II SA/Rz 474/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Piórkowska po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. W. i L. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] marca 2010 r. Nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2009 r. Nr [...] nakazującej R. W. i L. W. sporządzenie i przedstawienie projektu budowlanego zamiennego budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr 280/2 obr. [...] przy ul. R. w R. wraz z przyłączem wodociągowym, energetycznym, gazowym i kanalizacji sanitarnej, uwzględniający zmiany wynikające z dotychczas zrealizowanych robót budowlanych wykonanych z istotnym odstępstwem od zatwierdzonego projektu budowlanego w terminie do 30 listopada 2010 r. R. i L. W. we wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skardze na wyżej wymienioną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wnieśli o wstrzymanie jej wykonania uzasadniając go uchybieniami proceduralnymi i naruszeniem prawa materialnego, a ponadto możliwością uchylenia przez właściwe organy pozwolenia na budowę, co spowoduje obowiązek ponoszenia przez inwestora opłat na dokumentację projektową, a w konsekwencji otworzy im drogę odszkodowawczą względem organów, które zezwoliły na wykonanie robót objętych dokonanym zgłoszeniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ) – określanej dalej jako P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony (wstrzymanie upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji - § 6 art. 61 P.p.s.a.). Nie wdając się w merytoryczną ocenę zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji - do czego na obecnym etapie postępowania Sąd nie jest uprawniony - należy stwierdzić, iż wnioskodawcy nie wskazali żadnych okoliczności, które uprawdopodobniałyby możliwość wystąpienia ustawowych przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Skutku takiego nie można wywodzić z samego kwestionowania legalności zaskarżonej decyzji, gdyż o ile podniesione względem niej zarzuty znajdą potwierdzenie w ocenie Sądu, będzie to skutkować jej wyeliminowaniem z obrotu prawnego. W kontekście wstrzymania przez organ I instancji postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...] robót budowlanych przy budynku którego inwestorami są R. i L. W. (k. 13 akt administracyjnych) oraz nałożenia na nich obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego dokonane odstępstwa od projektu pierwotnego, bezzasadne jest również powoływanie się przez wnioskodawców na możliwość uchylenia pozwolenia na budowę. Mimo że z pewnością będzie się to wiązało z dodatkowymi wydatkami po ich stronie, niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie można też wiązać z samym nakazem przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, za czym dodatkowo przemawia stosunkowo długi termin wyznaczony przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego na jego sporządzenie. W rezultacie brak jest podstaw do stwierdzenia, że niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje naruszenie uzasadnionych interesów skarżących. Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.