II SA/Rz 436/11

1 czerwca 2011 r. POSTANOWIENIE Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. O., o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi G. O., na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] kwietnia 2011 r., Nr [...], wydaną w przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej, - postanawia – ustanowić adwokata. Sygn. II SA/Rz 436/11 Uzasadnienie Skarżąca G. O. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o ustanowienie fachowego pełnomocnika wykonującego zawód adwokata. Sprawa, którą zainicjowała o sygn. II SA/Rz 436/11 nie została zakończona przed WSA. Jej skarga dotyczy sprawy choroby zawodowej. Żądanie strony zostało uzasadnione bardzo złą sytuacją majątkową i dochodową. Wnioskodawczyni wraz z mężem i córką tworzy trzyosobowe gospodarstwo domowe. Rodzina utrzymuje się dochodów z renty G. O. – 685,15 zł (netto) oraz dochodów z pracy córki w kwocie 1286 zł (brutto). Mąż skarżącej nie pracuje. Jest po wypadku i nie otrzymuje dochodów. Leczenie męża wiąże się z ponoszeniem znacznych wydatków. Córka skarżącej pracuje na okres próby. Skarżąca zajmuje lokal o pow. 67,8 m². Strona nie jest zobowiązana do ponoszenia kosztów sądowych w postaci opłat i wydatków. Stwierdzono, co następuje: Strona skarżąca wykazała w wymaganym przez prawo procesowe stopniu zaistnienie warunków uzyskania prawa pomocy. Zdaniem rozpoznającego wniosek, zarówno wnioskodawczyni jak i Jej rodzina, nie posiada zasobów majątkowych, z których można byłoby pokryć wynagrodzenie adwokackie. Do powyższego wniosku przekonuje brak wystarczających dochodów zarówno G. O. jak i pozostałych członków gospodarstwa domowego. Łączne dochody osób zamieszkujących z wnioskodawczynią nie mogą wystarczyć do pełnego zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych trzyosobowego gospodarstwa. Kwota ok. 1500 zł podzielona przez liczbę osób tworzących w rodzinie daje liczbę 500 zł. Oznacza to, że tak skromna kwota musi wystarczyć na pokrycie pełnych kosztów utrzymania jednej osoby w okresie miesiąca. Biorąc pod uwagę bieżący poziom cen za dobra i usługi podstawowe dla egzystencji osoby fizycznej, nie można mieć żadnych wątpliwości, że tak skromne zasoby nie pozwoliłyby stronie utrzymać poziom koniecznego utrzymania oraz opłacić fachowego pełnomocnika. Wydatki rodziny są z całą pewnością znaczne ze względu na stan zdrowia skarżącej oraz jej męża. W oparciu o złożone oświadczenia, należy stwierdzić, iż rodzina O. żyje obecnie na granicy minimum socjalnego. Te okoliczności wypełniają hipotezę art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). W myśl powołanego unormowania, przyznanie prawa w zakresie częściowym jest możliwe jeżeli strona wykaże, że poniesienie kosztów postępowania spowoduje uszczerbek na poziomie utrzymania wnioskodawcy oraz członków rodziny. Z tych względów orzeczono o przyznaniu prawa pomocy w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.