II SA/Rz 472/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania i stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia przyznać wnioskodawcy prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych. J. P. w terminie do uiszczenia wpisu od wniesionej przez siebie skargi, wnioskiem o przyznanie prawa pomocy złożonym na obowiązującym w postępowaniu sądowoadministracyjnym formularzu PPF wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Wg uzasadnienia wniosku i zawartego w nim oświadczenia, pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną. Źródło ich utrzymania stanowią pożytki z gospodarstwa rolnego oraz pobierana przez żonę renta socjalna w wysokości 520 zł., z której na kupno leków przeznaczają ok. 200 zł., resztę zaś na zakup podstawowych produktów żywnościowych i opłaty. Jako posiadany majątek wykazał mieszkanie o pow. 60 m² (stanowiące współwłasność z rodzicami) oraz nieruchomość rolną o pow. 5,83 ha. Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje: Zwolnienie od kosztów sądowych wchodzi w zakres częściowego prawa pomocy, którego przyznanie osobie fizycznej uzależnione jest od wykazania przez nią braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny – art. 245 § 3 w/z z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.). Stosownie do powyższego, o przyznaniu w tym zakresie prawa pomocy decyduje przede wszystkim ocena możliwości finansowych osoby wnioskującej, dokonywana z uwzględnieniem sytuacji majątkowej, dochodów i wydatków jej oraz osób z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe (jeżeli takie są). W tym kontekście wniosek J. P. należy uznać za uzasadniony. Deklarowane przez niego dochody w wysokości 520 zł. miesięcznie, odnoszone do wymogu zaspokojenia najważniejszych potrzeb życiowych 2 osób, bez wątpienia nie stwarzają mu możliwości wygospodarowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania środków na pokrycie kosztów sądowych, w tym związanego z wniesieniem skargi wpisu (100 zł.), którego opłacenie warunkuje merytoryczne jej rozpoznanie. Źródeł opłacenia tych kosztów trudno też upatrywać w posiadanym przez skarżącego majątku (w szczególności gospodarstwie rolnym), z którego pożytki - jak wynika ze złożonego oświadczenia – stanowią uzupełnienie w/w dochodów, w istotny sposób przyczyniając się do zabezpieczenia podstaw egzystencji. Brak jest przy tym uzasadnionych przesłanek mogących świadczyć o tym, że w najbliższym czasie sytuacja finansowa skarżącego może ulec znaczącej poprawie, co mogłoby uzasadnić przyznanie mu jedynie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (w tych okolicznościach należy jednak zwrócić uwagę na treść art. 249 P.p.s.a., stosownie do którego przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli się okaże, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć). Stosownie do powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 powołanej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.