II SA/Rz 436/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. T. P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 13 października 2011 r. sygn. akt II SA/Rz 436/11 oddalającego skargę G. O. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] kwietnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej postanawia przyznać pełnomocnikowi skarżącego adw. T. P. kwotę 147,60 zł. (sto czterdzieści siedem złotych 60/100) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (w tym 27,60 zł. jako 23 % podatku od towarów i usług od należnej tytułem wynagrodzenia opłaty w wysokości 120 zł.). Wyrokiem z dnia 13 października 2011 r. sygn. akt j.w. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę G. O. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] kwietnia 2011 r. Nr [...]. Wyrokiem tym przyznano także adwokatowi T. P. ustanowionemu dla skarżącej w ramach prawa pomocy wynagrodzenie tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 295,20 zł. W dniu 2 listopada 2011 r. pełnomocnikowi skarżącej został doręczony odpis sporządzonego na jego wniosek uzasadnienia tego wyroku, po czym w dniu 1 grudnia 2011 r. wpłynęła do Sądu sporządzona przez niego opinia o braku podstaw do sporządzenia od powyższego wyroku skargi kasacyjnej (z dnia 30 listopada 2011 r.), w której wniósł on jednocześnie o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy z urzędu, które ani w całości ani w części nie zostały zapłacone. Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z regulacją zawartą w § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.), koszty tej pomocy obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie stanowiącej przedmiot zaskarżenia wynosiła 240 zł. W drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – o ile sprawę prowadził ten sam adwokat - jest to 50 % tej stawki, nie mniej jednak niż 120 zł. (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. b w/w rozporządzenia). Uwzględniając nakład pracy pełnomocnika pozostający w związku z reprezentowaniem skarżącej w postępowaniu I-instancyjnym oraz charakter sprawy i stopień jej skomplikowania przyznano tytułem opłaty za nieopłaconą pomoc prawną kwotę 120 zł. podwyższoną na podstawie § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia o należny podatek od towarów i usług, tj. 27,60 zł. Pełnomocnik skarżącej nie wykazał żadnych poniesionych przez siebie a związanych ze sporządzeniem opinii wydatków. W związku z powyższym na podstawie powołanych przepisów w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.