II SA/Rz 447/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 20 października 2016 r. w Rzeszowie w sprawie ze skargi ZA i KK na decyzję [.] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [.] z dnia [.] lutego 2015 r. nr [.] w przedmiocie nakazu rozbiórki zadaszenia z urzędu w przedmiocie sprostowania postanowienia z dnia 24 lutego 2016 r. - p o s t a n a w i a - sprostować w komparycji postanowienia z dnia 24 lutego 2016 r. sygn. II SA/Rz 447/15 oznaczenie przedmiotu rozpoznanego wniosku ZK i KK wpisując w 13 i 14 wierszu od góry w miejsce "w przedmiocie uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie" poprawne jego oznaczenie "w przedmiocie uzupełnienia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 2 grudnia 2015 r." Postanowieniem z dnia 24 lutego 2016 r. tut. Sąd rozpoznał na rozprawie wniosek skarżących zawarty w piśmie oznaczonym datą 21 lutego 2016 r. W komparycji orzeczenia popełniono omyłkę w oznaczeniu przedmiotu rozpoznawanego wniosku (wiersz 13 od góry) i zawarto niedokładność co do identyfikacji wyroku, którego uzasadnienia dotyczyło żądanie skarżących (wiersz 14 od góry). Podano bowiem, że przedmiotem rozpoznania jest wniosek ZK i KK "w przedmiocie uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie". Tymczasem analiza wniosku skarżących z dnia 21 lutego 2016 r., zawiadomień o terminie rozprawy wyznaczonej do jego rozpoznania na dzień 24 lutego 2016 r., protokołu sporządzonego z tej rozprawy w dniu 24 lutego 216 r. jednoznacznie wskazuje, że chodziło o rozpoznanie wniosku ZK i KK "w przedmiocie uzupełnienia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 2 grudnia 2015 r.". Takie bowiem granice rozpoznania zakreślał wniosek z dnia 21 lutego 2016 r. Powyższą omyłkę i niedokładność należało zatem sprostować z urzędu, stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) dalej: "Ppsa", aby usunąć wątpliwości co do przedmiotu rozpoznania Sądu. Zgodnie z powołanym przepisem, Sąd może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wobec tego orzeczono jak w sentencji postanowienia.