II SA/Rz 435/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 9 października 2008r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. i L. M. – wspólników "A." Spółka Cywilna na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2008 roku, znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu nielegalnego użytkowania budynku magazynowego - postanawia - zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. M. M. i L. M. - wspólnicy "A." Spółka Cywilna wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2008r. znak: [...] utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2008r. znak: [...], które wymierzało wyżej wymienionym – wspólnikom "A." Spółka Cywilna karę pieniężną wysokości 100.000 zł z tytułu nielegalnego użytkowania budynku magazynowego położonego na działce nr [...] obr. [...] przy ul. B. w P. W podstawie prawnej postanowienia wydanego w I instancji wskazano m. in. art. 57 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.). Przepis ten stanowi, że w przypadku stwierdzenia przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z naruszeniem przepisów art. 54 i 55, właściwy organ wymierza karę z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego. Do kary tej stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące kar, o których mowa w art. 59f ust. 1, z tym że stawka opłaty podlega dziesięciokrotnemu podwyższeniu. Postanowieniem z dnia z dnia 18 września 2007 r., sygn. akt II OSK 568/06 skład orzekający Naczelnego Sądu Administracyjnego - działając w oparciu o art. 193 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej - zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z następującym pytaniem prawnym: 1/ "czy art. 59f ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) ustalający podstawę naliczania wymiaru kary, o której mowa w tym przepisie, jest zgodny z art. 2 w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP", 2/ "czy art. 57 ust. 7 ustawy Prawo budowlane w zakresie, w jakim przewiduje stawkę kary za przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z naruszeniem art. 54 i 55 stanowiącą dziesięciokrotność kary, o której mowa w art. 59f ust. 1 Prawa budowlanego, jest zgodny z art. 2 w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP". Sprawa powyższa została zarejestrowana w Trybunale Konstytucyjnym pod sygnaturą P 64/07. Ponadto przed Trybunałem Konstytucyjnym zawisła (pod sygn. SK 3/08) sprawa ze skargi konstytucyjnej wniesionej przez osobę fizyczną o zbadanie zgodności art. 57 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane z art. 42 ust. 1-3 i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. Rozstrzygnięcie powyższych spraw będzie miało niewątpliwie wpływ na treść wyroku w sprawie ze skargi stanowiącej przedmiot rozpoznania przez tut. Sąd. Mając powyższe na uwadze zasadnym jest – w ocenie Sądu – zawieszenie toczącego się przed nim postępowania do czasu wydania orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny w sprawie P 64/07 i w sprawie SK 3/08. Podstawę powyższego stanowi art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wedle którego Sąd może z urzędu zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygniecie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 i art. 131 P.p.s.a.