II SA/Rz 493/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę kasacyjną Prezydenta Miasta [...]. II SA/Rz 493/11 U Z A S A D N I E N I E Samorządowego Kolegium Odwoławczego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...], po rozpoznaniu zażalenia "A" Sp. z o.o. - utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla określonego zamierzenia inwestycyjnego. Na powyższą decyzję skargę wniosła Sp. z o.o. "A.". Po rozpoznaniu skargi Wojewódzki Sad Administracyjny (dalej jako WSA) w Rzeszowie wyrokiem z dnia 20 grudnia 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 493/11 uchylił zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie. Wyrok został doręczony pełnomocnikowi skarżącej spółki radcy prawnemu, Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu oraz uczestnikom postępowania tj. Zarządowi Dróg Miejskich, "B." Przedsiębiorstwu [...] Sp. z o.o., "C." Sp. z o.o., Izbie Celnej. Wyrok stał się prawomocny od dnia 10 lutego 2012 r. W dniu 29 marca 2012 r. Prezydent Miasta [...], reprezentowany przez pełnomocnika – radcę prawnego wniósł skargę kasacyjną na wyżej opisany wyrok. W uzasadnieniu zarzucił, że WSA w Rzeszowie pominął Prezydenta jako uczestnika postępowania w niniejszej sprawie i nie powiadomił o terminie rozprawy oraz nie doręczył wydanego w sprawie wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 173 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - określanej dalej jako P.p.s.a.), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 177 § 1 P.p.s.a.). Nie budzi wątpliwości, że niniejsza sprawa została zakończona wyrokiem WSA Rzeszowie z dnia 20 grudnia 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 493/11, a wyrok stał się prawomocny od dnia 10 lutego 2012 r. W związku z powyższym skarga kasacyjna wniesiona przez Prezydenta Miasta [...] w dniu 29 marca 2012 r. została złożona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu. Dodatkowo skarga kasacyjna wniesiona przez Prezydenta Miasta [...] jest niedopuszczalna. Wyjaśnienia wymaga, że stroną w postępowaniu administracyjnym nie może być organ administracji publicznej, który na mocy przepisów prawa został w sprawie powołany do wydania decyzji administracyjnej (wyrok NSA z dnia 26 maja 1982 r., sygn. akt SA/Gd 165/82, ONSA 1982/1/49). Postępowanie sądowoadministarcyjne nie może zostać wszczęte przez organ administracji publicznej, którego działalność ma być przedmiotem oceny z punktu widzenia zgodności z prawem. Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej I instancji, który wydał w sprawie rozstrzygnięcie nadawałoby temu organowi, w zależności od etapu załatwienia sprawy indywidualnej, dwojakie uprawnienia - raz organu wydającego akt administracyjny, innym razem zaś strony postępowania (postanowienie WSA w Krakowie z dnia 20 stycznia 2010 r., sygn. akt III SA/Kr 1208/2009 LexPolonica nr 2242727). Aby stwierdzić, że dany podmiot (skarżący) ma legitymację skargową, musi on mieć interes prawny w przeprowadzeniu sądowej kontroli zgodności z prawem aktu lub czynności, oparty na normach prawa administracyjnego materialnego lub procesowego. W doktrynie prawa administracyjnego przyjmuje się, że pojęcie interesu prawnego ma charakter obiektywny. Istnieje on wówczas, gdy można wskazać przepis prawa materialnego, z którego można wywieść dla danego podmiotu określone prawa lub obowiązki (postanowienie NSA z dnia 2 marca 2006 r., sygn. akt II GSK 387/05, LEX nr 197511). Rola Prezydenta Miasta, jako organu administracji publicznej, który wydał decyzję w I instancji kończy się z chwilą wydania aktu administracyjnego, skierowanego do podmiotu znajdującego się na zewnątrz administracji publicznej. Prezydent jest bowiem organem, który działa jedynie w granicach i na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji, nie zaś jako podmiot, którego interesu prawnego lub obowiązku prawnego dotyczy postępowanie. Jako organ I instancji Prezydent wydał w niniejszej sprawie decyzję w przedmiocie zawieszenia postępowania, dotyczącego ustalenia warunków zabudowy, nie posiada zatem legitymacji do wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skoro Prezydent Miasta [...], jest organem, który nie mieści się w kręgu uczestników postępowania w przedmiotowej sprawie, dlatego Sąd nie poinformował go o wyznaczonej rozprawie, ani nie doręczył zapadłego w sprawie wyroku. Jak stanowi art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 178 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.