II SA/Rz 44/08

PostanowienieWSA w Rzeszowie2008-10-09

Skład orzekający: Stanisław Śliwa, Magdalena Józefczyk, Robert Sawuła

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd administracyjny powinien zawiesić postępowanie w sprawie kary za nielegalne użytkowanie obiektu budowlanego, gdy przed Trybunałem Konstytucyjnym toczą się postępowania dotyczące zgodności przepisów Prawa budowlanego, na podstawie których nałożono karę, z Konstytucją?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny może zawiesić postępowanie, jeżeli jego rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego postępowania, w tym przed Trybunałem Konstytucyjnym. W sytuacji, gdy przed Trybunałem Konstytucyjnym toczą się postępowania dotyczące zgodności z Konstytucją przepisów Prawa budowlanego, na podstawie których nałożono karę, zawieszenie postępowania jest uzasadnione, ponieważ wynik tych postępowań może mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
Stan faktyczny
A. C. wniosła skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które utrzymało w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o nałożeniu kary 75 000 zł za nielegalne użytkowanie myjni samochodowej. Podstawą nałożenia kary były przepisy Prawa budowlanego, które zostały zakwestionowane w postępowaniach przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Rozstrzygnięcie
Zawieszono postępowanie sądowoadministracyjne.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Śliwa /spr./ Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk WSA Robert Sawuła Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 9 października 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. C. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania myjni samochodowej - postanawia - zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. A. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2007r. znak: [...] utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2007r. znak: [...], które wymierzało wyżej wymienionej jako inwestorowi karę w wysokości 75 000 zł z tytułu nielegalnego użytkowania budynku myjni samochodowej na dwa stanowiska obsługi wraz z częścią socjalno-biurową na działce nr ewid. [...], obręb B. w miejscowości B., stanowiącej jej własność. Podstawa prawna postanowienia wydanego w I instancji wskazuje m. in. art. 57 ust. 7 i art. 59f ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.). Postanowieniem z dnia z dnia 18 września 2007 r., sygn. akt II OSK 568/06 skład orzekający Naczelnego Sądu Administracyjnego - działając w oparciu o art. 193 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej - zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z następującym pytaniem prawnym: 1/ "czy art. 59f ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) ustalający podstawę naliczania wymiaru kary, o której mowa w tym przepisie, jest zgodny z art. 2 w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP", 2/ "czy art. 57 ust. 7 ustawy Prawo budowlane w zakresie, w jakim przewiduje stawkę kary za przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z naruszeniem art. 54 i 55 stanowiącą dziesięciokrotność kary, o której mowa w art. 59f ust. 1 Prawa budowlanego, jest zgodny z art. 2 w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP". Sprawa powyższa została zarejestrowana w Trybunale Konstytucyjnym pod sygnaturą P 64/07. Ponadto przed Trybunałem Konstytucyjnym zawisła (pod sygn. SK 3/08) sprawa ze skargi konstytucyjnej wniesionej przez osobę fizyczną o zbadanie zgodności art. 57 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane z art. 42 ust. 1-3 i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. Rozstrzygnięcie powyższych spraw będzie miało niewątpliwie wpływ na treść wyroku w sprawie ze skargi stanowiącej przedmiot rozpoznania przez tut. Sąd. Mają powyższe na uwadze zasadnym jest - w ocenie Sądu - zawieszenie toczącego się przed nim postępowania do czasu wydania orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny w sprawie P 64/07 i w sprawie SK 3/08. Podstawę powyższego stanowi art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wedle którego Sąd może z urzędu zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygniecie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 i art. 131 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło