego orzeczenia sprawa była przedmiotem rozstrzygania przez Instytut Medycyny Wsi im. [...] w L. Organ odwoławczy orzeczeniem z dnia [...].11.2006 r., nr [...] stwierdził również istnienie u skarżącego przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi, do których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii "B". Należy zauważyć, że przedmiotowe badania skarżącego zostały przeprowadzone przez podmioty uprawnione do przeprowadzenia tego rodzaju badań , co wynika z § 9 ust. 1 i § 12 ust. 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7.01.2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. nr 2, poz. 15). Skoro podmioty uprawnione do przeprowadzenia badań lekarskich stwierdziły u S. J. istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi, do których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii "B" obowiązkiem Starosty [...] było cofnięcie - w trybie art. 140 ust. 1 pkt 1 ustawy -skarżącemu przedmiotowych uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi. Decyzje wydane przez organy obu instancji w tym zakresie w żaden sposób nie naruszają przepisów prawa. Odnosząc się do zarzutów skargi uznać należy, iż nie zasługują one na uwzględnienie. Odwołują się one w pierwszej kolejności do zasad współżycia społecznego poprzez wskazanie na skomplikowanie się sytuacji rodzinnej i osobistej skarżącego. Jak wspomniano wcześniej sąd administracyjny rozpatrując skargę na decyzję kontroluje ją pod kątem zgodności z prawem i nie może brać pod rozwagę innych kryteriów, w tym również zasad współżycia społecznego. Problemy te sana pewno istotne z punktu widzenia S. J. i jego rodziny ale dla sposobu rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd nie mogą mieć żadnego znaczenia. Co do przedstawionych na rozprawie przez skarżącego oryginałów, bądź kserokopii wyników badań lub zaświadczeń lekarskich nie mogą one mieć w sprawie żadnego znaczenia. Uprawnionymi do stwierdzenia istnienia lub nieistnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem są jedynie jednostki określone w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 7.01.2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami. Jednostkami tymi w pierwszej instancji są wojewódzkie ośrodki medycyny pracy ( § 9 ust. 1 rozporządzenia), a w drugiej instancji podmioty określone w § 12 ust. 3 rozporządzenia. Wśród tych podmiotów wymieniony jest między innymi Instytut Medycyny Wsi im. [...] w L. W oparciu o zaświadczenia pochodzące od innych podmiotów sprawa nie mogła być rozstrzygana. Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł, jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło