II SA/Rz 43/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Ewa Wojtyna po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2008 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2007r. znak: [...] w przedmiocie wymierzenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania budynku myjni samochodowej - postanawia - umorzyć postępowanie sądowe. W dniu 18 grudnia 2007r. A. C. działająca przez pełnomocnika – radcę prawnego złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2007r., znak:[...], które utrzymywało w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2007r., znak: [...] wymierzające wyżej wymienionej karę w wysokości 75 000 zł, z tytułu nielegalnego użytkowania budynku myjni samochodowej na działce nr ewid. [...] w B. Natomiast w dniu następnym tj. 19 grudnia 2007r. pełnomocnik skarżącej przedłożył w Wojewódzkim Inspektoracie Nadzoru Budowlanego pismo zawierające złożone imieniem A. C. oświadczenie o cofnięciu powyższej skargi, z uwagi na omyłkowe niedołączenie do niej wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Wojewódzki sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a oświadczenie to wiąże sąd. Tylko w przypadku, gdyby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu bądź czynności dotkniętych wadą nieważności, sąd obowiązany jest do uznania go za niedopuszczalne. Mając całość powyższego na uwadze i wobec braku stwierdzenia zagrożeń, o których mowa w powołanym przepisie, Sąd na mocy art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.