II SA/Rz 470/17

Dnia 2 czerwca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2017 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku Ł.L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego w sprawie z jego skargi na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby - postanawia - wstrzymać wykonanie zaskarżonego rozkazu personalnego W dniu 20 kwietnia 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga Ł.L. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] utrzymujący w mocy rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji w [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] mocą którego z dniem [...] grudnia 2016 r. zwolniono Ł.L. ze służby w Policji, nadając decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Podstawą wydanego rozstrzygnięcia było uprzednie uznanie wyżej wymienionego funkcjonariusza winnym naruszenia dyscypliny służbowej i ukaranie karą wydalenia dyscyplinarną wydalenia ze służby. Organ wyjaśnił, że orzeczenie stało się prawomocne z dniem 17 listopada 2016 r. Wyrokiem z dnia 25 maja 2017 r. sygn. akt II SA/Rz 96/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie na skutek rozpoznania skargi Ł.L. uchylił orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] i utrzymanie nim w mocy orzeczenie Komendanta Miejskiego Policji w [...] z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby. W skardze Ł.L. sformułował wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego podając, że jego natychmiastowe wykonanie pociągnęłoby dla niego i jego rodziny nadmiernie dotkliwe skutki. Skarżący jest w chwili obecnej jedyną osobą, która opiekuje się swoją schorowaną babcią. Wydalenie ze służby spowoduje utratę jedynego źródła dochodu dla utrzymania siebie i babci, której służy pomocą w zakupie drogich niezbędnych leków, żywności i innych niezbędnych środków do życia. Nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności uznał za przedwczesne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej: ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zmianami), zwanej dalej "P.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 ww. ustawy). Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji musi zawierać uzasadnienie powodów, dla których Sąd winien postanowić o wstrzymaniu jej wykonania. Oznacza to, że obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z powyższego przepisu spoczywa na wnioskodawcy. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie podane przez stronę okoliczności wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji trudne do odwrócenia. Skarżący podniósł, że za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego przemawia zachodzące niebezpieczeństwo spowodowania nadmiernie dotkliwych skutków, polegających na utracie jedynego źródła utrzymania dla siebie i babci. Do skargi dołączył kserokopię wyroku Sądu Rejonowego w [...] II Wydział Karny z dnia [...] lutego 2017 r. sygn. akt [...] uniewinniającego Ł.L. od zarzutu, że w nocy z dnia 11 na 12 września 2016 r. pomiędzy godz. 23:05 a 1:20 w P. przy ul. [...] na terenie stacji paliw BP w punkcie sprzedaży napojów alkoholowych wbrew zakazowi spożywał alkohol w postaci wódki tj. wykroczenia z art. 431 ust. 1 w zw. z art. 14 ust. 2 a ustawy o wychowaniu w trzeźwości – czynu będącego przesłanką wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby. Sąd na podstawie dokumentów zalegających w aktach sprawy o sygn. akt II SA/Rz 96/17 ustalił, że wyrok ten jest prawomocny, zaś postanowieniem Prokuratora Prokuratury Rejonowej w [...] z dnia [...] grudnia 2016 r., sygn. [...] orzeczono o zwrocie Ł.L. zatrzymanego w zatrzymanego prawa jazdy. W ocenie Sądu wniosek skarżącego został poparty stosowną argumentacją pozwalającą na przyjęcie, że wykonanie zaskarżonego rozkazu personalnego mogłoby spowodować wystąpienie jednej z przesłanek dopuszczalności wstrzymania jego wykonania – trudnych do odwrócenia skutków. Wydalenie ze służby mogące skutkować utratą jedynego źródła utrzymania skarżącego i jego babci, a w powiązaniu z okolicznością uniewinnienia od zarzucanego mu wykroczenia oraz uchylenia przez WSA w Rzeszowie w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 96/17 orzeczenia wymierzającego karę dyscyplinarną, która warunkowała wydanie zaskarżonego w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia, obligowało Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. do wstrzymania wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego.