II SA/Rz 426/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] na postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] września 2013 r. Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...] września 2013 r. Nr [...] Wójt Gminy [...], działając na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 i art. 101 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, dalej: K.p.a.), zawiesił postępowanie administracyjne w sprawie gromadzenia i wykorzystywania odpadów gruzu i ziemi na działkach nr 892/15, 892/16, 892/17 i 892/18 w miejscowości G., będących własnością A. Sp. z o.o., do czasu rozpatrzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (dalej: WSA) skargi złożonej przez stronę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. Nr [...]. W skardze do WSA Stowarzyszenie [...] wnosząc o nakazanie Wójtowi Gminy [...] zakończenia prowadzonego postępowania i wydania stosownej decyzji, zwróciło się o uznanie zawieszenia postępowania przez ten organ za bezpodstawne i dokonane bez wskazania konkretnych przyczyn. Pismem z dnia 9 czerwca 2015 r. skarżące Stowarzyszenie zostało wezwane do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu, stosownie do art. 101 § 3 K.p.a., wnosiło zażalenie na zawieszenie postępowania do SKO [...]. W udzielonej odpowiedzi z dnia 17 czerwca 2015 r. (data złożenia w Sądzie) wyjaśniło, że takiego zażalenia nie składało, gdyż przedmiotowe postanowienie Wójta Gminy [...] od samego początku było bezprzedmiotowe, co czyniło je nieważnym z mocy prawa. Wskazało, że przywołana w uzasadnieniu tego postanowienia decyzja Wójta Gminy [...] z dnia [...] lutego 2013 r. Nr [...] jak i uchylająca ją decyzja SKO [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. dotyczą tej samej sprawy, tj. zagadnienia głównego – sprawy gromadzenia i wykorzystywania odpadów gruzu i zanieczyszczonej ziemi na działkach nr 892/15, 892/16, 892/17 i 892/18 w G. gm. [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2 tego artykułu). Zaskarżone postanowienie, doręczone pełnomocnikowi skarżącego Stowarzyszenia w dniu 16 września 2013 r. (dowód: zalegające w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru), zawierało prawidłowe pouczenie o prawie wniesienia na nie – za pośrednictwem organu wydającego - zażalenia do SKO [...], w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania. Skoro zatem strona skarżąca nie zastosowała się do tego pouczenia i nie wykorzystała przysługujących jej środków prawnych celem wzruszenia zaskarżonego postanowienia, skutkuje to brakiem możliwości merytorycznego rozpoznania skargi, gdyż nie został spełniony formalny warunek jej wniesienia do sądu. Odmienne uznanie wiązałoby się z naruszeniem fundamentalnej zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. W tym zakresie całkowicie pozbawione znaczenia pozostaje stanowisko Stowarzyszenia o uznaniu postanowienia Wójta Gminy [...] za bezprzedmiotowe i nieważne z mocy prawa, gdyż do oceny jego legalności w pierwszym rzędzie powołany był organ wyższego stopnia względem Wójta Gminy, tj. SKO [...] i dopiero postanowienie tego organu mogłoby być skutecznie zaskarżone do Sądu. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 P.p.s.a. Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną. Ponieważ skarga podlegała odrzuceniu, skarżące Stowarzyszenie nie było wzywane do uiszczenia wpisu od skargi (art. 222 P.p.s.a.).