II SA/Rz 443/09

Dnia 21 września 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 21 września 2009 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej J.N. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 23 lipca 2009 roku, sygn. akt II SA/Rz 443/09 odrzucające skargę R.N. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2009 roku, nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki - postanawia - odrzucić skargę kasacyjną . Postanowieniem z dnia 23 lipca 2009 roku, sygn. akt II SA/Rz 443/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę R. N. na decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2009 roku, nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki z uwagi na jej niepodpisanie. Postanowienie zostało doręczone skarżącemu oraz uczestnikom postępowania, w tym J. N. w dniu 5 sierpnia 2009 roku wraz ze stosownym pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia. W pouczeniu poinformowano J. N. między innymi o tym, że skarga kasacyjna od postanowienia odrzucającego skargę winna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego lub jedn z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako P.p.s.a W dniu 27 sierpnia 2009 roku J. N., wniósł pismo oznaczone jako zażalenie, w którym zarzucił, że w postanowieniu z dnia 23 lipca 2009 roku nie wskazano terminu, w którym należy wykonać wynikający z kwestionowanej decyzji obowiązek rozbiórki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Pismo skarżącego z dnia 27 sierpnia 2009 roku nie zostało oznaczone jako skarga kasacyjna lecz jako zażalenie. Uwzględniając jednak jego treść, w której uczestnik kwestionuje sposób rozstrzygnięcia Sądu – postanowienia z dnia 23 lipca 2009 roku odrzucającego skargę – należało je potraktować jako skargę kasacyjną, albowiem jedynie ten środek prawny, na obecnym etapie postępowania, koresponduje z intencjami uczestnika. Stosownie do treści art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w § 2 i § 3 cytowanego artykułu. Sporządzenie skargi kasacyjnej osobiście przez stronę nie będącą adwokatem lub radcą prawnym stanowi brak czyniący ją niedopuszczalną. Brak ten nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 178 P.p.s.a. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez osobę mającą kwalifikacje wymagane art. 175 P.p.s.a. przesądza zatem o jej dopuszczalności. Jeśli skarga kasacyjna została wniesiona z naruszeniem art. 175 P.p.s.a. Sąd zobligowany jest ją odrzucić bez wzywania do usunięcia braków – postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., sygn. akt FSK 3/04, publ. Monitor Prawniczy 2004, nr 5, s. 202. Ponieważ skarżący nie jest podmiotem uprawnionym do sporządzenia skargi kasacyjnej należy stwierdzić, iż skarga ta obarczona jest brakiem, który czyni ją niedopuszczalną. Uwzględniając całość powyższego Sąd w oparciu o art. 178 P.p.s.a. orzekł jak sentencji postanowienia. Na podstawie art. 6 P.p.s.a. Sąd poucza, że z powodu odrzucenia skargi nie doszło do sądowej kontroli decyzji, którą nałożono na R. N. obowiązek rozbiórki. Z tej przyczyny, obowiązek ten jest aktualny i podlega wykonaniu. W razie niestosowania się do jego treści uczestnik ma prawo zawiadomić odpowiednie organy nadzoru budowlanego.