II SA/Rz 417/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Maria Piórkowska po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego - postanawia - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r., znak: [...], nakazującą M. i W. K. jako właścicielom obiektów budowlanych – budynków produkcyjnych zlokalizowanych na działkach nr 42, 43, 44 obr. 211 położonych w R. przy ul. [...] rozbiórkę obiektu budowlanego budynku produkcyjnego o długości 21,06,m i szerokości 17,23m, w którym odbywa się obróbka drewna i są usytuowane urządzenia do obróbki drewna, zlokalizowanego na działkach nr 42, 43, 44 obr. 211 położonych w R. przy ul. [...], wykonanego od strony północnej budynku magazynowego zrealizowanego na podstawie pozwolenia na budowę z dnia [...] grudnia 1992 r., nr [...] oraz rozbiórkę obiektu budowlanego budynku produkcyjnego o długości 18,00m i szerokości 8,23m, w którym odbywa się obróbka drewna i są usytuowane urządzenia do obróbki drewna, zlokalizowanego na działkach nr 43, 44 obr. 211 położonych w R. przy ul. [...], wykonanego od strony zachodniej budynku magazynowego zrealizowanego na podstawie ww. pozwolenia na budowę z dnia [...] grudnia 1992 r. Z powyższą decyzją niezgodził się W. K. – zastępowany przez rad. pr. T. W. i skargą z dnia 27 marca 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) zaskarżył ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Poza zarzutami odnoszącymi się do zaskarżonej decyzji skarżący wniósł o wstrzymanie jej wykonania. Uzasadniając wniosek podał, że jest on zasadny bowiem wykonując rozbiórkę dozna szkody. Podał, że z decyzji nie wynika jaka część obiektu ma zostać rozebrana. Rozbiórka doprowadzi do zakończenia prowadzonej przez niego działalności i wywoła nieodwracalny skutek. Ponowne wznowienie działalności i wzniesienie obiektów będzie wymagało przeprowadzenia długotrwałej procedury urbanistyczno – budowlanej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej jako p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przyjmuje się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takim wypadku, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem (por. J. P. Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Warszawa 2006, s. 190). Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym art. 61 p.p.s.a. Należy przy tym zaznaczyć, że na tym etapie postępowania Sąd nie dokonuje oceny zaskarżonej decyzji. Zostanie bowiem ona poddana odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym. W ocenie tut. Sądu, wniosek W. K. zasługuje na uwzględnienie. Skarżący na mocy zaskarżonej decyzji zobowiązany został do rozbiórki dwóch obiektów budowlanych tj. budynków produkcyjnych zlokalizowanych na działkach nr 42, 43, 44 obr. 211 położonych w R. przy ul. [...]. Zdaniem Sądu wykonanie tejże decyzji spowodowałoby możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Rozbiórka ww. obiektów budowlanych, przed rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody. Szkoda ta w okolicznościach przedmiotowej sprawy dotyka skarżącego, który wykonując ją poniósłby znaczne wydatki, co w przypadku uznania zasadności skargi doprowadziłoby do uszczuplenia jego majątku. Nastąpiłaby bowiem utrata przedmiotu, którego nie można przywrócić. Rozbiórka dwóch obiektów budowlanych tj. budynków produkcyjnych doprowadziłaby do powstania trudnych do odwrócenia skutków. Tut. Sąd podziela pogląd zaprezentowany w postanowieniu WSA w Białymstoku z dnia 3.08.2008r., sygn. akt II SA/Bk 352/2006 (patrz: LexPolonica nr 1241556), stwierdzającym, iż trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Dlatego też, mając na uwadze powyższą argumentację wniosek W. K. uznano z uzasadniony i na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.