II SA/Rz 426/10

Dnia 19 sierpnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2010 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. i W. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2010 roku, nr [...] w przedmiocie projektu podziału nieruchomości - postanawia - odrzucić skargę. Zarządzeniem z dnia 13 maja 2010 roku Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał A. i W. W. do usunięcia braków fiskalnych wniesionej przez nich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2010 roku, nr [...] w przedmiocie projektu podziału nieruchomości, poprzez uiszczenie wpisu w kwocie 200 złotych. Do zarządzenia dołączono pouczenie, iż procesową konsekwencją niezastosowania się do jego treści w terminie 7 dni od doręczenia, będzie odrzucenie skargi. Wezwanie doręczono skarżącym w dniu 17 maja 2010 roku – zwrotne potwierdzenia odbioru k. 15 i 16 akt sądowych. Mimo upływu zakreślonego terminu nie uiszczono wpisu. Zarządzeniem z dnia 23 czerwca 2010 roku Sąd zwrócił się do skarżących z pouczeniem o możliwości skorzystania z prawa pomocy, zastrzegając jednocześnie, że niezłożenie wniosku w tym przedmiocie w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia, skutkować będzie odrzuceniem wniesionej przez nich skargi. Zarządzenie doręczono skarżącym w dniu 25 czerwca 2010 roku – zwrotne potwierdzenia odbioru k. 26 i 28 akt sądowych. Skarżący nie złożyli wniosku o prawo pomocy. Zgodnie z treścią art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie uiszczono wpisu. Skarżący mimo wskazania o uzupełnienie jakich braków się ich wzywa oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie nie wykonania wezwania, nie uczynili mu zadość. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.