II SA/Rz 433/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 28 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi A. S., Z. K., S. B., L. S. oraz A. Z., na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2009 r., nr [...] w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości, w związku z wnioskiem S. B. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi sądowoadministracyjnej, p o s t a n a w i a odrzucić wniosek o przywrócenie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 9 lipca 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 433/09 odrzucił skargę S. B., L. S. i A. Z. z przyczyny niewykonania wezwania Sądu do usunięcia braków formalnych skargi polegających na braku podpisów skarżących i odpisów skargi. Pismem z dnia 14 sierpnia 2009 r. S. B. złożyła wniosek o przywrócenie uchybionego przez nią terminu na podpisanie skargi i złożenie wymaganych odpisów skargi. W uzasadnieniu wniosku stwierdziła, że braki skargi nie zostały przez nią usunięte z uwagi na wiek oraz brak podstaw wykształcenia prawniczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Natomiast według art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a. w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Dodatkowo art. 87 § 1 P.p.s.a. zastrzega, że wniosek o przywrócenie terminu należy złożyć w ciągu siedmiu dni licząc od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Wyżej powołane przepisy dają podstawę do stwierdzenia, że strona postępowania sądowoadministracyjnego powinna jedynie uprawdopodobnić brak swej winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej. Tym samym obowiązujące przed Sądem procedury do przywrócenia terminu nie wymagają udowodnienia okoliczności wyłączających winę. Przepisy wyżej powołanej ustawy wymagają dodatkowo, aby wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu strona dokonała czynności, dla której był zastrzeżony termin (art. 87 § 4 P.p.s.a.). S. B. w wyznaczonym przez Sąd terminie nie podpisała skargi oraz nie nadesłała jej odpisów, czym uchybiła przepisom zobowiązującym stronę do uzupełnienia braków formalnych w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania sądu. Zostało to potwierdzone prawomocnym postanowieniem WSA o odrzuceniu skargi S.B. Sąd przystępując do badania wniosku w pierwszej kolejności sprawdza dochowanie przez stronę siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. Wspomniano już, że bieg tego terminu rozpoczyna się w dniu ustania przyczyny uchybienia. Jako przyczynę uchybienia strona skarżąca podała wiek oraz brak podstaw wykształcenia prawniczego. Pierwsza z podanych przyczyn nie ma charakteru przemijającego, dlatego wobec niej nie mógł rozpocząć się bieg siedmiodniowego terminu na złożenie wniosku. Brak wykształcenia prawniczego także nie może stanowić przyczyny usprawiedliwiającej uchybienie terminu. W przeciwnym razie, wszystkie osoby nieposiadające wykształcenia prawniczego mogłyby dowolnie naruszać obowiązujące przepisy w zakresie terminów procesowych, a następnie ubiegać się o przywrócenie terminu wykazując się brakiem dyplomu ukończenia studiów na kierunku prawo. Dla potrzeb ustalenia dochowania przez stronę terminu na złożenie wniosku, jako przyczynę uchybienia terminu Sąd przyjmuje brak rozeznania Skarżącej w jej sytuacji spowodowanej wezwaniem do podpisania skargi oraz nadesłania 6 egzemplarzy odpisów skargi na decyzję Wojewody z [...] marca 2009 r. nr [...]. Jeżeli S. B. nie zrozumiała treści doręczonego jej wezwania oraz określonych treścią tego wezwania skutków, to wszystkie aspekty niedochowania obowiązku podpisania skargi oraz nadesłania jej odpisów zostały wyjaśnione stronie w uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 9 lipca 2009 r. sygn. II SA/Rz 433/09. Dlatego też, jako dzień ustania przyczyny uchybienia terminu przez S. B. należy przyjąć dzień, w którym nastąpiło doręczenie wyżej wymienionego postanowienia. Postanowienie o odrzuceniu skargi S. B. zostało Jej doręczone w dniu 27 lipca 2009 r., co potwierdza znajdujący się w aktach sprawy zwrotny dowód doręczenia pisma sądowego. Wniosek o przywrócenie terminu Skarżąca nadała w urzędzie pocztowym w S. dopiero w dniu 17 sierpnia 2009 r. Ponieważ skarżąca spóźniła się ze złożeniem wniosku, należy go odrzucić. Podstawę odrzucenia wniosku stanowi przepis zawarty w art. 88 P.p.s.a. Według jego treści, spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Z tych przyczyn, orzeczono jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 88 w związku z art. 87 § 1 P.p.s.a.