II SA/Rz 423/12

z dnia 20 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2012 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A.D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 9 lutego 2012 r., nr SKO.[..]. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi - p o s t a n a w i a - odrzucić wniosek. W dniu 24 kwietnia 2012 r. wpłynęła do tut. Sądu skarga A.D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w [..] z dnia 9 lutego 2012 r., nr SKO.[..] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia od postanowienia Wójta Gminy [..] z dnia 6 grudnia 2011 r. nr [..] o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego. Zarządzeniem z dnia 24 kwietnia 2012 r., doręczonym dorosłemu domownikowi – synowi skarżącego M.D. - na adres podany w skardze dnia 27 kwietnia 2012 r., wezwano go do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi. W dniu 11 maja 2012 r. skarżący uiścił wpis oraz złożył odpisy skargi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia wymienionych braków skargi. Wyjaśnił, że czynności tych nie mógł dokonać w terminie z powodu pilnego wyjazdu za granicę w ważnych sprawach rodzinnych niecierpiących zwłoki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny. Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej "p.p.s.a.") czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Mając na względzie treść art. 86 § 1 p.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi jednak przywrócić termin, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli jego uchybienie nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego - art. 86 § 2 p.p.s.a. W takim przypadku niedopuszczalny wniosek podlega odrzuceniu, zgodnie z dyspozycją przepisu art. 88 p.p.s.a. Z sytuacją taką mamy do czynienia w niniejszej sprawie, a wynika ona z przedmiotu wniesionej skargi. Jest nim bowiem postanowienie SKO w [..] stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Wójta Gminy [..], którym organ tej podjął zawieszone postępowanie administracyjne. Postanowienie ostatnio wymienionego organu zostało wydane na podstawie przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. Nr 98 z 2000 r., poz. 1071 z późn. zm., dalej "k.p.a."), a zgodnie z ogólną regułą wymienioną w art. 141 § 1 k.p.a. zażalenie na postanowienie służy wyłącznie, gdy kodeks tak stanowi. Pozostałe postanowienia podlegają zaskarżeniu tylko w odwołaniu od decyzji (art. 142 k.p.a.). Aktualne na dzień wydania przez Wójta Gminy [..] postanowienia z dnia 6 grudnia 2011 r. brzmienie przepisu art. 101 § 3 k.p.a. było następujące: "na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania oraz na odmowę podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie" (zob. art. 1 pkt 17 lit. b) ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2011 r., Nr 6, poz. 18). Wynika z niego zatem, że odmiennie niż dotychczas, na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego zażalenie nie przysługuje (por. art. 101 § 1 k.p.a.). Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w przypadkach ściśle określonych, co wynika z art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej. Zakres właściwości sądu administracyjnego określa m.in. przepis art. 3 § 2 p.p.s.a. stanowiący w punkcie 2, że kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Skarga do sądu administracyjnego służy ponadto dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Należy przez to rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (por. art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a.). Wydane w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego postanowienia nie podlegają zaskarżeniu, co wynika z przepisu art. 101 § 3 k.p.a. Nie jest ono również orzeczeniem kończącym postępowanie, skoro jego celem jest właśnie umożliwienie dalszego procedowania. Nie rozstrzyga również sprawy co do istoty, ponieważ dopiero jego celem jest umożliwienie wydania takiego rozstrzygnięcia. Przez to postanowienie to nie mieści się w katalogu postanowień, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. i nie podlega kontroli sądu administracyjnego w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi nie było zatem konieczne. Wskazane okoliczności wyczerpują przy tym przypadek, o którym mowa w art. 86 § 2 p.p.s.a., ponieważ uchybienie zakreślonego skarżącemu terminu nie powoduje dla niego ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, skoro sprawie tej nie można by nadać prawidłowego biegu. Niezależnie jednak od powyższego wniosek nie zasługiwałby na uwzględnienie, ponieważ wskazana przez skarżącego okoliczność nie uchyla jego winy. Inicjując postępowanie sądowe powinien bowiem w szczególny sposób zabezpieczyć swoje interesy i poinformować Sąd o takim zdarzeniu w stosownym czasie, lub ustanowić pełnomocnika. Wnioskodawca poprzestaje wyłącznie na ustnym oświadczeniu co do przyczyny niedotrzymania przepisanego terminu nie wskazując żadnych konkretnych okoliczności, jak daty wyjazdu i powrotu, miejsca, czy rodzaju sprawy rodzinnej, która stanowiła konieczność pilnego wyjazdu. Doprecyzowanie tych okoliczności nie stanowi braku formalnego wniosku, a ich brak podlega ocenie przy merytorycznym jego rozpatrzeniu. Z podanych względów, na podstawie art. 88 w zw. z art. 86 § 2 p.p.s.a., zgłoszony wniosek odrzucono na posiedzeniu niejawnym. Uchybienie terminu nie rodzi bowiem dla skarżącego ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego.