II SA/Rz 414/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego na skutek wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. II SA/Rz 414/10 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. M. K. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na wyżej opisaną decyzję zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Wskazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla niego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., określanej dalej jako P.p.s.a.) Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony. Wyjaśnienia wymaga, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wniosek skarżącego dotyczy wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego dla zamierzenia budowlanego: "Budowa kompleksu Specjalnych Ośrodków Szkolno-Wychowawczych wraz z infrastrukturą techniczną na terenie działek znajdujących się przy ul. C. w P. Należy uznać, że żądanie skarżącego jest bezprzedmiotowe, gdyż decyzja ta nie podlega w ogóle wykonaniu. Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego nie wywołuje skutków materialnoprawnych, gdyż nie rodzi ona po stronie inwestora, ani pozostałych stron postępowania administracyjnego, żadnych obowiązków czy też uprawnień. Na podstawie zaskarżonej decyzji inwestor nie może rozpocząć jakichkolwiek robót budowlanych. Podkreślić należy, że decyzja objęta skargą ma charakter deklaratoryjny, stwierdza ona jedynie zgodność zamierzenia inwestycyjnego z prawem, sama w sobie nie uprawnia jeszcze do rozpoczęcia robót budowlanych. Inwestycja urzeczywistnia się bowiem dopiero na etapie pozwolenia na budowę. Wtedy to może wystąpić po stronie osób trzecich możliwość doznania szkody bądź skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a, na które powołuj się we wniosku skarżący. Dopiero wtedy strony mogą ewentualnie wnieść skargę do sądu administracyjnego na decyzję dotyczącą pozwolenia na budowę, a w granicach tej skargi wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.