II SA/Rz 494/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Magdalena Józefczyk /spr./ Sędziowie WSA Joanna Zdrzałka WSA Ewa Partyka Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 lipca 2012 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki samowolnej rozbudowy budynku gospodarczego -skargę oddala- II SA/Rz 494/12 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej WINB) po rozpoznaniu odwołania A. K. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze z.) zwana dalej w skrócie k.p.a. oraz art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. nr 243, poz. 1623 ze zm.) zwana dalej w skrócie P.b. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej PINB) z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] nakazującą A. K. wykonanie rozbiórki samowolnej rozbudowy budynku gospodarczego obejmującej dobudowaną część na rzucie o wymiarach 3,30 m x 9,02 m. W podstawie prawnej organ I instancji powołał art. 48 ust. 1 w związku z art. 48 ust. 4 P.b. W odwołaniu od decyzji A. K. stwierdził, że organ błędnie określił inwestycję jako rozbudowę budynku gospodarczego i wniósł o uchylenie decyzji organu I instancji w całości. Zaznaczył, że powierzchnia werando – altanki nie przekracza 29,77 m2 i dlatego nie mają zastosowania przepisy wskazane przez organ I instancji. W Sądzie Rejonowym w L. pod sygn. akt [...] toczy się postępowanie o zasiedzenie części działki nr 5244/11 zakończenie, którego warunkuje sporządzenie ewentualnej dokumentacji wymaganej przez Inspektora Nadzoru Budowlanego. Na terenie objętym budową obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, który dopuszcza budowle, co potwierdza dołączone zaświadczenie. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji WINB stwierdził, że organ I instancji prawidłowo zastosował przepis art. 48 ust. 1 P.b. Zgodnie z art. 28 P.b. roboty budowlane można rozpocząć na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę z zastrzeżeniem art. 29 – 31 P.b. W art. 29 P.b. zawarto katalog obiektów i robót budowlanych zwolnionych z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. W art. 30 P.b. określono przypadki, w których obligatoryjne jest zgłoszenie zamiaru rozpoczęcia robót budowlanych właściwemu organowi. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego po przeprowadzeniu kontroli w dniu 19 maja 2010r. uznał, że wykonane roboty budowlane stanowią rozbudowę budynku gospodarczego na działce nr 5245 w L., na które wymagane jest pozwolenie na budowę. Powierzchnia zabudowy realizowanej rozbudowy wynosi 29,77 m2, działka nr 5245 o pow.136 m2 nie jest działką siedliskową, a rozbudowa budynku gospodarczego nie jest związana z produkcją rolną i uzupełniającej zabudowę zagrodową wobec tego prowadzona inwestycja nie spełnia warunków określonych w art. 29 ust. 1 pkt 2 P.b. Roboty budowlane stanowiące rozbudowę budynku gospodarczego wymagały uzyskania pozwolenia na budowę, którego inwestor nie posiada. Inwestor w dniu 14 czerwca 2010 r. dokonał zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na wykonaniu ścian z pustaków ceramicznych w zamian za dotychczasowe ściany blaszane pod płytą istniejącego tarasu przy budynku gospodarczym oraz ganek o wymiarach 3 m x 3 m z pustaków ceramicznych na przedłużeniu tarasu na działce nr 5245 w L. przy ul. G. Starosta Powiatu [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] wniósł sprzeciw do ww. zamiaru, a decyzja ta stała się ostateczna z dniem 8 lipca 2010r. Realizację obiektu w zaistniałych warunkach określa się mianem samowoli budowlanej, konsekwencją której co do zasady jest rozbiórka, ale istnieje możliwość legalizacji takiej samowoli budowlanej na warunkach określonych w art. 48 ust. 2 P.b. Przed wydaniem decyzji nakazującej rozbiórkę rozbudowy budynku gospodarczego PINB ustalił, że działka nr 5245 położona jest na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Nr 7/97 uchwalonym Uchwałą Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] października 1999 r. (Dz. Urz. Woj. [...] nr 28, poz. 1257 z dnia 29 listopada 1999 r.) wraz ze zmianą Nr 7/II/07 uchwaloną uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej z dnia [...] czerwca 2007 r. (Dz. Urz. Woj. [...] Nr 62, poz. 1564 z dnia 2 sierpnia 2007 r.). Działka inwestora leży w terenie oznaczonym symbolem MN2 – przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową, dla którego dopuszcza się rozbudowę istniejących budynków w dostosowaniu do ustaleń planu. Przedmiotowa inwestycja nie narusza przepisów techniczno – budowlanych w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem. PINB postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] wydanym na podstawie art. 48 ust. 2, ust. 3 P.b. wstrzymał roboty budowlane przy rozbudowie budynku gospodarczego oraz nałożył obowiązek przedstawienia dokumentów i opracowań niezbędnych do jego legalizacji w terminie do 8 miesięcy od dnia otrzymania postanowienia. Inwestor nie przedłożył dokumentów w wyznaczonym terminie mimo pouczenia o skutku ich niedoręczenia w postaci nakazania rozbiórki wykonanej rozbudowy. Niedotrzymanie terminu przedstawienia dokumentów wymienionych w art. 48 ust. 3 P.b. stanowi przesłankę do wydania nakazu rozbiórki obiektu budowlanego na podstawie art. 48 ust. 1 P.b. Działanie organu I instancji nie narusza przepisów dotyczacych legalizacji samowoli budowlanej powstałej w czasie obowiązywania Prawa budowlanego z 1994 r. W skardze do Sądu A. K. wniósł o uchylenie decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...]. W uzasadnieniu skargi podał, że decyzję wydano bez kontroli stanu faktycznego w terenie oraz w wyniku błędnej interpretacji przepisów w odniesieniu do przedmiotowej budowli na działce nr 5245 w L. Przepis art. 29 ust. 1 pkt 1a P.b. pozwolenia na budowę nie wymaga budowa obiektów gospodarczych związanych z produkcją rolną o powierzchni do 35 m2. Wykonana weranda stanowi pracownię pszczelarsko pasieczną rozwijającej się pasieki syna P. K., zatem jest związana z produkcją rolną, a powierzchnia werandy nie przekracza 29,77 m2, czyli mieści się w parametrach określonych przez ustawę. Wskazał, że wzniesiona budowla nie koliduje z ustaleniami miejscowego planu zagospodarwoania. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Obecny na rozprawie A. K. poparł skargę i przedłożył do akt sprawy zaświadczenie Burmistrza Miasta [...] z dnia 1 lipca 2010 r. nr [...] oraz zaświadczenie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR [...] z dnia 8 maja 2012 r. o nadanym numerze indentyfikacyjnym. Oświadczył, że nie zlecił sporządzenia projektu budowlanego zamiennego, pomimo, że został na niego nałożony taki obowiązek, z powodu zbyt wysokich kosztów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.) Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. nr 270) – zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. W ramach kontroli legalności Sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Poddawszy kontroli zaskarżoną decyzję według kryteriów wyżej opisanych Sąd doszedł do przekonania, że skarga jest nieuzasadniona. Przedstawiony we wstępie stan faktyczny Sąd poczytuje za własne ustalenia. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy rozbudową budynku gospodarczego prowadzona przez skarżącego na działce nr 5245 w L. wymagała pozwolenia na budowę i w konsekwencji czy była realizowana w warunkach samowoli budowlanej. Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1 a P.b. pozwolenia na budowę nie wymaga udowa: obiektów gospodarczych związanych z produkcją rolną i uzupełniających zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej: a) parterowych budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m. Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 2 P.b. pozwolenia na budowę nie wymaga budowa wolnostojących parterowych budynków gospodarczych, wiat i altan oraz przydomowych oranżerii (ogrodów zimowych) o powierzchni zabudowy do 25 m2, przy czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki. Na podstawie kontroli przeprowadzonej przez organ I instancji w dniu 19 maja 2010 r. na działce nr 5245 w L. będącej współwłasnością A. K., K. K., P. K. i W. K. ustalono, że są prowadzone roboty budowlane polegające na rozbudowie budynku gospodarczego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Roboty budowlane stanowiące rozbudowę budynku gospodarczego w poziomie parteru, bez konstrukcji dachowej wykonane w maju 2010r. Powierzchnia samowolnie wykonanej zabudowy wynosi 29,77m2. W dniu kontroli wykonane były ściany murowane z pustaków ceramicznych typu "MAX" do wysokości 2,50m poza obrysem płyty żelbetowej balkonu i około 2.87m poza obrysem tej płyty. A. K. oświadczył, że nie posiada pozwolenia na budowę, jest jedynym inwestorem i wykonawcą tych robót. Z dołączonego wypisu i wyrysu z ewidencji gruntów wynika, że działka nr 5245 ma powierzchnię 0,0197 ha i znajduje się na niej tylko budynek gospodarczy. Ustalenia te w świetle zebranego materiału dowodowego nie budzą wątpliwości. Dokonując zestawienia ustalonego stanu faktycznego na działce nr 5245 w L. z obowiązującymi przepisami Sąd doszedł do przekonania, że stanowisko organów nadzoru budowlanego polegające na zakwalifikowaniu wykonanych robót budowlanych jako rozbudowa budynku gospodarczego, na którą jest wymagane pozwolenie na budowę jest prawidłowe. Sąd stwierdził, że roboty budowlane wykonane przez A. K. nie wyczerpują dyspozycji art. 29 ust. 1 pkt 1 a P.b., bowiem nie można uznać działki 5245 za działkę siedliskową, gdyż znajduje się na niej tyko budynek gospodarczy, aktualnie rozbudowywany. Natomiast parametry rozbudowanego obiektu nie zwalniają inwestora od zyskania pozwolenia na budowę na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 2 P.b. Warunkiem rozpoczęcia rozbudowy budynku gospodarczego przez A. K. było uzyskanie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Prawidłowo również organy adresatem obowiązku uczyniły A. K. Bez wpływu na wynik sprawy jest przedłożone na rozprawie zaświadczenie o wpisie skarżącego do ewidencji producentów rolnych. Niezależnie od powyższego Sąd zwraca uwagę, że rozbudowywany budynek gospodarczy zgodnie z twierdzeniem zawartym w skardze miał służyć na pracownię pszczelarsko – pasieczną synowi skarżącego P. K. Z akt sprawy wynika, że organy nadzoru budowlanego wszczęły postępowanie legalizacyjne w trybie art. 48 ust. 2 P.b. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] Powiatowy Inspektora Nadzoru Budowlanego wstrzymał roboty budowlane wykonane przez A. K. bez wymaganego pozwolenia przy rozbudowie budynku gospodarczego na działce nr 5245 w L. oraz nałożył obowiązek przedłożenia w terminie 8 miesięcy od dnia otrzymania postanowienia zaświadczenia Burmistrza Miasta [...] o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; 4 egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczegółowymi oraz zaświadczeniem o wpisie do właściwej izby samorządu zawodowego projektanta; oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Wymienione postanowienie skarżący odebrał osobiście 23 czerwca 2010 r. Wątpliwości może budzić sformułowanie dotyczące określenia początku biegu terminu do wypełnienia obowiązku liczonego od daty otrzymania postanowienia. Kodeks postępowania administracyjnego w art. 39 do 49 posługuje się terminem doręczenia. Kwestia ta w rozpoznawanej sprawie nie miała jednak znaczenia, bo odbiór postanowienia osobiście pokwitował skarżący, a do wydania decyzji przez organ I instancji upłynął okres dłuższy niż 8 miesięcy, bo decyzję wydano [...] grudnia 2011r. Zgodnie z art. 48 ust. 4 P.b. w przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3 (nałożonych postanowieniem) stosuje się przepis ust. 1. Przepis art. 48 ust. 1 P.b. przewiduje nakazanie właściwemu organowi w drodze decyzji rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. W realiach niniejszej sprawy nie budzi wątpliwości, że postępowanie legalizacyjne nie zostało zakończone, gdyż inwestor nie dopełnił obowiązków nałożonych w drodze postanowienia wydanego na podstawie art. 48 ust. 3 P.b. Okoliczność niedopełnienia obowiązku polegającego na sporządzeniu 4 egzemplarzy projektu została potwierdzona przez skarżącego na rozprawie przed Sądem. Z tych przyczyn Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił jako nieuzasadnioną.