II SA/Rz 419/10

14.05.2010 r. POSTANOWIENIE Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Przewodniczący referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 14.05.2010 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku D. G., o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi D. G., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia [...].03.2010 r., Nr [...], o odmowie przyznania zasiłku pielęgnacyjnego, - postanawia – umorzyć postępowanie w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych. Sygn. II SA/Rz 419/10 Uzasadnienie Wnioskiem załączonym do skargi D. G. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wniosek o prawo pomocy złożono w sprawie o sygn. II SA/Rz 419/10 dotyczącej skargi wyżej wymienionej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej SKO) wydaną w sprawie odmowy przyznania zasiłku pielęgnacyjnego. Wniosek o prawo pomocy odpowiada ustawowym wymogom. Sprawa o podanej wyżej sygnaturze nie została zakończona przed WSA. Skarżąca korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, czyli opłat i wydatków sądowych. Okoliczności życia skarżącej oraz jej rodziny zostały szczegółowo opisane we wniosku PPF. Stwierdzono, co następuje: Granice procesowego żądania skarżącej dotyczą zwolnienia od kosztów sądowych. Oznacza to, że skarżąca powinna udowodnić, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Według treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 152, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa w zakresie częściowym jest możliwe, jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego, bez uszczerbku na poziomie utrzymania koniecznego wnioskodawcy oraz jego rodziny. W pierwszej kolejności, należy zauważyć, iż w określonych sprawach przepisy prawa zwalniają skarżących od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Tymi kosztami są opłaty sądowe oraz zwrot wydatków. Oznacza to, że skarżący we wskazanych w ustawie postępowaniach sądowoadministracyjnych nie mają obowiązku uiszczać kosztów sądowych (wpisu i opłaty kancelaryjnej) oraz wydatków. Natomiast wydatki za stronę zwolnioną od kosztów sądowych z mocy prawa wykładane są z części budżetu sądu administracyjnego, w zakresie tego zwolnienia. Sprawy, o których mowa wymienia enumeratywnie art. 239 p.p.s.a. Ustawodawca w treści art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a. zwolnił z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych skarżących w sprawach z zakresu opieki i pomocy społecznej. Sprawy udzielania świadczeń pielęgnacyjnych regulują przepisy ustawy z 28.11.2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2006 r. Nr 139 poz. 992 ze zm.; zwana dalej u.ś.r.). Przepisy powyższej ustawy, dobitnie świadczą o tym, że przyznanie jak i odmowa przyznania zasiłku pielęgnacyjnego jest sprawą dotyczącą szeroko pojmowanej opieki społecznej. W rezultacie, skarżąca w granicach sprawy sygn. II SA/Rz 419/10, jest z mocy prawa zwolniona z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych. Ponieważ w niniejszej sprawie nie istnieje obowiązek ponoszenia przez skarżącą wszelkich kosztów sądowych, Jej wniosek w tym względzie należy uznać za bezprzedmiotowy. Zniesienie z mocy prawa obowiązku ponoszenia kosztów sądowych powoduje ten skutek, że skarżąca D. G., nie może zostać zobowiązana przez Sąd do uiszczenia wpisu, opłat kancelaryjnych a także zwrotu poniesionych wydatków. Z wyżej powołanych względów orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3, art. 239 pkt 1 lit. a, art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.