II SA/Rz 415/04
PostanowienieWSA w Rzeszowie2005-12-13
Skład orzekający: Anna Lechowska, Maria Zarębska-Kobak, Zbigniew Czarnik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w przypadku śmierci uczestnika postępowania administracyjnego, który był stroną w sprawie o wymeldowanie, postępowanie sądowe powinno zostać umorzone jako bezprzedmiotowe?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe, ponieważ uczestnik postępowania, J. S., zmarł w trakcie jego trwania. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 PPSA, sąd umarza postępowanie, gdy stało się ono z innych przyczyn bezprzedmiotowe. Śmierć strony w sprawie o wymeldowanie, która jest ściśle związana z osobą, powoduje bezprzedmiotowość dalszego prowadzenia postępowania.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi J. S. na decyzję Wojewody uchylającą decyzję Burmistrza o wymeldowaniu J. M. z pobytu stałego. Wojewoda uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując na wadliwie przeprowadzone postępowanie dowodowe. Skarżąca J. S. wniosła o uchylenie decyzji Wojewody. W trakcie postępowania przed WSA w Rzeszowie, skarżąca poinformowała o śmierci uczestnika postępowania J. S. i przedłożyła akt zgonu oraz decyzję Burmistrza o umorzeniu postępowania w sprawie wymeldowania zmarłego.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lechowska Sędziowie NSA Maria Zarębska-Kobak /spr./ WSA Zbigniew Czarnik Protokolant: sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania -postanawia- umorzyć postępowanie sądowe
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 r nr [...] po rozpatrzeniu odwołania J. M. od decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] lutego 2004 r. Nr ...] o wymeldowaniu z pobytu stałego z lokalu mieszkalnego nr 29 przy ul. S. w S. - uchylił zaskarżoną odwołaniem decyzję i sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
W podstawie prawnej swojego rozstrzygnięcia powołał przepis art. 138 § 2 k.p.a w zw art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2001 r. Nr 87, póz. 960 ze zm.)
W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wyjaśnił, że organ I instancji orzekł o wymeldowaniu J. M. z pobytu stałego z lokalu mieszkalnego nr 29 przy ul. S. w S. wobec stwierdzenia w postępowaniu wyjaśniającym, że w w/w od 10 lat nie mieszka w wymienionym lokalu, z mieszkania tego wyprowadził się dobrowolnie zabierając wszystkie swoje rzeczy i swoje centrum życiowe zlokalizował w mieszkaniu przy ul. G. w S.
W odwołaniu do Wojewody [...] odwołujący wniósł ponowne rozpatrzenie prawy. Wyjaśnił , że nie prawdą jest aby dobrowolnie opuścił stałe miejsce zamieszkania i zlokalizował swoje centrum życiowe w mieszkaniu przy ulicy G. w S. Do sierpnia 1993 roku mieszkał wspólnie z żoną w mieszkaniu przy ul. S., które to mieszkanie jest wspólnym majątkiem dorobkowym. Po rozwodzie żona zmieniła zamki i utrudniała mu zamieszkiwanie w tym mieszkaniu dlatego też na tymczasowo zamieszkał w budynku gospodarczym posadowionym przy ul.' G. w którym to nie ma warunków żadnych do mieszkania na stałe..Za zmianę zamków i utrudnienia w zamieszkiwaniu w spornym mieszkaniu toczyło się w stosunku do jego byłej żony postępowanie karne , które zostało umorzone z uwagi na nieznacznym stopień społecznego niebezpieczeństwa czynu.
Rozpatrując odwołanie organ odwoławczy uwzględnił odwołanie wobec stwierdzenia, że ustalenia zaskarżonej decyzji zostały oparte na wadliwie przeprowadzonym postępowaniu dowodowym tym samym zostały naruszone przepisy postępowania administracyjnego / art. 80 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 7 k.p.a. Pominięcie dowodów z oględzin lokalu przy ul. S. w S. i lokalu przy ul. G. w S. oraz z zeznań świadków sąsiadów w/w lokali powoduje uchybienie procesowe mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy co uzasadnia wydanie decyzji kasacyjnej wobec konieczności przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części.
Charakter sprawy nie pozwala na wydanie decyzji w oparciu o zeznania i dowody jednej tylko strony a takie uchybienia zostały stwierdzone w postępowaniu odwoławczym.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skarżąca J. S. nie sprecyzowała kierunku weryfikacji zaskarżonej decyzji wskazując na jej krzywdzący charakter.
Wyjaśniła, że jej były maż od 11 lat nie mieszka w tym mieszkaniu, opuścił go dobrowolnie i mieszka przy ul. G. w S. Opuszczenie mieszkania wynikało z jego swobodnego stylu życia. W dalszej części skargi skarżącą w sposób obszerny opisała naganne zachowanie byłego męża , toczące się procesy sądowe oraz sytuację prawną spornego mieszkania .
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Po wyznaczeniu rozprawy zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 czerwca 2004 r wyznaczonej na dzień 13 grudnia 2005 r , skarżąca J. S. pismem z dnia 16 listopada 2005 r zawiadomiła Sąd, że uczestnik postępowania J. S. zmarł i dołączyła do w/w pisma skrócony akt zgonu wydany przez USC w S. w dniu 12 sierpnia 2004 roku Nr [...] oraz decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2004 roku Nr [...] o umorzeniu postępowania w sprawie wymeldowania z pobytu stałego z lokalu, mieszkalnego nr 29 przy ul. S. J. M.
W tym stanie sprawy Sąd umorzył postępowanie sądowoadministracyjne jako bezprzedmiotowe stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / DZ.U Nr 153 poz. 1270 ze zm/.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło