II SA/Rz 423/11

7.06.2011 r. POSTANOWIENIE Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 7.06.2011 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku H. W., o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi wyżej wymienionej, na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, z dnia [...].04.2011 r., nr [...], wydaną w przedmiocie nałożenia obowiązków wynikających z prawa budowlanego, - postanawia – zwolnić skarżącą od obowiązku pokrycia kosztów sądowych. Wnioskiem, który wpłynął do Sądu w dniu 27.05.2011 r., skarżąca H. W. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Jej wniosek dotyczy sprawy kontroli decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Sprawa ze skargi H. W. nie została zakończona przed WSA. Strona jest zobowiązana do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł. Ponadto po zakończeniu postępowania przed WSA, na wnioskodawczyni może zaciążyć przymus uiszczenia wpisu sądowego z tytułu złożenia skargi kasacyjnej od wyroku WSA. Pozostałe koszty postępowania, jakie ewentualnie może ponieść wnioskodawczyni sprowadzają się wynagrodzenia przysługującego fachowemu pełnomocnikowi za sporządzenie środka odwoławczego od wyroku sądu pierwszej instancji (przymus adwokacki). Kierując się treścią wniosku PPF, ustalono, iż wnioskodawczyni zamieszkuje wraz z córka oraz jej dwójką dzieci w domu o pow. 11 x 9 m. Dysponuje nieruchomością rolną o pow. 1,40 ha. Strona jest wdową. Liczy 64 lata. Podstawą utrzymania rodziny jest kwota netto w wysokości 1’605 zł netto. Na te dochody składa się emerytura H. W. oraz alimenty jej córki D. G. Córka skarżącej posiada ośmioletni samochód. Według strony kwota wpisu sądowego w wysokości 500 zł przekracza jej możliwości finansowe. Zakup nośników energii pochłania z budżetu rodziny kwotę w wysokości 250 zł – 400 zł. Skarżąca na leki wydaje od 100 do 200 zł co miesiąc. Przy końcu uzasadnienia wniosku dodano, że dzięki małemu gospodarstwu rodzina może skromnie żyć. Stwierdzono, co następuje: Wniosek H. W. zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca wnosząc o zwolnienie od pełnych kosztów sądowych ubiega się o przyznanie prawa pomocy w granicach częściowych tej instytucji. Obejmują one wyłącznie zniesienie obciążeń fiskalnych w postaci opłat i wydatków sądowych. Analiza znajdującego się w aktach sprawy formularza PPF, pozwala stwierdzić, że sytuacja majątkowa i osobista skarżącej opowiada ustawowym przesłankom przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Otóż według treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje jeżeli wnioskujący wykaże, że pokrycie kosztów postępowania sądowego, spowoduje uszczerbek na poziomie utrzymania koniecznego rodziny. W ten sposób, prawodawca stara się chronić podstawy zachowania minimalnej egzystencji osoby fizycznej. Należy podzielić zdanie wnoszącej o przyznanie prawa pomocy, że podstawy utrzymania jej rodziny nie są wystarczająco stabilne. Ze skromnej kwoty 1600 zł musi pokryć koszty swego utrzymania grupa dwóch dorosłych osób oraz dwoje małoletnich dzieci. Mając na względzie aktualny poziom cen za dobra i usługi o charakterze podstawowym, nie można mieć wątpliwości że ujawniony stan majątkowy nie pozwoli rodzinie skarżącej H. W. pokryć w całości koszty sądowe. Na tą ocenę wpływa przede wszystkim okoliczność obowiązku utrzymania dwójki małoletnich dzieci córki wnioskodawczyni. Koszty z tym związane, a także wydatki na leki H. W. mają pierwszeństwo przed kosztami postępowania sądowoadministracyjnego. Spełnienie warunków do uzyskania prawa pomocy, nakazuje rozstrzygnąć wniosek skarżącej na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. w sposób określony w treści sentencji niniejszego postanowienia.