II SA/Rz 476/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie z jego skargi na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia przyznać wnioskodawcy prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. II SA/Rz 476/11 U z a s a d n i e n i e J. K. we wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skardze na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. Nr [...] zawarł wniosek o przydzielenie obrońcy na którego ustanowienie go nie stać oraz zwolnienie z kosztów postępowania. Żądanie to podtrzymał w złożonym następnie urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF mającym zastosowanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wnosząc w nim o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z zawartych w nim informacji istotnych dla jego rozpoznania wynikało, że prowadzi 1-osobowe gospodarstwo domowe, utrzymując się z pobieranego zasiłku dla bezrobotnych w wysokości ok. 600 zł. netto miesięcznie (prawo do pobieranej uprzednio renty wygasło mu 31 stycznia 2011 r. - wskutek wniesionego przez niego odwołania od decyzji ZUS sprawa znajduje się na etapie postępowania sądowego). Dochody te stanowią wyłączne źródło utrzymania jego i domu, który wraz z budynkiem gospodarczym stanowi jedyny składnik jego majątku. Oprócz kosztów bieżącego utrzymania oraz leczenia ponosi wydatki związane ze spłatą zobowiązań finansowych zaciągniętych przez jego byłych domowników. Mając powyższe na uwadze stwierdzono, co następuje: Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata dotyczy przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym i podlega analizie pod względem wykazania przez J. K. braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania - art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Mając na uwadze aktualnie złożone przez wnioskodawcę oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach należy stwierdzić, że w wystarczającym stopniu powyższa przesłanka została przez niego spełniona. Jego sytuacja materialno – bytowa, której głównym wyznacznikiem są uzyskiwane dochody i ponoszone wydatki oraz posiadane wartościowe składniki majątkowe, bez wątpienia nie pozwala mu na poniesienie związanych ze sprawą kosztów sądowych oraz ustanowienie zastępcy prawnego z wyboru. Związane jest to przede wszystkim z jego niskimi dochodami, z których zmuszony jest opłacić wszystkie wymienione powyżej wydatki związane z utrzymaniem siebie i domu oraz leczeniem. Mimo że skarżący nie określił ich wysokości (dot. to także rzekomych zobowiązań finansowych), to przy dochodach rzędu 600 zł. miesięcznie każdy inny wydatek, chociażby niewielki i jednorazowo ponoszony, nie byłby obojętny dla jego domowego budżetu, zagrażając w bezpośredni sposób zaspokojeniu jego niezbędnych potrzeb życiowych. Brak jest przy tym jakichkolwiek podstaw mogących świadczyć o tym, że w najbliższym czasie możliwości płatnicze wnioskodawcy mogą ulec poprawie. Powyższe przesądza o uznaniu jego wniosku jako zasadnego, co pozostaje w ścisłym związku z celem instytucji prawa pomocy, jakim jest zapewnienie osobie wnioskującej szeroko rozumianego prawa do sądu i możliwości skorzystania bez względu na sytuację materialną z wszystkich przysługujących jej jako stronie postępowania uprawnień (sytuacja ta stanowi jedyny wyznacznik decydujący o przyznaniu bądź odmowie prawa pomocy). W tym stanie rzeczy należy stwierdzić obiektywną niemożliwość wygospodarowania przez J. K. środków na pokrycie chociażby części kosztów postępowania bez uszczerbku dla swojego utrzymania. Uzasadnia to przyznanie mu zwolnienia od nich w całości i znajduje odzwierciedlenie w treści orzeczeń, jakie zapadały w wyniku rozpoznania jego wcześniejszych wniosków o przyznanie prawa pomocy (sygn. akt II SA/Rz 925/10, II SO/Rz 4/11). Z tej przyczyny, na podstawie art. 246 § 1 w związku z art. 245 § 2 i 3 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.