II SA/Rz 430/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Dz. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] maja 2008 r., Nr [...] w przedmiocie nakazu dokonania rozbiórki dobudowanej części budynku postanawia odrzucić skargę W dniu 6 czerwca 2008 r. do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Rzeszowie, za pośrednictwem P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R., z zachowaniem przewidzianego terminu, wpłynęła skarga B. Dz. na decyzję organu z dnia [...] maja 2008 r., Nr [...] w przedmiocie nakazu dokonania rozbiórki dobudowanej części budynku. Z uwagi na to, że skarga nie czyniła zadość wymogom formalnym – nie dołączono do niej odpowiedniej ilości odpisów, jak też fiskalnym – nie została opłacona, Sąd wezwał skarżącą do ich uzupełnienia, wyznaczając jej w tym celu termin 7 dni i zastrzegając, że po jego bezskutecznym upływie, skarga zostanie odrzucona. Powyższe wezwanie zostało skierowane na wskazany przez skarżącą adres lecz wobec niemożności doręczenia właściwego ani zastępczego, wezwanie złożono na okres siedmiu dni ( od 22 do 29 września ) w placówce pocztowej, po czym ponowiono próbę jego doręczenia w dniu 30 września i ponownie złożono je na okres siedmiu dni we wspomnianej placówce ( od 30 wrześnie do 7 października 2008 r. ), umieszczając za każdym razem informację o tym w skrzynce na korespondencję. We wskazanym terminie nikt nie zgłosił się po odbiór przesyłki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga jak każde pismo procesowa powinna spełniać wymogi formalne określone w przepisach art. 46 i n. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2004 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) – zwanej dalej P.p.s.a., a także wymogi szczególne, przewidziane wyłącznie dla skargi, o których mowa w art. 57 P.p.s.a. Za brak formalny należy uznać niedołączenie do skargi odpowiedniej ilości jej odpisów, gdyż uniemożliwia on zapoznanie się z treścią skargi przez podmioty uprawnione do wzięcia udziału w postępowaniu sądowo administracyjnym. Braki te podlegają uzupełnieniu w trybie art. 49 P.p.s.a – co oznacza, że przewodniczący wzywa stronę do ich uzupełnienia, wyznacza w tym celu termin siedmiu dni, a po jego bezskutecznym upływie skargę odrzuca – art. 49 § 2 P.p.s.a. Warunkiem prawidłowości wniesienia skargi jest także uiszczenie od niej wpisu. Zgodnie bowiem z art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis od niniejszej skargi, jako że jej przedmiotem nie są należności pieniężne, ma charakter wpisu stałego, a jego wysokość określona została w § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., ( Nr 221, poz. 2192 ) i wynosi 500 zł. Brak wpisu hamuje jakiekolwiek czynności sądu. Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, jak brzmi dalsza część przepisu, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, w przypadku gdy pismem jest skarga, pod rygorem jej odrzucenia – art. 220 § 3 P.p.s.a W przedmiotowej sprawie skarżąca nie dołączyła do skargi odpowiedniej ilości odpisów ani też jej nie opłaciła. Braków tych nie uzupełniła także w wyznaczonym do tego przez przewodniczącego terminie. Termin ten rozpoczął swój bieg w dniu 7 października 2008 r., kiedy to zgodnie z zasadą domniemania doręczenia należało uznać przesyłkę za doręczoną. Wobec bezskutecznego upływu wyznaczonego terminu w dniu 14 października 2008 r., Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.