II SA/Rz 440/06

WyrokWSA w Rzeszowie2007-02-20

Skład orzekający: Ryszard Bryk, Joanna Zdrzałka, Krystyna Józefczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji nakazującej rozbiórkę zadaszenia, gdy strona skarżąca podnosiła, że otrzymywane pisma były niezrozumiałe?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę, uznając, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Decyzja organu I instancji zawierała jasne pouczenie o terminie i sposobie wniesienia odwołania, a strona skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu. Podnoszone przez skarżących niezrozumienie pism organu nie stanowiło podstawy do nieuwzględnienia uchybienia terminu, zwłaszcza że nie złożono wniosku o przywrócenie terminu.
Stan faktyczny
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał rozbiórkę zadaszenia. Decyzję doręczono w dniu 20.12.2005 r. Strony złożyły pismo nazwane "Prośbą" w dniu 14.02.2006 r., które Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego potraktował jako odwołanie. Postanowieniem z dnia [...] marca 2006 r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, wskazując, że termin upłynął 3.01.2006 r. Strony wniosły skargę, podnosząc, że pisma organów były niezrozumiałe.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Ryszard Bryk /spr./ Sędziowie WSA Joanna Zdrzałka WSA Krystyna Józefczyk Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 20 lutego 2007 r. sprawy ze skargi Z. A. Ch. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania -skargę oddala- II SA/Rz 440/06 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...].12.2005 r., Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał Z. i A. Ch. rozbiórkę zadaszenia od strony zachodniej o wymiarach 3,2 x 5 m znajdującego się przed wejściem do budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr 119/5 położonego w Z. przy ul. Ł. W decyzji tej zamieszczono pouczenie, że od niniejszej decyzji służy stronom odwołanie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w terminie 14 dni od daty otrzymania decyzji. Wskazaną decyzję doręczono Z. i A. Ch. w dniu 20.12.2005 r. W dniu 14.02.2006 r. w/w złożyli w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w S. odwołanie skierowane do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nazwane "Prośbą" z dnia 10.02.2006 r., w którym wymienili inną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].01.2006 r., Nr [...] i pismo tego organu też z dnia 24.01.2006 r. i wnieśli o umożliwienie im spełnienia wymaganego przepisami warunku dotyczącego złożenia dokumentacji budowlanej zadaszenia o wymiarach 3,2 x 5,0 m od strony zachodniej. Dalsza część tego pisma również odnosi się do zadaszenia, objętego osnową decyzji z dnia [...].12.2005 r., powołaną na wstępie. Pismem z dnia [...].03.2006 r., Nr [...] organ odwoławczy wezwał Z. i A. Ch. o wyjaśnienie, czy ich pismo nazwane "Prośbą" jest odwołaniem od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...].01.2006 r., Nr [...] stwierdzającej wykonanie określonych obowiązków związanych z przebudową istniejącego budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr ewid. 1119/5 położonej w Z., czy pismem w sprawie zadaszenia zrealizowanego przy w/w budynku mieszkalny, objętym osnową decyzji w/w organu I instancji z dnia [...]12.2005 r. Odpowiadając na rzeczone wezwanie organu odwoławczego, Z. i A. Ch. w piśmie opatrzonym datą 15.03.2006 r., które wpłynęło do tego organu w dniu 22.03.2006 r. wyjaśnili, że ich "Prośba" jest odwołaniem od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. tylko i wyłącznie w sprawie przebudowy zadaszenia przy schodach wejściowych do budynku od strony zachodniej czyli dotyczy decyzji powyższego organu I instancji z dnia [...].12.2005 r., Nr [...]. Zgodnie z podanym wyjaśnieniem, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego potraktował pismo Z. i A. Ch. nazwane "Prośbą" jako odwołanie od decyzji organu I instancji z dnia 9.12.2005 r. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...].03.2006 r., Nr [...], wydanym na podstawie art. 134 k.p.a., stwierdził że odwołanie Z. i A. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...].12.2005 r., Nr [...] w sprawie rozbiórki zadaszenia, zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia. W uzasadnieniu postanowienia m. innymi przytoczył, że decyzję organu I instancji z dnia [...].12.2005 r. doręczono odwołującym się w dniu 20.12.2005 r., zaś 14-dniowy termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 3.01.2006 r. Wymienieni złożyli odwołanie w kancelarii organu I instancji w dniu 14.02.2006 r., czyli w pięćdziesiątym szóstym dniu od dnia doręczenia im wskazanej decyzji. Odwołujący się nie składali wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W takim stanie rzeczy zachodziły podstawy do stwierdzenia uchybienia ustawowego terminu. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie za pośrednictwem organu II instancji, skarżący Z. i A. Ch. podnieśli, że przekroczyli termin do złożenia odwołania, ponieważ pisma otrzymywane od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego były dla nich niezrozumiałe. Pozostała część skargi została poświęcona kwestii dotyczącej nakazu rozbiórki zadaszenia, a w szczególności o stworzenie im możliwości zaleailzowania wybudowanego zadaszenia. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Z pisma skarżących /opatrzonego datą 15.03.2006 r. k. 5 akt adm. organu II instancji/ wyraźnie wynika, iż przedmiotem ich odwołania, nazwanego "Prośbą" była decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...].12.2005 r., Nr [...] nakazująca im rozebrać zadaszenie od strony zachodniej o wymiarach 3,2 x 5 m znajdującego się przed wejściem do budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr 119/5 położonego w Z.przy ul. Ł.. Organ odwoławczy po otrzymaniu odwołania i akt organu I instancji, w pierwszej kolejności sprawdza, czy odwołanie zostało wniesione w ustawowym terminie. W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego przeprowadził takie badanie i prawidłowo ustalił, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a. Zaskarżoną odwołaniem decyzję doręczono skarżącym w dniu 20.12.2005 r. /dowód doręczenia w aktach organu I instancji/. Odwołanie /opatrzone datą 10.02.2006 r./ nazwane "Prośbą" zostało złożone w kancelarii organu I instancji w dniu 14.02.2006 r. Czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 3.01.2006 r. /wtorek/, zatem nie ma żadnych wątpliwości, że odwołanie zostało wniesione po upływie ustawowego terminu. Skarżący w postępowaniu administracyjnym nie składali wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Zaskarżona decyzji organu I instancji z dnia [...].12.2005 r. Nr [...] zawiera prawidłowe i jasne pouczenie co do sposobu i terminu wniesienia odwołania. Skoro odwołanie zostało wniesione po terminie, zatem organ odwoławczy nie mógł rozpatrzyć sprawy merytorycznie, mógł jedynie rozstrzygnąć sprawę w formie procesowej, czyli zgodnie z art. 134 k.p.a. stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Zarzut podniesiony w skardze, że pisma jakie otrzymywali od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego były dla nich niezrozumiałe i dlatego przekroczyli termin do złożenia odwołania, nie ma żadnego znaczenia w sprawie, bo po pierwsze pouczenie co do sposobu i terminu wniesienia odwołania było łatwe do zrozumienia, a po drugie taki zarzut mógł być ewentualnie podnoszony we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, a takiego wniosku skarżący nie składali. Dalsza część skargi dotyczy kwestii merytorycznej, zatem nie jest związana z przedmiotem sprawy. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153, poz. 1270, z późn. zm./, nazwanej dalej skrótem p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny rozstrzyga sprawę w granicach danej sprawy, ale nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, czyli bierze również pod uwagę naruszenia prawa przez orzekające organy, o których nie wspomniano w skardze. Jedną ze stron postępowania administracyjnego był J. B.. W postępowaniu sądowym okazało się, że w/w zmarł w dniu 11.12.2004 r. /odpis skrócony aktu zgonu k. 34 akt sądowych/, czyli przed wszczęciem postępowania administracyjnego /k. 8 akt adm. organu I instancji/. Art. 145 § 1 pkt 1bp.p.s.a. stanowi, że Sąd uchyla zaskarżony akt administracyjny, jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. wynika, że jedną z przyczyn wznowieniowych jest okoliczność, że strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, czyli a contrario nie brała udziały z winy organu. Sąd wychodząc poza granice skargi rozważał, czy organ odwoławczy miał realną możliwość powzięcia wiadomości o śmierci J. B. Z akt administracyjnych I i II instancji wynika, że takiej możliwości nie miał, bowiem na żadnym dowodzie doręczenia urząd pocztowy nie zamieścił adnotacji o śmierci w/w, zaś doręczenia zastępcze były prawidłowe. Organ II instancji o śmierci J. B. dowiedział się dopiero po wydaniu zaskarżonego postanowienia. Z tej racji Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa przez organ odwoławczy pociągającego za sobą zastosowanie art. 145 § 1 pkt 1 b – p.p.s.a. Sąd zastanawiał się również nad możliwością stwierdzenia z tego powodu nieważności zaskarżonego postanowienia z przyczyny określonej w art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a., ale uznał, że skoro de facto adresatem zaskarżonego postanowienia są skarżący /dotyczy ich odwołania/, przeto omawiane zdarzenie prawne nie dotyczy ich interesu prawnego lub obowiązku. Na kanwie poruszonej kwestii wyłania się również pytanie, jaka jest relacja między art. 145 § 1 pkt 1 b i art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a., a art. 126 k.p.a. Ten ostatni przepis stanowi, że do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy art. 107 § 2-5 oraz art. 109-133, a do postanowień, od których przysługuje zażalenie – również art. 145-152 oraz art. 156-159, z tym, że zamiast decyzji o której mowa w art. 149 § 3, 151 § 1, 157 § 1 i 158, wydaje się postanowienie. Na postanowienia określone w art. 134 k.p.a. zażalenia nie przysługują i w związku z tym nie są dopuszczalne postępowania administracyjne o wznowienie postępowania albo stwierdzenie nieważności. Zasygnalizowana relacja między tymi przepisami zdaniem Sądu jest pozorna, gdyż powołane przepisy p.p.s.a. są adresowane do sądu i mają charakter samodzielny. Z podanych względów i na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd skargę oddalił. Na koniec należy zasygnalizować, iż organ odwoławczy będący również organem nadzoru powinien rozważyć celowość wszczęcia z urzędu postępowania nadzwyczajnego o stwierdzenie nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].12.2005 r., Nr [...] z przyczyny określonej w art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło