II SA/Rz 451/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2021 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. w przedmiocie odmowy wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę W dniu 18 marca 2021 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga M.K. (dalej jako: skarżący) z dnia 23 lutego 2021 r., przekazana przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...]. W jej treści skarżący wskazał, że wnosi skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], którą otrzymał w styczniu 2021 r., a którą zgubił i która dotyczyła wniosku o wyrównanie ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, należnego w związku ze zwolnieniem ze służby w Policji, a także na poprzedzającą tą decyzję decyzję Komendanta Powiatowego Policji w [...], którą również zgubił. Skarżący wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz o zobowiązanie organu do dokonania czynności wypłaty wyrównania w określonym terminie wraz z ustawowymi odsetkami. Do skargi skarżący załączył m.in. pismo procesowe oznaczone jako "Oświadczenie", w którym wyjaśnił, że nie posiada dokumentacji na potwierdzenie zaległego urlopu, gdyż ją zniszczył. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w [...] wniósł o jej odrzucenie. Organ wyjaśnił, że decyzją z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] Komendant Powiatowy Policji w [...] działając jako organ I instancji odmówił skarżącemu wypłaty wyrównania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, jednakże od decyzji tej skarżący nie złożył odwołania, wobec czego nie wyczerpał środków zaskarżania przysługujących mu w postępowaniu administracyjnym, co czyni wniesioną skargę niedopuszczalną. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 marca 2021 r. wezwano skarżącego do sprecyzowania skargi poprzez oznaczenie organu, który wydał zaskarżoną decyzję oraz podanie daty i numeru tej decyzji, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący w piśmie procesowym z dnia 4 kwietnia 2021 r. podał, że nie posiada ostatniej decyzji negatywnej Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] , jednak taką decyzję otrzymał w 2021 r. Wyjaśnił, że Komendant uznał jego roszczenie finansowe dotyczące naliczenia i wypłaty większej kwoty pieniężnej za zaległy urlop wypoczynkowy za bezpodstawne. Skarżący zaznaczył, że decyzja ta zawierała informację, że powyższych roszczeń może dochodzić na drodze sądowej. Podał, że w dniu 2 kwietnia 2021 r. udał się do Komendy Wojewódzkiej Policji w [...], celem otrzymania kopii przedmiotowej decyzji, jednak uzyskał informację, że akta sprawy zostały przekazane do Sądu. W wykonaniu zarządzenia sędziego z dnia 13 kwietnia 2021 r., poinformowano skarżącego, że w nadesłanych przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] aktach sprawy brak jest decyzji tego organu wydanej w 2021 r., a także przesłano skarżącemu odpis udzielonej przez ww. organ odpowiedzi na skargę, wzywając jednocześnie do ustosunkowania się do zawartych tam twierdzeń, w szczególności odnośnie niezłożenia przez skarżącego odwołania od decyzji organu I instancji. Ponadto wezwano skarżącego do nadesłania jakichkolwiek dokumentów na potwierdzenie okoliczności wskazanych w ww. piśmie z dnia 4 kwietnia 2021 r., tj. że taka decyzja została wydana przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] (np. kserokopii złożonego odwołania). Wezwanie zawierało pouczenie, że należy je wykonać w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 15 kwietnia 2021 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie ustosunkował się do wezwania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Stosownie do art. 57 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 – dalej: "P.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności oraz oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy. Określenie przedmiotu zaskarżenia stanowi wymóg formalny skargi, zaś skarga, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Z treści złożonej skargi nie sposób wywodzić, co w istocie skarżący chciał uczynić przedmiotem zaskarżenia. Z wyjaśnień udzielonych przez skarżącego wynika, że skargę wnosi w związku ze składanym wcześniej wnioskiem o wyrównanie ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, należny w związku ze zwolnieniem ze służby w Policji. Skarżący podał, że w 2021 r. otrzymał w tej sprawie decyzję wydaną przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] , jednak decyzji tej aktualnie już nie posiada i nie jest w stanie sprecyzować daty wydania oraz numeru tej decyzji. Jednakże w nadesłanych do Sądu aktach sprawy brak jest decyzji ww. organu wydanej w 2021 r., bądź też jakiejkolwiek innej wydanej przez ten organ, a dotyczącej wyrównania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, należnego w związku ze zwolnieniem skarżącego ze służby w Policji. Co więcej, z wyjaśnień Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] wynika, że decyzja taka nie została wydana, ponieważ skarżący nie wyczerpał toku instancji, tj. nie złożył odwołania od decyzji wydanej w tej sprawie przez Komendanta Powiatowego Policji w [...]. Wobec powyższych okoliczności Sąd poinformował skarżącego, że akta sprawy nie zawierają żadnej tego typu decyzji, jak to opisuje skarżący, a ponadto wezwał skarżącego do ustosunkowania się do twierdzeń organu zawartych w odpowiedzi na skargę, jak również do nadesłania jakichkolwiek dokumentów na potwierdzenie okoliczności, że taka decyzja została wydana przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...]. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 15 kwietnia 2021 r., a zatem ostatnim dniem wyznaczonego na jego wykonanie siedmiodniowego terminu był dzień 22 kwietnia 2021 r. Skarżący nie odpowiedział na wezwanie Sądu. W tych okolicznościach nie sposób jednoznacznie stwierdzić, jakiej decyzji dotyczy złożona skarga. Pomimo dwóch wezwań kierowanych w tym przedmiocie do skarżącego, kwestia ta nie została wyjaśniona. Natomiast podkreślić należy, że to rolą skarżącego jest wskazanie, czego dotyczy skarga, zaś Sąd nie może domniemywać przedmiotu zaskarżenia. Zgodnie bowiem z art. 134 § 1 P.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak, co do zasady, związany jedynie zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że w celu skutecznego zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego skarżący musi wskazać tak skarżony organ, jak i rozstrzygnięcie, czynność lub bezczynność organu, która ma stanowić przedmiot kontroli Sądu. Z powyższych względów, Sąd odrzucił wniesioną skargę, jako zawierającą braki formalne, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a.