II SA/Rz 491/18

WyrokWSA w Rzeszowie2018-05-29

Skład orzekający: Magdalena Józefczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego mógł uchylić decyzję organu pierwszej instancji i wydać własną decyzję merytoryczną przed upływem terminu do wniesienia odwołania przez wszystkie strony postępowania?
Ratio decidendi
Organ odwoławczy rozpoznał odwołanie przed upływem terminu do jego wniesienia przez wszystkie strony postępowania, naruszając w ten sposób art. 129 K.p.a., a w konsekwencji art. 138 § 2 K.p.a. Wydanie decyzji WINB przed upływem terminu do złożenia odwołania przez M. S. skutkowało jej uchyleniem. Sąd zwrócił również uwagę na nieprawidłowe oznaczenie strony postępowania.
Stan faktyczny
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (WINB) uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) nakazującą rozbiórkę urządzenia reklamowego. M. S. zwrócił się o uzupełnienie decyzji PINB, a po odmowie wydał sprzeciw od decyzji WINB, zarzucając naruszenie przepisów K.p.a. dotyczących terminu do wniesienia odwołania. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę ze sprzeciwu M. S.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 maja 2018 r. sprawy ze sprzeciwu M. S. od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki urządzenia reklamowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzez skarżącego zwrot kosztów postępowania w wysokości 100 zł ( słownie: sto złotych ) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2018 r., nr [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego ( dalej: "WINB", "organ odwoławczy" lub "organ II instancji") uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego ( dalej: "PINB" lub "organ I instancji") z dnia [...] stycznia 2018 r., nr [...]. W podstawie prawnej decyzji organ wskazał art 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz.U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.; dalej: "K.p.a."). Z akt sprawy wynika, że decyzją z dnia [...] stycznia PINB nakazał K. F., T. G., J. K., B. S., J. S., M. S., Z. S. rozbiórkę urządzenia reklamowego zlokalizowanego na działce nr ewid. 1416/4 obr. 222 przy ul. K. w R., należącego aktualnie do M. sp. z o.o. sp. komandytowa. Decyzja została doręczona każdemu z zobowiązanych do jej wykonania w dniu 18 stycznia 2018 r. W ustawowo przewidzianym do tego terminie odwołanie złożyła K. F. ( odwołanie z dnia 22 stycznia 2018 r. i wyjaśnienie z dnia 31 stycznia 2018 r.) Pismem z dnia 15 lutego 2018 r. M. S. działając na podstawie art 111 § 1 K.p.a. zwrócił się o uzupełnienie otrzymanej w dniu 1 lutego 2018 r. decyzji w zakresie pouczenia o adresie na jaki należy przesłać odwołanie. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] odmówił uzupełnienia decyzji. Postanowienie doręczono M. S. w dniu 9 marca 2018 r. W dniu 8 marca 2018 r. WINB wydał zaskarżoną decyzję. W dniu 23 marca 2018 r. M. S. nadał za pośrednictwem, PINB odwołanie od decyzji z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] W sprzeciwie od decyzji z dnia [...] marca 2018 r., wniesionym w ustawowo przewidzianym do tego terminie, M. S. zarzucił naruszenie art 132, 133 i 138 § 2 K.p.a. wnosząc o uchylenie decyzji WINB z dnia 8 marca 2018 r. W uzasadnieniu wskazał, że zarówno przekazanie sprawy do drugiej instancji, jak również wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło przed upływem terminu do złożenia odwołania przez wszystkie strony. W odpowiedzi WINB wskazał, że w związku z wniesionym sprzeciwem, pismem z dnia 5 kwietnia 2018 r. nr [...] zwrócił się do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z prośbą o rozważenie, czy wobec decyzji wydanej w dniu [...] marca 2018 r., nr [...] zachodzi przypadek, o którym mowa w art 156 K.p.a. ( dowód: pismo z dnia 5 kwietnia 2018 r.). Sąd ustalił, że Główny Inspektora Nadzoru Budowlanego w związku z wniesieniem skargi nie wszczął postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji WINB z dnia[...] marca 2018 r. i akta przekazał WINB w Rzeszowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Sprzeciw jest uzasadniony. Organ odwoławczy rozpoznał odwołanie przed upływem terminu do jego wniesienia przez wszystkie strony postępowania, naruszając w ten sposób art 129 K.p.a. a w konsekwencji art 138 § 2 K.p.a. Zgodnie bowiem z art 111 K.p.a. Strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach ( §1 ). § 1a. Organ administracji publicznej, który wydał decyzję, może ją uzupełnić lub sprostować z urzędu w zakresie, o którym mowa w § 1, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji. § 1b. Uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia decyzji następuje w formie postanowienia. § 2. W przypadku wydania postanowienia, o którym mowa w § 1b, termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia. W niniejszej sprawie takie postanowienie z wniosku M. S. zostało wydane w dniu 20 lutego 2018 r. a doręczone wyżej wymienionemu w dniu 9 marca 2018 r. Zatem termin do wniesienia odwołania od decyzji PINB z dnia [...] stycznia 2018 r. , nr [...] upływał w dniu 23 marca 2018 r. W tym też dniu wpłynęło do organu odwoławczego odwołanie złożone przez M. S. W świetle powyższego decyzja WINB z dnia [...] marca 2018 r. jako wydana przed upływem terminu do złożenia odwołania nie mogła się ostać. Sąd zwraca również uwagę na uchybienie w oznaczeniu strony postępowania M.S. Organ I instancji prawidłowo ustalił w toku postępowania, że Przedsiębiorstwo Usługowe "M." S. M. z dniem 5 czerwca 2014 r. zostało wykreślone z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczypospolitej Polskiej ( wypis z ewidencji). Na podstawie korespondencji pomiędzy M. sp. z o.o. sp. komandytowa a Z. S. ( pismo z dnia 15 września 2016 r. oraz z dnia 3 października 2016 r.) ustalił również, że M. sp. z o.o. sp. komandytowa, przejęła wszelkie prawa i obowiązki Przedsiębiorstwa Usługowego "[...]" M. S. W świetle powyższego prawidłowe oznaczenie strony to M. sp. z o.o. sp. komandytowa, a nie M. S. Nie zmienia powyższego fakt, że M. S. jest upoważniony do działania w imieniu spółki.( wypis z KRS). Mając to wszystko na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art 151 a § 1 P.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art 200 i 205 § 1 w zw. z art 64 b § 1 P.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 1 pkt 6a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2003 r., Nr 221 poz. 2193 ze zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło