II SA/Rz 496/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na decyzję Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu zatrzymanego prawa jazdy - postanawia - odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...] Starosta [...] orzekł o odmowie zwrotu zatrzymanego prawa jazdy kat. B nr [...], na druku seria [...] wydanego przez Kierownika Urzędu Rejonowego w L. dla S. K. W dniu 23 kwietnia 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga S. K. na "decyzję Nr [...]" z wnioskiem o uchylenie kary nadanej przez Wydział Komunikacji w L. kierującej go na egzamin kontrolny. Z uwagi na fakt, że w sprawie odmowy zwrotu zatrzymanego prawa jady kat. B orzekało Samorządowe Kolegium Odwoławcze, które decyzją z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] utrzymało w mocy opisaną na wstępie decyzję Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. wezwaniem z dnia 13 maja 2015 r. skarżący został wezwany do jednoznacznego sprecyzowania czy pismo z dnia [...] marca 2015 r. stanowi skargę na wydaną z upoważnienia Starosty [...] decyzję z dnia [...] stycznia 2015 r. Nr [...] orzekającą o odmowie zwrotu zatrzymanego prawa jazdy kat. B (decyzja organu I instancji), czy też skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2015 r. Nr [...] (decyzja organu II instancji), utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. Jednocześnie tut. Sąd poinformował skarżącego o trybie i terminie wnoszenia skarg do sądu administracyjnego. W odpowiedzi na wezwanie, w dniu 20 maja 2015 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej) skarżący oświadczył, że pismo z dnia 23 marca 2015 r. stanowi skargę na wydaną z upoważnienia Starosty [...] decyzję z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie zaś z § 2 powołanego wyżej przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Mając na uwadze brzmienie wskazanych przepisów należy stwierdzić, że skardze S. K. na decyzję Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...], nie można nadać dalszego biegu. Została ona bowiem wniesiona na rozstrzygnięcie organu I instancji, a to w konsekwencji czyni skargę niedopuszczalną – art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Końcowo Sąd zauważa, że ww. decyzja zawierała pouczenie o możliwości jej zakwestionowania w drodze odwołania składanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. S. K. skorzystał z tego środka zaskarżenia. Z akt administracyjnych wynika, że odwołanie to zostało przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrzone. Decyzją z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] organ ten utrzymał w mocy, będącą przedmiotem niniejszej skargi, decyzję Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. Mimo prawidłowego pouczenia zawartego w tej decyzji o możliwości jej zaskarżenia do sądu administracyjnego S. K. wniósł skargę do WSA w Rzeszowie ale na decyzję Starosty [...] tj. decyzję wydaną przez organ pierwszoinstancyjny. Dlatego też mając na uwadze powyższe względy tut. Sąd uznał skargę na decyzję Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2015 r., za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.