II SA/Rz 476/08

Dnia 11 lutego 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2010 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2008r. znak: [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w obiekcie budowlanym – postanawia – odrzucić skargę. Zarządzeniem z dnia 19 sierpnia 2008 roku Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał S. K. do uiszczenia wpisu od wniesionej przez niego skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2008r. znak: [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w obiekcie budowlanym, w kwocie 500 złotych. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu skarżący złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Wobec ostatecznej odmowy przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie – postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 września 2009 roku, sygn. akt II OZ 726/09 – Przewodniczący, zarządzeniem z dnia 29 grudnia 2009 roku wezwał skarżącego do wykonania zarządzenia z dnia 19 sierpnia 2009 roku, poprzez uiszczenie wpisu od skargi. Do wezwania dołączono stosowne pouczenie, iż procesową konsekwencją jego niewykonania w terminie 7 dni, będzie odrzucenie skargi. Zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 13 stycznia 2010 roku. Mimo upływu zakreślonego terminu wpis nie został uiszczony. Zgodnie z treścią art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie uiszczono wpisu. Skarżący mimo wyraźnego wskazania o uzupełnienie jakich braków się go wzywa oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie nie wykonania zarządzenia, nie uczynił mu zadość. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.