II SA/Rz 414/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu Z. Ć. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 4 września 2008 r., sygn, akt II SA/Rz 414/08 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi wyżej wymienionej na uchwałę Rady Miasta L. z dnia [...] lutego 2008 r., Nr [...] wydana w przedmiocie przystąpienia do scalania i podziału nieruchomości - p o s t a n a w i a - odrzucić sprzeciw Postanowieniem z dnia 4 września 2008 r., sygn. akt II SA/Rz 414/08 referendarz sądowy odmówił przyznania Z. Ć. prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów oraz ustanowienia radcy prawnego. Powyższe postanowienie zostało skarżącej doręczone w dniu 15 września 2008 r. wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia. W dniu 24 września 2008 r. skarżąca nadała w Urzędzie Pocztowym w Ś. pismo zatytułowane "zażalenie". W uzasadnieniu pisma wskazała, że jest zawiedziona postanowieniem sądu administracyjnego, gdyż jej sytuacja materialna nie jest aż tak znacząco dobra, dlatego powinna otrzymać, chociaż pewną ulgę w opłacie sądowej. W dalszej części uzasadnienia zawarła argumenty na poparcie swojego wniosku. Sąd potraktował powyższe pismo jako sprzeciw od postanowienia referendarza w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sprzeciw podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2004 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) - zwanej dalej P.p.s.a. od postanowień referendarza sądowego wydanych w przedmiocie przyznania prawa pomocy przysługuje sprzeciw do wojewódzkiego sądu administracyjnego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Zgodnie natomiast z § 2 wyżej wymienionego przepisu sprzeciw wniesiony po terminie, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Pomimo pouczenia wnioskodawczyni o treści wyżej wymienionego przepisu, Z. Ć. złożyła sprzeciw w dniu 24 września 2008 r., podczas gdy ostatni dzień do jego wniesienia przypadał na dzień 22 września 2008 r. Mając powyższe na uwadze, a także treść wyżej wymienionego art. 259 § 2 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.