II SA/Rz 44/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2013 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku A. H. i W. H. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2012 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia opłaty planistycznej w sprawie ze skargi A. H. i W. H. na wskazaną decyzję - postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A. H. i W. H. reprezentowani przez pełnomocnika (radcę prawnego) zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2012 r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. znak: [...], która ustalała wyżej wymienionym jednorazową opłatę powstałą na skutek uchwalenia Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy [...] – "[...]" w wysokości 3831,60 zł z tytułu wzrostu wartości sprzedanej części działki nr 1758 położonej w obrębie [...] (odpowiadającej wydzielonym w wyniku podziału działkom nr 1758/3 i 1758/4). W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania objętej nią decyzji. W jego uzasadnieniu wskazano, że składający skargę udzielają pomocy choremu ojcu W. H. – J. H., który cierpi na chorobę nowotworową (chłoniaka). Powyższa okoliczność powoduje zaś konieczność ponoszenia znacznych wydatków związanych z zakupem lekarstw oraz przejazdami na terapię do ośrodków leczniczych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ostateczne decyzje administracyjne podlegają wykonaniu, jednakże na wniosek skarżącego sąd (po przekazaniu skargi) może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawę takiego orzeczenia stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), określanej następnie jako "P.p.s.a." Z uwagi na fakt, iż wstrzymanie wykonania skarżonego aktu możliwe jest jedynie na wniosek skarżącego, to skarżący winien przedstawić w składanym wniosku okoliczności, które - jego zdaniem - świadczą o konieczności udzielenia mu tymczasowej ochrony. Uwzględnienie wniosku uwarunkowane jest tym, by wskazane przez skarżącego okoliczności mieściły się w wymienionych wyżej przesłankach w postaci zachodzenia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem kwestionowanego rozstrzygnięcia. W orzecznictwie sądowym nie budzi wątpliwości, iż niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (tak np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20.12.2004 r. GZ 138/2004, LexPolonica nr 375764). Biorąc powyższe pod uwagę należy podnieść, że obowiązek o charakterze pieniężnym, a takiego dotyczy niniejsza sprawa, ma z natury odwracalny charakter. Oznacza to, że w razie jego zrealizowania, a następnie uwzględnienia skargi, objęta skarżoną decyzją kwota pieniężna będzie podlegała zwrotowi. Niezależnie od powyższego należy zwrócić uwagę, iż uzasadnienie niniejszego wniosku nie wskazuje konkretnych okoliczności obrazujących sytuację finansową skarżących. Powyższe nie pozwala zaś na ocenę, czy wykonanie przez nich decyzji ustalającej opłatę planistyczną mogłoby rzeczywiście prowadzić do skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Natomiast powoływanie się na sytuację materialną innego skarżącego, nawet w sytuacji, gdy jest on członkiem rodziny, któremu udziela się pomocy, nie ma wpływu na rozpatrzenie niniejszego wniosku. Z podanych względów Sąd uznał, iż skarżący nie uprawdopodobnili istnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania kwestionowanej przez nich decyzji i nie uwzględnił ich wniosku, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.