II SA/Rz 472/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. P. o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania i stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia przyznać wnioskodawczyni prawo pomocy obejmujące zwolnienie od wpisu od skargi. Reprezentujący D. P. pełnomocnik (adwokat) w treści wniesionej w imieniu jej i innych osób skargi zawarł wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu od skargi. Wskazał na jej trudną sytuacją materialną i brak możliwości jego opłacenia bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. Dołączony do skargi urzędowy formularz PPF jako zakres wnioskowanego do przyznania skarżącej prawa pomocy wskazywał częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. Wg uzasadnienia wniosku i zawartego w nim oświadczenia, jest osobą samotną, utrzymującą się z zasiłku z pomocy społecznej w wysokości 542 zł. miesięcznie (płatnego w 2 ratach, po 271 zł.). W całości przeznacza go na bieżące utrzymanie i nie ma możliwości uiszczenia wpisu bez uszczerbku dla swojego utrzymania oraz zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Nie posiada też majątku, który mogłaby w tym celu spieniężyć; obejmuje on nieruchomość rolną o pow. 3,58 ha oraz stanowiący współwłasność z bratem (po ½ części) zajmowany dom o pow. 40 m² z budynkiem gospodarczym. Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje: Zwolnienie od wpisu od skargi wchodzi w zakres częściowego prawa pomocy, którego przyznanie osobie fizycznej uzależnione jest od wykazania przez nią braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny – art. 245 § 3 w/z z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Stosownie do powyższego, kryterium decydującym o przyznaniu w tym zakresie prawa pomocy jest ocena możliwości finansowych osoby wnioskującej, dokonywana z uwzględnieniem jej sytuacji majątkowej, dochodów i wydatków (dotyczy to także osób z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe, jeżeli takie są). Mając na uwadze deklarowane przez skarżącą dochody w kwocie 542 zł. miesięcznie (pochodzące w całości ze wsparcia pomocy społecznej) i odnosząc je do potrzeby zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, należy stwierdzić brak możliwości wygospodarowania przez nią środków na pokrycie związanego z wniesieniem skargi wpisu (100 zł.), którego opłacenie warunkuje merytoryczne rozpoznanie skargi. Mimo że obiektywnie nie jest to kwota wysoka, to jednak w odniesieniu do dochodów skarżącej, stanowiłby to znaczące, wręcz niemożliwe do poniesienia obciążenie, zagrażające podstawom jej egzystencji. Wynika to także z oceny jej stanu majątkowego oraz wynikającego z tego braku jakichkolwiek podstaw do uznania, że wyszczególnione przez nią składniki w praktyce pozwalają jej na pozyskanie dodatkowych środków finansowych. Brak jest przy tym uzasadnionych przesłanek mogących świadczyć o tym, że w najbliższym czasie sytuacja finansowa skarżącej może ulec poprawie. Uznając w przedstawionej sytuacji złożony przez nią wniosek za uzasadniony, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 powołanej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.