II SA/Rz 465/12

z dnia 23 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2012 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi H.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [..]. z dnia 14 lutego 2012 r., nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania skarżonej decyzji. W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...].02.2012 r., nr [...], która utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z [...].09.2011 r. nr [...] ustalającej opłatę adiacencką H. B. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania powołanej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wniosek nie zawierał uzasadnienia. Z kolei z uzasadnienia skargi wynika, że ustalona opłata adiacencka stanowić będzie w aktualnej jej sytuacji majątkowej spore obciążenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz.270, dalej zwana "P.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej może być decyzja administracyjna wydana w sprawie indywidualnej, jeżeli podlega ona wykonaniu. Przymiot taki posiada decyzja objęta wnioskiem H. B. Konstrukcja omawianej instytucji prawnej nakłada jednak na wnioskodawcę obowiązek wykazania możliwości zaistnienia konkretnych okoliczności wymienionych w powołanym przepisie. Sąd administracyjny zasadniczo nie prowadzi bowiem postępowania dowodowego i nie ma obowiązku doszukiwania się przyczyn zgłoszonego wniosku. Ocenia tylko, czy w świetle uzasadnienia wniosku i charakteru aktu lub czynności spełnione zostały przesłanki do udzielenia ochrony tymczasowej na czas trwania postępowania w danej instancji. Rozpatrzenie wniosku następuje bez oceny zasadności skargi. Mając na względzie, że skarżąca w żaden sposób nie uzasadniła zgłoszonego wniosku Sąd nie miał możliwości oceny, czy w jej sprawie spełnione zostały przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. Wnioskodawczyni nie podaje bowiem wysokości swoich dochodów, oszczędności, wydatków, a w szczególności możliwych do nastąpienia negatywnych skutków wykonania decyzji przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy przez Sąd. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji objętej wnioskiem.