II SA/Rz 415/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2008 roku, nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu - postanawia- podjąć zawieszone postępowanie. Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2008 roku, sygn. akt II SA/Rz 415/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2008 roku, nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Podstawą do zawieszenia postępowania, w oparciu o przepisy art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej jako P.p.s.a. był fakt, iż rozstrzygnięcie sprawy zależne było od wyniku toczącego się postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym tj. sprawy o sygn. akt P 57/07. Z uwagi na to, iż Trybunał Konstytucyjny w dniu 15 grudnia 2008 r., wydał wyrok o sygn. akt P 57/07, upadła podstawa do dalszego zawieszenia postępowania. Zgodnie z treścią art. 128 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Sąd podejmuje zawieszone postępowanie z urzędu, od dnia gdy ustanie przyczyna zawieszenia a w szczególności, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania – od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie. Wydanie wyroku przez Trybunał Konstytucyjny, co stanowiło przyczynę zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie oraz uwzględnienie faktu, iż ustała przyczyna dla której zawieszono postępowanie spowodowało, iż tut. Sąd mając na uwadze treść art. 128 § 1 pkt 4 P.p.s.a., zobligowany jest podjąć je na nowo. Mając na uwadze powyższe, na podstawie wyżej powołanych przepisów, postanowiono jak w sentencji orzeczenia.