II SA/Rz 486/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2009r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2009r. znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki instalacji centralnego ogrzewania - postanawia – odrzucić skargę. A. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2009r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2009r. znak: [...], która nakazywała wyżej wymienionej rozbiórkę instalacji centralnego ogrzewania wraz z zamontowanym piecem c.o. na paliwo stałe w użytkowanym lokalu mieszkalnym przy ul. T. [...] w P. W związku z faktem, iż skargę podpisała córka skarżącej E. P., wezwano ją do przedłożenia pełnomocnictwa umocowującego do działania w niniejszym postępowaniu imieniem składającej skargę. Wskazano termin 7 dni, liczonych od daty doręczenia wezwania na jego wykonanie oraz rygor niedopuszczenia do udziału w postępowaniu w charakterze pełnomocnika, mający zastosowanie w przypadku nieuzupełnienia tego braku skargi. Wezwanie zostało odebrane przez adresatkę 2 lipca 2009r., natomiast termin do jego wykonania upłynął względem niej bezskutecznie dnia 9 lipca 2009r. W zaistniałej sytuacji wezwano A. P. do podpisania skargi, uiszczenia wpisu w wysokości 500 zł oraz dołączenia 3 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Wskazano, iż wezwanie należy wykonać w terminie 7 dni od daty jego otrzymania, pod rygorem odrzucenia skargi. Skuteczne doręczenie tego wezwania A. P. nastąpiło w dniu 18 listopada 2009r. (do rąk dorosłego domownika - córki E. P.). Braki skargi nie zostały przez wnoszącą ją uzupełnione. Termin do dokonania powyższych czynności upłynął względem wyżej wymienionej bezskutecznie dnia 25 listopada 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej jako P.p.s.a., skarga winna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi te określa m. in. art. 46 P.p.s.a. Zgodnie z § 1 pkt 4 tego ostatniego przepisu, pismo strony powinno być podpisane przez nią bądź też przez jej przedstawiciela ustawowego czy pełnomocnika. Jest to istotny wymóg, bowiem pozwala na prawidłową identyfikację składającego określone oświadczenie. Nadto, jak wynika z art. 47 P.p.s.a. do każdego pisma należy dołączyć stosowną ilość jego odpisów celem doręczenia ich uczestnikom postępowania. Konsekwencję niedopełnienia wskazanych przesłanek skuteczności zaskarżenia ustanawia art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i jest nią konieczność odrzucenia skargi. Brakiem skargi jest także nieuiszczenie wpisu we właściwej wysokości. Wskazuje na to art. 220 § 1 P.p.s.a., stanowiąc, że Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji, gdy pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, skarga podlega odrzuceniu – art. 220 § 3 P.p.s.a. Biorąc pod uwagę powyższe regulacje prawne i okoliczności niniejszej sprawy należy stwierdzić, że skarga A. P. podlega odrzuceniu. Przede wszystkim bowiem nie została ona podpisana przez wyżej wymienioną. Poza tym skarżąca nie opłaciła jej, jak też nie przedłożyła 3 jej odpisów. Do dokonania wspomnianych czynności była wzywana wraz z jednoczesnym pouczeniem, iż milczenie wobec treści wezwania skutkować będzie odrzuceniem jej skargi. Z podniesionych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a.