II SA/Rz 457/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Zbigniew Czarnik Sędziowie WSA Robert Sawuła NSA Ryszard Bryk /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Paweł Kozik po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 26 listopada 2008 r. sprawy ze skargi W. i J. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o zgodności zamierzonej zmiany sposobu użytkowania części budynku usługowo-handlowego uchyla zaskarżone postanowienie i utrzymane nim w mocy postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] marca 2008 r. Nr [...]. II SA/Rz 457/08 U Z A S A D N I E N I E Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2008r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu zażalenia W. i J. J. na postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...] marca 2008r. znak [...] w sprawie odmowy wydania zaświadczenia o zgodności zamierzonej zmiany sposobu użytkowania części budynku usługowo-handlowego przy ul. [...] w S. na cele mieszkalne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego postanowiło utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. W podstawie prawnej organ powołał art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 oraz art. 219 kpa. W uzasadnieniu Kolegium stwierdziło, że Prezydent Miasta odmówił J. i W. J. wydania zaświadczenia o zgodności zamierzonej zmiany sposobu użytkowania części budynku usługowo-handlowego przy ul. [...] w S. na cele mieszkalne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, ponieważ działka na której zlokalizowany jest budynek leży na terenie dla którego obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego rewitalizacja obszaru istniejącego osiedla F. w S. zatwierdzony uchwałą Rady Miejskiej nr [...] z dnia 14 grudnia 2005r. Wydanie wnioskowanego zaświadczenia byłoby niezgodne z ustaleniami planu. Zażalenie na to postanowienie wnieśli W. i J. J. Podali, w nim, ze zamierzona zmiana nie koliduje w żaden sposób z nowym planem zagospodarowania i nie będzie występował żaden czynnik podany w uzasadnieniu odmowy. Nowy plan nie zabrania użytkowania budynku w jakikolwiek sposób i nie określa co właściciel budynku może w tym budynku robić. Art. 71 ust. 2 pkt 4 ustawy prawo budowlane wymaga przedstawienia zaświadczenia o zgodności zamierzonej inwestycji z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu zażalenia postanowiło utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. W motywach podało, że nieruchomość której dotyczy postępowanie nr ewid. 260/06 leży na terenie dla którego obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego rewitalizacja obszaru istniejącego osiedla F. w S. zatwierdzony uchwałą Rady Miejskiej nr [...] z dnia 14 grudnia 2005r. Teren ten jest oznaczony symbolem ZP2 - tereny zieleni parkowej o funkcjach wypoczynkowo izolacyjnych, dla których ustala się następujące warunki zabudowy i zagospodarowania terenu: * utrzymanie istniejących terenów zielonych, bez prawa ich zabudowy, * zakaz lokalizacji obiektów handlowych, - zakaz remontów, nadbudowy, dobudowy i przebudowy istniejących budynków, - dopuszcza się realizację ścieżki rowerowej na wydzielonym pasie. Organ powołał się na art. 35 ustawy z dnia 7 lipca 1997r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zgodnie z którym tereny, których przeznaczenie plan miejscowy zmienia, mogą być wykorzystywane w sposób dotychczasowy do czasu ich zagospodarowania zgodnie z tym planem, chyba że w planie ustalono inny sposób ich tymczasowego zagospodarowania. Kolegium podkreśliło, że plan nie przewiduje innego sposobu tymczasowego wykorzystania terenu. Dlatego też przedmiotowy budynek handlowy może być wykorzystywany w sposób dotychczasowy do czasu zagospodarowania terenu określonego w planie. Planowane zamierzenie jest sprzeczne z ustaleniami planu i należało odmówić wydania zaświadczenia w oparciu o art. 219 kpa. Skargę na to postanowienie wnieśli W. i J. J. podając, że planowana inwestycja użytkowania części budynku nie koliduje z nowym planem. Nowy plan nie narzuca ani nie nakazuje, zakazuje sposobu użytkowania budynku, a jedynie użytkowania terenu, którego zmieniać nie będą. Domagają się uchylenia decyzji SKO. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm./, wojewódzki sąd administracyjny kontroluje zaskarżony akt administracyjny pod względem zgodności z prawem. Z powołanej funkcji jednocześnie wynika, iż sąd przy tej kontroli bierze z reguły pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie wydania zaskarżonego aktu administracyjnego. Z akt sprawy administracyjnej wynika, że skarżący W. i J. J., podaniem z dnia 19.03.2008 r. zwrócili się do Prezydenta Miasta o wydanie zaświadczenia o zgodności planowanej zmiany sposobu użytkowania części budynku, położonego przy ul. [...] w S. z usługowo-handlowego na mieszkalny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W podaniu powołali się na art. 71 pkt 2 Prawo budowlane, a faktycznie chodzi tu o treść art. 71 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 7.07.1994 r. – Prawo budowlane /Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118, ze zm./. Prezydent Miasta, postanowieniem z dnia [...].03.2008 r., Nr [...], wydanym na podstawie art. 219 k.p.a. – odmówił wydania żądanego zaświadczenia, bo zamierzona zmiana sposobu użytkowania części budynku określonego w podaniu – nie jest zgodna z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego rewitalizacji obszaru istniejącego osiedla F. w S., zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej z dnia 14.12.2005 r., opublikowanej w Dz. Urz. Województwa [...] Nr [...] z dnia 16.12.2005 r., poz. [...]. Niesporna jest okoliczność, iż przedmiotowy budynek handlowo-usługowy przy ul. [...], położony jest na terenie oznaczonym symbolem ZP2 /rysunek Planu/. Z tekstu Planu /§ 14 ust. 3 lit. b/ wynika, że symbol ZP-2 oznacza – "tereny zieleni parkowej o funkcjach wypoczynkowo izolacyjnych, dla których ustala się następujące warunki zabudowy i zagospodarowania terenu: - utrzymanie istniejących terenów zielonych, bez prawa ich zabudowy, - zakaz lokalizacji obiektów handlowych, - zakaz remontów, nadbudowy, dobudowy i przebudowy istniejących budynków, - dopuszcza się realizację ścieżki rowerowej na wydzielonym pasie". Organ I instancji nie wyjaśnił z jakich konkretnie przyczyn odmówił wydania żądanego zaświadczenia. Organ odwoławczy odmowę motywował treścią art. 35 ustawy z dnia 7.07.1997 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i przypuszczalnie miał na myśli ustawę z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym /Dz. U. Nr 80, poz. 717, z późn. zm./, która weszła w życie z dniem 11.07.2003 r. Art. 35 powołanej ustawy stanowi, że tereny, których przeznaczenie plan miejscowy zmienia, mogą być wykorzystywane w sposób dotychczasowy do czasu ich zagospodarowania zgodnie z tym planem, chyba że w planie ustalono inny sposób ich tymczasowego zagospodarowania. W konkluzji organ II instancji skonstatował, że skoro rzeczony plan miejscowy nie przewiduje innego sposobu tymczasowego wykorzystania terenu, zatem odmowa wydania zaświadczenia była uzasadniona. Sąd nie podzielił tego stanowiska i przyjął, że o zasadności podania powinien w pierwszej kolejności decydować tekst miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z tekstu powołanego już Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego, zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej Nr [...] z dnia 14.12.2005 r. dotyczącego symbolu ZP-2 wynika, że określone w nim zakazy są sformułowane w sposób taksatywny. Nie ma w nim zakazu zmiany sposobu użytkowania istniejących na tym terenie obiektów budowlanych, a w szczególności zmiany użytkowania budynku usługowo-handlowego na mieszkalny. Zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części w rozumieniu art. 71 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7.07.1994 r. – Prawo budowlane /Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118, ze zm./, może nie wymagać potrzeby wykonywania związanych z tą zmianą robót budowlanych /np. przebudowy/. W takiej właśnie sytuacji wydanie pozytywnego zaświadczenia z zastrzeżeniem o zakazie przebudowy części obiektu budowlanego nie kolidowałoby z tekstem analizowanego Planu. Z podanych względów i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 litera a, art. 135 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm./ - Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. Sąd nie stosował art. 152 w/w ustawy, gdyż zaskarżone postanowienie nie nadaje się do wykonania. Sąd nie orzekał o kosztach postępowania sądowego, bowiem skarżący stosownie do art. 210 § 1 powołanej ustawy przed zamknięciem rozprawy nie zgłosili żądania zwrotu kosztów, wobec czego utracili uprawnienie do takiego żądania. O treści wskazanego przepisu byli pouczeni w zawiadomieniu o terminie rozprawy z dnia 27.10.2008 r. /k. 26 akt sądowych/. Przy ponownym rozpatrywaniu podania, organy uwzględnią ocenę prawną Sądu przedstawioną w niniejszym uzasadnieniu.