II SA/Rz 472/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku A. sp. z o.o. z/s w o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. z/s w na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [.] z dnia [.] lutego 2016 r. nr [.] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na opisaną w sentencji postanowienia decyzję strona skarżąca zawarła skierowany, tak do organu jak i Sądu, wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Brak wstrzymania może w jej ocenie skutkować realnym zagrożeniem dla jej bytu gospodarczego i wiążącą się z tym znaczną szkodą oraz trudnymi do odwrócenia skutkami. Ponadto zaskarżona decyzja jest w całości nieprawidłowa, jako że oparto ją na przepisach bezskutecznych, skoro nie zostały podane procedurze notyfikacji Komisji Europejskiej, stosownie do wymagań dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasady dotyczące usług społeczeństwa informacyjnego. Toczą się przeciwko niej również inne postępowania w tym samym przedmiocie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej podał, że postanowieniem z dnia [.] kwietnia 2016 r. odmówił uwzględnienia wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednak stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej zwanej: "Ppsa", po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podkreślić przy tym należy, że nie chodzi tutaj o zwykłe konsekwencje wykonania decyzji, lecz dodatkowe skutki, jakie mogą z niej wyniknąć, jeżeli mogą one wywołać zdarzenia określone w powołanym przepisie. Ponadto, Sąd rozpoznaje wniosek nie badając zasadności skargi w kontekście wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności. Decyzja nakładająca na skarżącą Spółę karę pieniężną 12 000 zł stanowi akt administracyjny podlegający wykonaniu, w tym egzekucji. Niemniej, Spółka w jakikolwiek, najmniejszy nawet sposób nie uprawdopodobniła, że jej wykonanie może wywołać dla niej skutki określone w powołanym przepisie. Nie ujawniła swojej sytuacji majątkowej, osiąganych dochodów i ponoszonych wydatków bądź posiadanych zasobów. Nie określiła nawet liczby toczących się z jej udziałem postępowań i jak ma się ewentualna wartość nałożonych na nią kar w stosunku do posiadanego majątku. Okoliczności tych nie sposób również wywieść z akt sprawy. Brak zatem jakiejkolwiek podstawy do przyjęcia, że wykonanie decyzji przed zakończeniem postępowania sądowego może grozić Spółce wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Dla zasadności wniosku nie mają zaś znaczenia zarzuty skargi kierowane przeciwko zaskarżonym aktom. Z podanych względów, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzeczono jak w sentencji.