II SA/Rz 451/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2011r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na pismo [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] kwietnia 2011 roku, nr [...] w przedmiocie skargi na pismo - postanawia - odrzucić skargę Przedmiotem skargi M. P. jest pismo [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] kwietnia 2011 roku, nr [...]. Wskazanym wyżej pismem, w odpowiedzi na pismo skarżącego z dnia [...] marca 2011r., stanowiące wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, polegające na odmowie skierowania na badania lekarskie, organ poinformował skarżącego, że stosownie do treści art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. powinno być ono skierowanie "właściwego organu" (tego który wydał zakwestionowany akt) – w przedmiotowej sprawie do Komendanta Miejskiego Policji w [...] W odpowiedzi na skargę [...] Komendant Wojewódzki Policji w [...] wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. W ocenie organu, zaskarżone pismo nie podlega kognicji sądów administracyjnych, nie mieści się bowiem w zakresie objętym treścią art. 3 § 2 p.p.s.a. Jednocześnie wskazał, że jeśli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 ) można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. W przedmiotowej sprawie organem właściwym jest Komendant Miejski Policji w [...], do którego zaskarżony organ przekazał pismo M.P. Niezrozumiałym więc jest to, że strona skarżąca uczyniła przedmiotem swojego zaskarżenia pismo z dnia [...] kwietnia 2011r. Uzasadniając alternatywnie wyrażone stanowisko zawierające wniosek o oddalenie skargi organ podniósł, że nie sposób odnieść się do wskazanych przez skarżącego zarzutów, ponieważ skarżący zarzucając pismu naruszenie przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, jednocześnie nie wskazał sposobu naruszenia prawa przez organ. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga M.P. jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 § 3 p.p.s.a, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a; oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Jeżeli zatem skarga dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądów administracyjnych, tzn. jeżeli zaskarżony akt ten lub czynność nie stanowi jednej z form wskazanych w art. 3 § 2 lub § 3 p.p.s.a., to skargę należy uznać za niedopuszczalną i w myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. odrzucić. W niniejszej sprawie M.P. zaskarżył pismo [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] kwietnia 2011 roku, nr [...], w którym, jak na wstępie wskazano, organ ten pouczył skarżącego o treści art. 52 § 3 p.p.s.a oraz o tym, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest warunkiem koniecznym do skutecznego wniesienia skargi na akt z zakresu administracji publicznej, jeżeli ustawa nie przewiduje innych środków jego zaskarżenia. W piśmie tym organ podniósł także, że nie jest właściwy w tym zakresie rozpoznania powyższego wezwania. Wbrew twierdzeniom skargi przedmiotowe pismo nie mieści się w katalogu prawnych form działania administracji publicznej wymienionych w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a - innych niż decyzja czy postanowienie aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ze względu na użyte w ustawie kryteria, trudno dokładnie scharakteryzować tę kategorię działań administracji. Z całą pewnością można jednak powiedzieć, że są to akty lub czynności, które: a) mają charakter władczy, chociaż nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, te bowiem są zaskarżalne na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a.; b) są podejmowane w sprawach indywidualnych, ponieważ akty o charakterze ogólnym zostały wymienione w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a.; c) muszą mieć charakter publicznoprawny, ponieważ tylko w tym zakresie działalność administracji została poddana sądowej kontroli; d) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa; (LexPolonica nr 329052). Ponieważ zaskarżone pismo [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] wskazanych powyżej wymogów nie spełnia – nie stanowi władczej konkretyzacji materialnego prawa administracyjnego polegającej na przyznaniu określonego uprawnienia bądź nałożenia obowiązku - usprawiedliwione jest stwierdzenie, iż ma ono wyłącznie charakter informacyjny, jest odpowiedzią na wniesione do niewłaściwego organu pismo; nie jest więc aktem, który podlega sądowej kontroli. Mając na względzie przytoczone okoliczności oraz treść art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Sąd skargę odrzucił.