II SA/Rz 485/12

II SA/Rz 485/12 P O S T A N O W I E N I E z dnia 3 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2012 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi W. G. i W. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania skarżonej decyzji. II SA/Rz 485/12 U Z A S A D N I E N I E W skardze na decyzję Wojewody [...] z [...] marca 2012 r. nr [...] którą utrzymano w mocy decyzję Starosty Powiatu [...] z [...] stycznia 2012 r. nr [...], nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą inwestorom K. i J. W. oraz B. i M. J. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego w odległości 1,5 m od granicy z działką nr 1023/1 wraz z niezbędnymi urządzeniami budowlanymi, w tym m.in. wewnętrznym instalacjami oraz przyłączem wodociągowym, kanalizacji sanitarnej i zalicznikowego gazowego i elektrycznego, na działkach nr 1025/1 i 1040 w M. przy ul. W., W. G. i W. G. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji. Wniosek ten nie zawierał uzasadniania. Z kolei w uzasadnieniu skargi podnoszą zarzuty przeciwko zaskarżonej decyzji zwracając szczególna uwagę na odległość usytuowania obiektu od granicy z ich działką mającą wynieść 1,5 m. To w ich ocenie ma spowodować całkowite zacienie działki i uczynić ją bezużyteczną. Inwestycja doprowadzić ma również do całkowitego zablokowania ich działki, ponieważ uniemożliwi jej wykorzystanie do celów budowlanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej zwana "Ppsa") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Obowiązkiem wnioskodawców jest uprawdopodobnienie niebezpieczeństwa wystąpienia okoliczności wymienionych w powołanym przepisie, jeżeli nie mają one źródła w stanach nie wymagających przeprowadzenia dowodu (faktach powszechnie znanych). Zasadniczo bowiem wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji, która ma przymiot ostatecznej w administracyjnym toku postępowania (zob. art. 16 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, t.j. Dz. U. Nr 98 z 2000 r., poz. 1071 z późn. zm.). Ponadto sąd administracyjny orzeka na podstawie akt sprawy nie prowadząc autonomicznego postępowania dowodowego (por. art. 133, art. 106 § 3 i § 4 Ppsa). Rozpoznanie zgłoszonego wniosku odbywa się również bez badania zasadności skargi. Skoro więc wola skorzystania z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony to ciąży na niej jako wnioskodawcy również obowiązek przedstawienia twierdzeń, tez lub dowodów odnoszących się do zdarzeń określonych w art. 61 § 3 Ppsa. Argumentów takich nie zawiera także uzasadnienie skargi, a Sąd działając z urzędu nie dopatrzył się ich w materiale dowodowym zalegającym w aktach sprawy. Z podanych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa, orzeczono jak w sentencji.